Si Sara (To be Published Din. Naks Talaga)

Si Sara (To be Published Din. Naks Talaga)

  • WpView
    Reads 2,518
  • WpVote
    Votes 147
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Nov 15, 2014
Ang unang unang kwento kong isinulat way back 1st or 2nd year highschool pa. Parang bigla nalang pumasok sa isip ko na "Magisulat kaya ako ng istorya" out of the blue, kumuha ng lapis at kwadernong gulagulanit ang pabalat at nagsulat nang walang nakaplanong tema. Kung ano naisip ko, isinulat ko nalang. Medyo cliched, maikli, at madrama. Ewan ko nga ba bakit ko isinulat ito, dala ng emo-induced puberty phase siguro, pero nahalungkat ko lang uli at naisip kong ipost. May part 2 and 3 ito, pero wala na akong copy. Baka di ko narin ituloy, so kung natripan nyo ito, pagisipan ko kung dagdagan ko ule haha. Basahin nyo nalang. ;)
All Rights Reserved
#965
school
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Unknown Reason
  • Hot Night With My Boss [UNDER REVISION]
  • The Bullies Meets The Gangsters(Completed)
  • Bakit Manhid ka
  • Love is the beautiful ending!
  • Nerdy girl is a secret gangster meet's 7 gangsters (in edit)
  • Searching for Love.
  • Unrequited Love
  • TaGpUaN(Finished)

"Bakit nga ba minsan na me-mental block ang isang manunulat?" Tanong ko sakanya out of nowhere. Napatigil sya at tumingin sakin saglit bago pinag patuloy nya muli ang pag lalakad. "Depende siguro sa manunulat" panimula nyang sagot. "Its either wala talaga syang maisip na isulat at sabihin or baka dahil sa sobrang dami nyang gustong sabihin hindi nya alam kung paano ito isusulat sa paraang maiintidihan ng mambabasa yung nais nyang iparating.." "Naiintindihan mo ba?" Tanong nya sakin at bahagya ulit sumulyap sa pwesto ko. "*chuckles* oo naman" sagot ko sakanya at inunahan syang mag lakad ngunit huminto din pag karaan. "Alam mo? Siguro tama ka. Sa sobrang dami ko ngang gustong sabihin sayo, hindi ko na alam kung saan at paano ako mag sisimula. Ni hindi ko nga alam kung bakit gusto ko yon sabihin sayo? Wala naman akong maisip na rason kung bakit kailangan mo pang malaman. Tsaka, pakiramdam ko napaka nonsense naman ng mga dapat na sasabihin ko" "Kahit hindi mo alam yung dahilan kung bakit-kahit wala kang maisip na rason, Kahit nonsense pa yan sabihin mo pa din... Makikinig ako" Aniya. Napatingin ako sa gawi nya dahilan para makita ko kung pano nya sinuklay gamit ng kamay nya ang buhok nya palikod pag katapos ay tumingala para makita ang mga bituing nag kalat sa langit. "Pero hindi ko nga alam kung saan ako mag sisimula." Bulong na sabi ko, sapat na marinig at ikalingon nya sa gawi ko. "Edi simulan mo sa umpisa" nakangiti nyang sabi. "Umpisahan mo kung san tayo unang nagkakilala"

More details
WpActionLinkContent Guidelines