Yüreğimin Sesi +18

Hayatı boyunca tek başına olmuş acılarla tek başına savaşmış bir adam ATLAS
Doğduğu andan itibaren kocaman bir sevgiyle sarmalanan yüreği acı nedir bilmeyen bir genç kız LARA

"Sen busun işte bencil, şımarık bir kızdan ötesi değilsin. Benim can yakan geçmişim sana ağır gelir. Bana öylesine zıtsın ki hayatımda seni istesem bile ne sen bunu kaldırabilirsin ne de ben sana alışabilirim. O yüzden git Lara. Benden uzak dur. Tozpembe hayatını yaşamaya devam et. İkimizi de yorma."

Bu sözler çok ağır gelmişti Lara'ya. Ne olursa olsun bu adamın yaşadığı şeyler onun suçu değildi ki. Neden ona böyle davranıyordu. Kendisi aklına, mantığına, kalbine söz geçiremezken Atlas neden kendisinden bu kadar nefret ediyordu. Bu soruların cevabını asla alamayacağını anladı ve gözlerindeki yaşlarla kalktı masadan. Nereye gittiğini bilmeden yürüdü. "Gitme." demesini istiyordu. Peşinden gelip durdurmasını istiyordu. Bunların olmayacağını bildiği için son bir kez arkasına bakıp onu görmek istedi. Son kez o yeşil gözlerde kaybolmak istedi ve ne olduysa o anda oldu. Hızla bir arabanın geldiğini fark etmesiyle o keskin acıyı hissetmesi aynı anda gerçekleşti. Son hatırladığı Atlas'ın ona "Gitme" demesiydi.

Okuyucu sayısı arttıkça bölümler hızla gelecektir beklemede kalın ve lütfen +18 olacağını bilerek okumaya başlayınn.