Küllerinden Doğan

Küllerinden Doğan

  • WpView
    Reads 1,364
  • WpVote
    Votes 267
  • WpPart
    Parts 13
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Sep 23, 2021
Tuvaletin kapısını açmamla geri kapattım. Hayır bu doğru değil. Bu gerçek değil! Daha dün Deniz'le sohbet ettim ben. Daha bugün Toprak'la sarıldım. Koşarak bahçeye indim ve bahçedeki musluklarda elimi yüzümü yıkadım. Ağladığımı bile yeni fark ediyordum. Güneş'in bağıran sesini duydum. "Su napıyorsun orda?!" Bacaklarım bedenimi zor taşıyordu. Yere çöktüm. Gözyaşlarım yüzünden her yeri bulanık görüyordum. Gözlerimi sıkıca kapattım, acının dinmesini bekledim. Dinmedi. Tam tersine gözlerimi kapatdıkça gözümün önüne Deniz'le Toprak'ın öpüşmesi geliyordu. Nefes alırken bile zorlanıyordum. Kolumda bir baskı hissettim, sonra da Derin'in sesi... ___ "Anne!" "Anne n'olur gitme! Bırakma beni! Anne n'olur! Acımıyor musun bana? Ben daha çok küçüğüm." Duymuyordu. Bağırıyordum arkasından ama duymuyordu. "Baba! Bari sen gitme baba!" "Anne, baba! Yemin ederim bir daha yaramazlık yapmayacağım, n'olur gitmeyin!" Gittiler... Dinlemediler... ___ Ailesini kaybeden bir kız ve terk edilen bir erkek... Nasıl bir birliktelik doğardı? Kitap küfür içerir! Kitaptan alıntı yapmayın!
All Rights Reserved
#468
roman
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Vatan Uğruna
  • Sessiz Yemin
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)
  • Karven
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Halısaha |texting

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines