Duru: Özür dilerim. Duru: Oysa tek istediğim yanımda birinin olmasıydı. Duru: Bazen yalnızlık beni vicdansız biri yapıyor. Duru: Galiba. Duru: Öyle dediler. Duru: Ya da dedi önemli değil. Duru: Ama ben vicdansız değilimki. Duru: Ben ağlarken, kalbim her geçen gün dahada kırılırken kimseye beli etmeyen, çocukluğunu yaşayamayan. Duru: Çabuk olgunlaşmaya mecbur kalan o kızım. Duru: Çocuklar ağlarken ailesine sarılır, onlara derdini anlatır. Duru: Ama ben? Duru: Onların benim için üzülmesini bile bencilik olarak görüp kendi acımı kendim yaşar, sesim çıkmasın diye kısık sesle ağlardım. Duru: Ben bile hıçkırıklarımı duymazdım. Duru: Şimdi sen söyle bana, benmiyim vicdansız? Duru: Son birşey söyleyeyim. Duru: Anlatırken sesimi titreten hiç birşeyi asla affetmeyeceğim. 🇹🇷!ASKER KURGUSUDUR!🇹🇷 ⚠️ Bu kitap asker kurgusudur ve yetişkin okuyuculara yöneliktir. Hikaye; yoğun şiddet, kan, psikoloji rahatsızlıklar ve yetişkin içerikler (+18) barındırmaktadır. Lütfen kitaba başlamadan önce bu unsurları dikkate alınız. İçeriklerin kurgu olduğunu unutarak yapılacak saygısız, yıkıcı veya mantık dışı yorumlar kesinlikle dikkate alınmayacak ve silinecektir.Tüm bu hassas unsurları bilerek ve kabul ederek başlayacak olan okuyucularıma keyifli okumalar dilerim.⚠️
More details