ERMEDA

Bazen acıtır canını, bazen yarar canını seni sen yapan.
Can çıkar, kalp kanar, ruh yanar.
Sonunu bilebilir misin yolun sonuna varmadan, çizebilir misin kaderini kağıtlara?
Dene, yanıl.

Can çıktığında, kalp masada kaldığında , ruh o cesedin başında tahta oturduğunda anlayacaksın.
Hiç bir şeyin sonu, hiç bir şeyin başlangıcı değil; her şeyin bir yolu olduğunu.

Onun yolu kül; o kül.
İzle, gör; birinin yolu, diğerinin sonu.

"Yanmayacaksam bir anlamı yok yaşamanın; hissetmeyeceksem acıyı hiç yaşamamış gibi toprağa sarılırız."