yürüdüğüm yol

kendini , içindekini bulmaya çalışan bir genç kız . sonunda aradığını bulmaya çalışır ama ailesinin tepkisi büyük olur ! bu durum karşısında napıcağını buluyor .cesaretini topluyor ,ve babasına : ben artık o okula gitmiycem baba ,ben asıl doğru yolu buldum en önemlisi şimdiye kadar ne kadar acınası bir durumda olduğumu !olduğumuzu görünce içim acıyor deyip sustu sonunda babası delirmek üzereydi ne diyordu şimdi bu kız daha dün , başlanan şımarık bir kızdı şimdi ne değişmişti sonra kızına dönüp kim senin aklını çeldi Süreyya söylesene !!! beni çıldırtıcakmısın sen kalbime inicek şimdi hemen odana git ve kendine çeki düzen ver . tüm bu konuşmaları duyan ev halkı onların etrafına toplanmıştı sonra herkes Süreyya bakıyordu giydikleri ne uzun bir çarşaf ve baş örtü takmıştı , sonra her bir ağızdan bir şey çıkıyordu :buda ne böyle siz bunu böyle alıştığınız Vahit bey siz ! bakın ya ne giymiş buda ne çıkar şunları dedi annesi ,Süreyya ağlıyordu kimse ona nasıl muamele ediyordu halbuki o ona dininde farz olanı yapıyordu neden anlayamamış lardı ama Süreyya kararlıydı yürüdüğü bu yoldan asla dönmiycekti . tam arkasını dönüp gidicektiki ablası başındaki örtüyü çekip aldı böylami çıkıcaksın dışarı rezil şey bizide rezil ediceksin öylemi !! süreyyanın eniştesi ve öbür erkekler onun saçını görmüştü zavallı Süreyya örtüsünü alıp dışarıya hızlıca çıktı hiç arkasına bakmadan ağlayarak yürümeye başladı bu yol onu nereye götürücekti