Cğata Loresima

Cğata Loresima

  • WpView
    Dibaca 4,020
  • WpVote
    Vote 640
  • WpPart
    Bab 12
WpMetadataReadBersambung
WpMetadataNoticePublikasi terakhir Sen, Sep 5, 2022
WpInfo
Non-fiksi
-Ekim 2002- "Anne dedin mi oralarda ? Sesimi duydun mu ? Silahımın sesinden tanıdın mı ? Ya ayak sesimden çıkarttın mı beni ? Ben geldim diye tekmeledin mi hiç ? Rahatsız oldun mu sana , Bir dokunmaya çalışmamdan ? Gel artık, bekletme gel. Kanatlarım ol yarınki umutlara. Gel artık... Zaman bu zaman mı bebeğim ? Saat bu saat mi ? Sorumluluğun sigara dumanına, Yüklenmediği mekanlara mı gelişin ? Uzaklardan hatırlatma mı tekmelerin, Bir ilahi ferman mısın değişimime ? İlk habercisi misin kadınlığımın, Saçımda ak tel mi olacaksın ? Sen çocuğum hazır mısın dünyaya ? Ya ben çocuğum hazır mıyım sana ?.. Hazırız meleğim. Kanatların kalbimde, Umutsa senin kanatlarında şahlanacak bir mavi düş olacak..." Hazırım anne. Dünyaya ve umut saçmaya ben hazırım. Tüm kötülüklere, mavilerimi karartmak isteyenlere karşı dimdik durmak için hazırım. Börteçinenin kızı olmak için hazırım anne. Kırılacağım, yorulacağım belki gücüm kalmayacak. Ama umut benim kanatlarımdan saçılmaya devam edecek anne. Ben hazırım. Peki sizler mavili'yi okumaya hazır mısınız ?
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#9
mit
WpChevronRight
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Sessiz Yemin
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Halısaha |texting
  • Karven
  • Vatan Uğruna

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan