Bakit Ba Ikaw? (Boys Paradise 2) BL
- Membaca 418
- Vote 46
- Bab 19
Lumipat ako ng school dahil ayoko na nang nabubully dahil sa nakaraan ng pamilya ko. Nakakapagod din pala. Matapang akong tao at halos wala namang makapalag sa akin, pero ayun nga. Halos lahat naman ng tao ay may kahinaan. At ang kahinaan ko? Yun ay ang pamilya ko.
Hindi lang school ang nilipatan ko. Pati na rin ang bahay. Sa lugar kung saan walang nakakakilala sa akin. At sa lugar kung saan walang nakakaalam sa nakaraan ko at ng pamilya ko.
Pero hindi ko akalain, na sa paglipat ko na iyon ay mas mararanasan ko ang pighati na hindi ko naranasan noon sa dati kong eskwelahan. Ang kalbaryo na sana ay hindi ko dinaas kung nagtiis lamang ako sa dati kong eskwelahan.
Genesis Javier Garcia, yan ang pangalan ko pero hindi yan ang tumatak sa mga tao. Dahil unang pasok ko pa lamang sa school ay binansagan na kaagad akong Franz version 2.0. Unang pagkikita-kita palang namin alam na daw nila na magiging mang-aagaw daw ako. The hell? Kilala ko ba sila?
Pero sabi nga nila. Wag magsasalita ng tapos. Because when I met Peter John Dela Merced, my life started to crumble. Yung katarayan na taglay ko? Walang-wala sa babaeng nililigawan nya. Tricia Janine Reyes, the most genius student in our school, at ang pinakang mataray sa lahat ng mga matataray.
Pero dahil nga magulo na rin naman ang buhay ko. Ba't hindi ko na lang tuluyang guluhin hindi lang sa akin kundi pati na rin ang kanila?
Maging akin man sya o hindi. Ang mahalaga namarkahan nya ang pagkabakla ko. Okay na yun. Ang hilingin pa na mahalin nya rin ay alam ko sa sarileng kalabisan na.
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#563
chase
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
anda mungkin juga menyukai
December's Midnight When He Gone ✔
[December Trilogy Book 1/ Lite Ver.] Hey guys, I'm Triza Montes a girl who always been hurt. Oo tama kayo ng nabasa. Palagi talaga akong nasasaktan. Ewan ko nga ba kasi sa mga lalaki, bakit lagi nalang sila nananakit, nakakapagpagaan ba yun ng mga damdamin nila? Hindi ko kasi maintindihan e. Kasi parang ganun yung nangyayari. Nananakit sila para sumaya. Pero bakit? Paano ba sila napapasaya ng pagpapahirap at pananakit sa iba? Sa buong buhay ko ata bilang Junior Highschool ay isa lang ang nangyayari saakin. Iniiwan at sinasaktan ng mga taong minamahal ko. Wala naman akong balat sa pwet pero tila napakamalas ko kung ihahambing sa buhay ng iba. Pero nagbago ang lahat ng yun ng makilala ko ang isang tao. Nung una hindi ko talaga inakalang siya ang magpapabago sa buhay ko, pero yun ang nangyari. Naging malapit kami kahit na madami kaming differences. Nung nakilala ko siya. Alam ko sa sarili ko na may nagbago saakin. Na kahit papaano ay naging masaya ako, hindi lang sa piling ng mga minamahal kong kaibigan at pamilya. Kundi sa isa ding lalaking tulad niya. Pero may hindi inaasahang mga pangyayari. Akala ko talaga maganda na ang lahat, na magiging okay na. Pero mas masakit pa pala. Akala ko yun na e, pero di parin pala, mas masakit pa nga siya kaysa sa mga ibang mga heartbreaks ko sa mga nauna mga lalaki na pumasok sa buhay ko. Durog na durog ako. Durog na durog dahil hindi ko manlang siya nakita. Hindi ko manlang nahawakan ang kamay niya. Hindi ko manlang siya nakausap bago kami magkahiwalay. Ngayon... wala na kaming chance na makapag-usap pa... wala na kaming chance na maging kami ng mahabang panahon... Pero sabi nga nila ganun nga daw talaga ang buhay. Minsan yung mga bagay o tao pa na mahalaga at napapalapit sayo ang kukunin. Masasaktan ka pero sa huli matututo karing bumangon mag isa. At sa huli tutuloy ka sa pamumuhay, kahit wala na siya sa tabi mo. ----- Okay handa niyo na mga panyo niyo ha. Char! Sana magustohan niyoooo!Lengkap
The Run Away Mother
I need to forget everything, isang gabing pagkakamali, pero Ang lahat Ay nagbago.. Minahal ko naman siya ng buo, yun nga ang hindi niya alam.. habang nagpapakatanga, siya sa iba, meron ding Nagpapakatanga para sa kaniya! Hindi niya ba yun alam? hindi niya ba talaga ako makita bilang Isang Babae? Bakit sa dinami ng Pede Niyang Mahalin? Yung Tao pa na yun, na sa lahat ng bagay ay Kakumpetinsiya ko, Kelan kaya ako magkakaroon ng Pag aari ko na walang ibang Aangkin. That's Why, I decided na lumayo, to run away dahil ang dinadala ko dito sa sinapupunan ko ay akin lang! pero bakit pati ang Batang ito Inaangkin pa din? How can i run? if the only place i can Be With. Is in Your Arms. anong nangyari? bakit mo ako Ginugulo pa, Hindi bat wala ka namang Paki alam? o dapat bang mas tama na ang ANAK mo lang ang iyong kinukuha? then sasabihin mo sa akin na " Can you hold my arms? So if ever you run away again Kasama mo na ako?."Lengkap
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
"Only For You" (gxg)
Girl to girl story: Hi guys, by the way I'm Shaiane Cabrera (Macarena Achaga). Namulat sa isang marangyang buhay, hindi ko pa nga hinihingi ay ibinibigay na at sobra sobra pa.. Nakatapos sa pag aaral may propisyon pero ayaw naman akong magtrabaho nang aking mga magulang. Ang rason- may brain tumor kasi ako noong bata ako at sumabak sa matinding operation na halos ika kitil na daw nang aking buhay. sampong taon na ang nakaka lipas. Kaya sobrang protective nila sa akin.. Andito lang ako sa resort namin sa isang isla dito sa Palawan, kasama ko lang nang madalas ay mga maids.. Ni bibihira akong dalawin, parehong abala sa negosyo ang parents ko sa kani-kanilang negosyo. broken family din kasi ako.. Actually wala akong kahit anong memory noong kabataan ko, burado lahat. Ang sabi nang Mama ko dahil daw yung sa sakit ko.. Kaya pakiramdam ko may kulang sa aking pagka tao. Sabi kasi nila pinakamasasayang balik balikan ay alaala noong kabataan, kaso wala ako nun. pinagkait nang naging karamdaman ko ang bagay na yun. Sabi pa ni Mama, huwag ko na daw piliting alalahanin ang lahat nang yun. Pasalamat daw ako sa puong may kapal dahil naka survive ako sa sakit ko. Hanggang sa isang pag ibig ang basta nalang dumating sa malungkot kong buhay. Siya si Jhake Suarez. isang engineer na syang may hawak sa proyektong ipapa tayo kong hotel dito sa resort. unang kita ko palang sa kanya, unang nagtama palang ang aming mga mata. kakaiba na ang aking naramdaman. Pakiramdam ko kilalang kilala ko ang mga matang iyon. Parang-- parte sya nang aking kabataan..parte na sya nang aking pagka tao. Warning!!! ...... Do not steal my stories,PLAGIARISM IS A CRIME..Lengkap
why,ngano,bakit?(boyxboy)
Noong unang panahon ,panahon pa ng hapon wala pang kikay-charot hi mga sis it's me rj this is my story or namin hahahaha wag na kayong mainis Palagi kasi akong tumatawa 😂 What if ikaw ang bayad sa Utang nang pamilya mo sa isang lalaking ubod ng gwapo mayaman sweet at cute Pero dahil sa nakaraan nya magkakahiwalay kayo Pero pinapakita nya na Mahal namahal ka nya Bibigyan mo ba sya ng Chance Why not Nganong dili Bakit hindi .......????? Oh diba kaya read na Ang Di mag read walang lablyp at magiging single ....jk hahaha AN/ sana po subaybayan nyo ang new story ko nakahold po yung iba .uunahin ko to txn....always be pretty ,love your self and conquer the world with your heart ...God bless.....🖤🖤🖤Lengkap
"IGINUHIT NG TADHANA" (SKYLER AND MARTHA ROMANCE)
Matayog,mataas na singtaas ng mga ulap ang pangarap kong abutin. Pangarap na natupad dahil na din sa pagsisikap kong tapusin ang pag aaral kahit napakaraming distraksyon sa buhay ko bilang isa sa pinaka batang tagapagmana ng mayaman kong magulang. Kung nabuhay ako sa karangyaan at kasaganahan,iyun ay dahil sa bilyonaryo kong daddy na si TRISHIA OLIVEROS PAMINTUAN a.k.a TOP.( Supermarket/Fastfood magnate) at Mommie DESS NAKPIL. Masasabi kong nakuha ko kay daddyy TOP ang pagiging charming lalo na pagdating sa mga babae,At dahil na din siguro ilang taon din kaming nanirahan sa ibang bansa bago bumalik sa Pilipinas,Madami dami na ding mga babae ang dumaan sa aking mga kamay at nasanay akong nilalapitan nila kaya ni sa hinagap ay hindi ko naisip na mababaliktad ang mundo ko ng dahil lang sa babaeng kabaliktaran ng ideal girl ko. Flat chested,payatot at hindi marunong magsuklay.Snob at hindi palakibo, na parang may sariling mundo.In short,WIERDO.Siya si MARTHA Morgan.At kung bakit sa dina dami ng mga babaeng humahanga at nagpapantasya sa akin,Bukod tanging sya lang ang hindi ako tinitignan na para bang hindi ako nag i exist sa mundo..Kaya naman,mas na challenge akong "PAIBIGIN SYA at saka ko binabalak syang IIWANAN kapag nahulog na ang loob nya sa akin. Pero paano? Dahil imbes na mahulog sya sa charm ng isang Skyler Pamintuan... Ako ang na trap sa taglay nyang magagandang katangian. Isang HIGH CLASS PILOT CHARMER at isang WIERDONG PINTOR... Papano sila pagkakasunduin ng kanilang mga puso gayong magkaibang magkaiba sila ng UGALI AT TRIP sa buhay? Nakaguhit ba sa tadhana ang kanilang pag iibigan o pareho silang dalhin ng hangin sa kawalan?Lengkap
My Possessive Bully (REPOSTED) (NEW VERSION)
THE BOOK PHOTO IS NOT MINE, CREDITS TO THE RIGHTFUL OWNER SOURCE: Pinterest 𝐒𝐘𝐍𝐎𝐏𝐒𝐈𝐒 Isa lang naman ang pangarap ko. Nais ko lang naman makapagtapos ng pag aaral at tuparin ang mga mithiin ko sa buhay Kung sana nakinig ako kay mama, hindi ko sana mararanasan ang bagay na ito Wala nman akong ginagawa, naging mabait naman akong tao at estudyante ngunit bakit na inaapi ang tulad ko? Hanggang sa dumating sya, akala ko, pag nakilala ko sya, magiging ligtas ako... Pero mali, akala ko sya ang saviour ko ngunit hindi... Isa din pala syang bully na walang ibang ginawa kundi pahirapan din ako... Makakayanan ko pa ba? Kaya ko pa ba? O kakayanin ko ba? Bakit pakiramdam ko nanghihina ako pag nasa tapat o harapan ko sya? Bakit di ko man lang magawang iligtas ang sarili ko? Bakit ba nag paubaya ako? Ayan tuloy, nahulog ako. Nahulog ako sa kanya. At dahil dun ay minahal ko sya. Dapat sinabi nalang nya noong una para hindi ko na kailangan umasa pa. Ano bang dahilan kung bakit ako nahulog sa isang lalaking toh na walang ibang ginawa kundi pahirapan at saktan ang puso ko Pagod na ko! Gusto ko nang sumuko at lumayo nalang sa kanya, pero itong taksil kong puso, nasaktan na nga, kumabog pa! Nakakainis! Ang hirap mag move on sa lalaking toh! Pero bakit ba kase sa t'wing lalayo ako para sa katahimikan, hinahabol nya naman ako at pinapahirapan. (REPOSTED KASE NADELETE KO)Lengkap![Back To You [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/189253178-256-k679358.jpg)
Back To You [Completed]
"Just let me see our son and I'll leave..." pagmamakaawa niya sa akin. "No! Wala kang karapatan so leave! Not just here, pati sa buhay ko!" Sigaw kong muli. "Bella, I beg you, I want to see our son..." "Anak mo mukha mo! Wala kang anak! Magmula nang iwan mo ako, kami, wala ka nang anak at wala ka nang Bella!" Marahas kong hinila ang mga kamay ko sakaniya. I saw his tears drop and I don't care! I'm pregnant and my parents kicked us out of our house the moment they knew that I have a kid in my stomach. I don't know what to do! I'm just a kid and helpless! I don't have my own job yet because I still go to school! Napabalikwas ako ng tayo dahil sa bangungot na 'yon. Ako? Mabubuntis? I don't even know that man I was pushing away on that dream because of his blurry face. "Bangungot lang 'yon Bella..." I tried to calm myself. Bumalik ako sa tulog dahil madaling araw pa naman. I have to review my lessong because next week is our examination week. And this week came, it's stressing me out so bad. Ni hindi ko na mapagtuunan ng pansin ang crush ko dahil sa pagrereview. Sobrang stress namin ni Pierre sa exams at talagang kulang kami lagi sa tulog. And thank God for keeping us alive hanggang sa matapos ang exams namin. All we have to do is to eait for the results which is next week also. Buti na lang hindi ako inaantala ng masamamg panaginip ko noong exams ko. Who was that? And how?Lengkap![Sold to be loved [COMPLETED√] [EDITING]](https://img.wattpad.com/cover/189944740-256-k128601.jpg)
Sold to be loved [COMPLETED√] [EDITING]
I am a boy or let's just say I adore boys. Yes you're right I am not straight and hindi ko naman po to ikinahihiya sa kahit na kanino sapagkat ito po talaga ang tunay na ako. Well alam ko naman po na kahit legal na ang same sex marriage sa bansa namin ay hindi parin ito assurance na makakaiwas na ako sa mga mapanghusgang tao sa paligid. Ngunit sa kabila ng lahat ay ipaglalaban ko na hindi mali ang pinili kong landas. Okay naman sana lahat kakayanin ko naman ang lahat ng pagsubok sa buhay pero bakit kailangan pang umabot sa ganito. Bakit nagawa akong ibenta ng daddy ko sa isang may kalakihang halaga. Hindi ba talaga ako naging blessing sa mga magulang ko kahit ni minsan man lang. Mahal na mahal ko sila kaya kahit masakit sa akin ang naging desisyon nila ay buong puso ko itong tatanggapin. Tanging hiling ko lang ay sana maging masaya sila sa desisyon nila. But, they say true love could hit you in millions of ways. Could this experience lead me to the man of my dreams? Could this be a blessing in pure disguise. Lalo na't may napagtanto akong hindi pangkaraniwang sakit or mas mabuti sigurong tawagin syang God's Gift. Ako po si Vin Rafael Torres at sabayan nyo po ako sa kwento kong ala magic carpet ride.Lengkap
Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMELengkap
[December Trilogy Book 1/ Lite Ver.] Hey guys, I'm Triza Montes a girl who always been hurt. Oo tama kayo ng nabasa. Palagi talaga akong nasasaktan. Ewan ko nga ba kasi sa mga lalaki, bakit lagi nalang sila nananakit, nakakapagpagaan ba yun ng mga damdamin nila? Hindi ko kasi maintindihan e. Kasi parang ganun yung nangyayari. Nananakit sila para sumaya. Pero bakit? Paano ba sila napapasaya ng pagpapahirap at pananakit sa iba? Sa buong buhay ko ata bilang Junior Highschool ay isa lang ang nangyayari saakin. Iniiwan at sinasaktan ng mga taong minamahal ko. Wala naman akong balat sa pwet pero tila napakamalas ko kung ihahambing sa buhay ng iba. Pero nagbago ang lahat ng yun ng makilala ko ang isang tao. Nung una hindi ko talaga inakalang siya ang magpapabago sa buhay ko, pero yun ang nangyari. Naging malapit kami kahit na madami kaming differences. Nung nakilala ko siya. Alam ko sa sarili ko na may nagbago saakin. Na kahit papaano ay naging masaya ako, hindi lang sa piling ng mga minamahal kong kaibigan at pamilya. Kundi sa isa ding lalaking tulad niya. Pero may hindi inaasahang mga pangyayari. Akala ko talaga maganda na ang lahat, na magiging okay na. Pero mas masakit pa pala. Akala ko yun na e, pero di parin pala, mas masakit pa nga siya kaysa sa mga ibang mga heartbreaks ko sa mga nauna mga lalaki na pumasok sa buhay ko. Durog na durog ako. Durog na durog dahil hindi ko manlang siya nakita. Hindi ko manlang nahawakan ang kamay niya. Hindi ko manlang siya nakausap bago kami magkahiwalay. Ngayon... wala na kaming chance na makapag-usap pa... wala na kaming chance na maging kami ng mahabang panahon... Pero sabi nga nila ganun nga daw talaga ang buhay. Minsan yung mga bagay o tao pa na mahalaga at napapalapit sayo ang kukunin. Masasaktan ka pero sa huli matututo karing bumangon mag isa. At sa huli tutuloy ka sa pamumuhay, kahit wala na siya sa tabi mo. ----- Okay handa niyo na mga panyo niyo ha. Char! Sana magustohan niyoooo!
Detail lengkapPanduan Muatan