İstanbul (Tamamlandı)

İstanbul (Tamamlandı)

  • WpView
    Reads 42,645
  • WpVote
    Votes 3,382
  • WpPart
    Parts 87
WpMetadataReadMatureComplete Mon, Aug 9, 2021
TAMAMLANDI Ben İstanbul'da hayat bulmak isterken onun bana verdiği şeyler sonum olmuştu. Kaldıramamıştım, gücüm yetmemişti. Benim hayat hikayem heyecanlı olabilirdi ama güzel değildi. Kim güzel olmayan son isterdi ki? Ben sonumun güzel olmasını istediğim halde İstanbul'un denizinde boğulmuştum. Herkes öldürmez miydi sevdiğini? ''İstanbul bana hep seni hatırlatıyor. Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil. Hala, gülümseyen bir lale gibi bana sürgününü gönderiyorsun. Dört yanı çevrili bir kale gibi ne sır umut, ne de sır veriyorsun. Gemiler gidiyor, sen gidiyorsun sulara yansıyor yeşil gözlerin. Hüzün dalga dalga, ıssız ve derin beni İstanbul'a terkediyorsun. Sensiz ne şehrayin, ne deniz kalır. Gidersin, harabe olur İstanbul. Martılar göç eder; sular alçalır kendini çöllerde bulur İstanbul''
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • GÜZ SAYHASI
  • HAMİLEYİM(Abimin Arkadaşı) TEXTİNG
  • ÇİÇEK KIZ - GERÇEK AİLEM
  • İskoçya'nın Esiri (Tamamlandı)
  • İltimas | Texting
  • Sirayet|Texting
  • AŞKIN YÜZÜ 🚬 BİZE SEN KALA 4
  • KAPI 23:56
  • Karanlık mafyam
  • SESSİZLİK (TAMAMLANDI)
  • GÖKYÜZÜNÜ KUCAKLA
  • SINIR
  • ASİ ve SERSERİ
  • Milli Tasarımcı // Yarı Texting
  • Serseri //yarı texting//
  • FALIM SAKIZIM | Texting
  • Güçlü müsün?
  • Kahraman Babam
  • ASLANAĞZI
  • UMAY

"Tekrar söyle, Alvina." Yerimde rahatsızca kıpırdandım. Ağzımdan kaçırdığım için zaten pişmandım, tekrar edemezdim. Çok utanıyordum. "Ben... Bir şey demedim," dedim. Yiğit ısrarla üzerime geldi. "Söyledin, sen az önce bana çok özel bir şey söyledin, küçük kız." Onlar için sessizce bir kitap açıldı. Sayfaları rüzgârla savruldu, savruldu, savruldu. Her kelimesi kalemsiz yazılmış, sessiz satırların bulunduğu numarası on sekiz olan sayfa sessizce yerinden söküldü. Uçtu, uçtu, uçtu. Sonunda, damına kadar kırık dökük bir evin, kapısına sessizce paspas gibi serildi. Sessizliğin Pençesinde yaşayanların aşkı, hiçbir aşka benzemez. Bazen bir aslanın pençesindeymiş gibi saldırgan, bazen bir serçenin pençesindeymiş gibi naif... Her aşkın bir sesi varsa, onlarınki sessizlik üzerine kurulmuştu. Kelimler, birbirini sessizce anlayan insanlar için gereksiz bir ayrıntıdan ibaretti. Bu tablodan, harfler ve sesler silindi. YİĞİT ÖMER YALÇINKAYA & ALVİNA GÜNAY ? İlk yayınlanma tarihi | 12.Kasım.17 Saat | 21:23 Yazan | ELİSYA ROYAL

More details
WpActionLinkContent Guidelines