KIŞLA
- Reads 3,945
- Votes 2,295
- Parts 101
MatureComplete Fri, Jul 30, 2021
Mağarada mahsur kalan askerlerden ikisi tesadüfen teröristlerin, kendi topraklarına saldıracağı haberini alırlar. Tabii bu haberi vermek için de öncelikle mağaranın çıkış kapısını bulmak için çaba sarf etmeleri gerekir. Ayrıca mağaradaki teröristler tarafından ele geçirilen askerlerin umudu iyice kaybolur.
Bir yandan da MİT üyeleri bölge taraması için keşfe çıktıklarında onların da başı belaya girer. Herkes bir çıkmazın içinde sürüklenmekle meşguldür. Ama onlar da bilirler ki eğer bir şey yapmazlarsa kendi kendilerine ülkelerinin sonlarını yazacaklardı.
Uygulayabilecekleri tek bir yol kalmıştı vatanlarını ve rehin olarak kaçırılan MİT üyesi arkadaşını kurtarmak için Türklerin.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
MAVİYE YAKIŞAN HAKİ// (VATAN AŞIKLARI SERİSİ 1) // ASKIDA
Ala&Savaş Biz mavi ve hakinin birleşimiydik. 🇹🇷 Komando, Türk Silahlı Kuvvetlerinin çelik bilekleri. Bazıları bir adama, bir akla, bir aşka kendini adar. Bizse kendimizi dağa, taşa, vatana adamış insanlardık. Herkes evinde huzurla gözlerini yumsun diye uyumayan, yüce gönüllü, gönüllerinde tek aşk olan insanlardık. Dağların aslanı, göklerin kartalıydı komandolar. Biz hem aslan hemde kartal olabilmiştik. 🇹🇷 "Sana fena aşığım," dedi beni kucağına alırken. Uyuyor muydum, uyanık mıydım bilmiyordum. "Sana," diye fısıldadım ve kendimi kollarına bıraktım. Güvenini taşıyan sıcaklığa teslim oldum. TELİF HAKKI KENDİME AİTTİR HERHANGİ BİR ÇALINMA DURUMUNDA ADLİ İŞLEMLERİMİ GERÇEKLEŞTİRECEĞİM. Yazılma: 10 Mayıs 2022 Yayımlanma: 22 Temmuz 2022
Pâyidar-ı Dilhun
Eliz Dinçer, 2028 yılında yaşadığı bir olay sonucunda aylarca komada kalır ve gözlerini 2029 yılında açar. Yaşadığı bu olayın sorumlusu olan insanlar onun tam anlamıyla kimsesiz kalmasına neden olur ve Eliz'in yaşamak için gücü kalmaz. Ta ki gözlerini açtığı hastanede çalışan bir doktor onun hayatını değiştirene kadar... Eliz Dinçer, ona verilen ikinci şansla beraber 2024 yılının sonlarına doğru gözlerini açar. Verilen bu şansla 2028'de yaşanan olayın köküne inip her şeyi düzeltmelidir fakat uğraşması gereken başka bir sorun daha vardır. Aniden hayatına giren yabancıyla yapmak zorunda olduğu bir anlaşmanın sonunda onu neler beklemektedir? Zaman kırılgan bir yapıya sahiptir. Yaşanan en ufak bir kırılmada neler değişir? "Anka geçmişi yakar, Kartal geleceği göğsünde taşır." 《İlk yayımlanma tarihi: 13.06.2021》 •21.06.2021: #hayalgücü 1.Sırada 《Tekrar yayımlanma tarihi: 22.11.2025》
HÜMA KUŞU
Bir zamanlar iki çocuk vardı; biri kitaplara, diğeri duvarlara sığındı. Maral, yaralarını hayallerle sararken, Alaz kara harp okulunda kendini sertleştirdi. Yolları üniversitede kesişti; Maral, Alaz'ın karanlığına ışık oldu, Alaz ise Maral'ın renklerini keşfetti. İki yıl boyunca birbirlerinin yaralarını sardılar... ta ki Alaz bir gün sessizce kaybolana kadar. Yıllar sonra, Türkiye'nin en büyük savunma projesi Bürküt uçaklarının başmühendisi olan Maral, hayatının en büyük sınavıyla karşılaşır. Projeyi korumakla görevlendirilen özel kuvvetler timinin başında, yıllar önce ardında sorular bırakan Alaz vardır. Maral, içindeki aşk ve kırgınlıkla yüzleşirken, Alaz'ın kayboluşunun ardındaki gerçekler birer birer ortaya çıkacaktır. Kader, ikiliyi yeniden bir araya getirirken, geçmişin yaraları ve bugünün mücadeleleri arasında hangi duygular galip gelecektir? Bu, yarım kalmış bir aşkın ve iyileşmeye çalışan iki ruhun hikayesi... Gökyüzündeki yıldızlar kadar parlak, yeryüzündeki insanlar kadar gerçek. --- Bu hikayede geçen isimler, olaylar ve yerlerin gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayal ürünüdür ve kurgudan ibarettir. !!!Dikkat!!! Bu kitapta cinsellik, küfür, intihar, kendine zarar verme, şiddet vb. tetikleyici unsur bulunmaktadır. Yetişkin okurlar içindir! Kapak Tasarımı: @dazlakkilicinsahibesi
DİLHUN | Geçmişin İzleri
Karanlığın en kuytu köşesinde diz çökmüş küçük bir kız çocuğunun tek dostu kendisiydi. Kanayan dizlerini saranların bantlarını atıyor, ruhundan parçalarla yama yapıyordu. Yalnızlığın en kuytu köşesinde bir adam, zihninde can bulan hayatın ucunda cambazlık yapıyor; hiç ummadığı anda ateşin onu kavurmasına izin veriyordu. İki beden, tek zihin ve tek bir yaşamın beden bulduğu bu hikâye; umutsuzluk içindeki karanlığın temsiliydi. ~ "Kalbi yaralı, içi kan ağlayan bir kızın geçmiş kokan satırları..." 8 Haziran 2017 de yayımlamdı. 12 Ocak 2019 da tamamlandı.Complete
HERKES KADAR KİMSE
❝Benden şimdiki dünyayı mı anlatmamı istiyorsun? Dinle o zaman, şeytanın ağzından cehennemi...❞ ♖ 7 Haziran 1998 tarihinde yapılan bir darbeyle dünya, bir adamın ellerine geçti: Dante Valdis. Ona Şeytan derlerdi. Dünya düzeni bir anda bambaşka bir yönetim sistemine geçerken; suçla örülmüş, suç oranlarının hızla arttığı bir düzen, insanları yavaş yavaş isyana sürüklüyordu. Efruz Valdis, dünya tarafından Şeytan olarak anılan babasının iplerinden kurtularak İtalya'dan Türkiye'ye kaçar. Orada, babasının en büyük düşmanı olan Haris Dehliz tarafından kaçırılır. Haris Dehliz, Efruz'a ölümden başka bir seçenek daha sunar: Herkesten gizlediği, ölü olan kızı Elzem Dehliz'in yerine geçmesini ister. ❝Ve ben, onun için bedenini çalan izinsiz bir ruh olarak kalacağım.❞ Başka bir çaresi olmayan Efruz, bunu bir bedel karşılığında kabul ettikten sonra, babasının yarattığı cehennemi yok etmek için yıllarca casus olmak üzere eğitilir. Efruz, 25 yaşına geldiğinde kaçtığı örgüte Elzem Dehliz kılığında, savcı rolüyle sızar. Amacı yalnızca babasının kurduğu örgütü yıkmaktır. Ancak bunu istiyorsa, önce yıllar önce yıkılmış olan İnferno İmparatorluğu'nu ayağa kaldırmalıdır. Bunları yapmaya çalışırken, onu sürekli gerçek kimliğiyle tehdit eden bir adamın kim olduğunu bulmaya uğraşır. Tehditler, taht oyunları ve yıkım... Efruz Valdis, yeni kimliğiyle babasının yarattığı düzeni yıkabilecek midir? Yoksa yıkılan yine kendisi mi olacaktır? ❕UYARI❕ Kitap, DİSTOPYA, DARK ROMANCE, ÖRGÜTLER, GÜÇLÜ KADIN KARAKTERLER İÇERMEKTEDİR. ❕ÇALINTI GİBİ OLAYLARDA HUKUKSAL EYLEMLER BAŞLATILACAKTIR❕
DUVAR DİBİ ÇATLAĞI
Yıllarca ilmek ilmek işlemiş kendini bana. Balkona çıktığında söylediği türkülerin içime işlemesinin nedeni bana söylemesiymiş bilseydim bekletir miydim yıllarca onu kapımda... ''Derin yıllarımın sabrını imtihanım etme.'' dedi bana. Dönmüştü yüzüm avuçlarının içindeydi aşkını tam olarak şuan da itiraf ediyordu, aklım durmuş, kelimeleri toparlamayacak halde yüzüne bakıyordum. Zira şu an sesim bile çıkmazdı konuşmaya çalışsam da ben bu kadar mı kördüm, ben bu kadar mı yok saymıştım içimdeki hisleri... ''Yıllardır bu anı bekledim, bak bana 30 yaşındayım sen bu yüreğe düştüğünde 7 yaşındaydım. Derin ben yedi yaşında ne isem yetmişimde de o olacağım belli. Gel tut elimi yaşayalım sevgimizi göğsümüzü gere gere şükür sebebimken, imtihanım olmana izin vermem! Bana gelmeden benden gitmene izin vermem!'' Alnını alnıma yaslamış, benimle değil de kendi kendine konuşuyor gibiydi. Bana bunları söylemek için o kadar uzun zaman beklemek zorunda kalmıştı ki şimdi söylemezse ölecek gibi hissediyordu. Her kelimesi yemin gibiydi her kelimesini içime nakış gibi işliyordu. Hiçbir zaman abi kardeş gibi olamamıştık doğru ama duyduklarım karşısında da titreyen ellerimi saklamıyordum oda fark etmiş olacak ki alnıma yaslı duran alnını çekti. Kocaman ellerini yüzümden ellerime indirip kocaman avucunun içine aldı, ellerimi avuç içlerimi dudaklarına götürdü içim titredi karşımda gözbebekleri titredi. Dudaklarını yasladı öpmedi öpemedi... Yasladı bekledi nefeslendi bekledi soluklarını verdi bekledi soluk aldı bekledi... "Tüm hakları saklıdır. © [2026] [Kevser Emek].
AŞK LABİRENTİ ( Kuyu Serisi #1)
Özlemek... Tedavisi olmayan bir hastalığa yakalanmak gibiydi. Geçmiyordu. Bitmiyordu. Birini uzaktan sevebilmenin ötesinde özlemin ucu bucağı olmuyordu. Yakıyordu. Ağlatıyordu. Merve, Mir Ali'nin gidişinin ardından bir kırık kalple baş başa kalmıştı. Neden gittiğini öğrenememişti. Gelmemişti. Günler, aylar ve mevsimler geçmiş ama hiçbiri onun gelmesine, aramasına neden olmamıştı. Ve bir gün yaralı bakmaya alışkın olduğu gökyüzüne bakışlarını kaldırdığında onu hiç beklemediği bir anda karşısında bulmuş ve aşkın dolambaçlı yollarında birbirlerini aramaya koyulmuşlardı. Aşkın yeterli olmayacağını Mir Ali'nin sakladıklarında, yaşatacaklarında öğrenecekti.Complete
Mevt-i Lal
İnsanın kaderini ailesi mi belirler yoksa kader mi aileyi belirler? Belki de hayatımın her günü, her saniyesinde düşündüğüm bir soru. Cevabını alabilmek için yirmi sekiz yılımı feda ettiğim bir soru... Canımın yakıldığı, kafamın içinde dönüp duran seslerin üretildiği, robotlar beter hale geldigim o yirmi sekiz sene... Benim hayatım ailem yüzünden mi böyleymiş? Bu nasıl büyük bir kötülüktür diye bir soru gelmiyor aklıma. Annem, zaten aynıydı. Babam, Devamını getiremediğim bir virgülün, sol tarafında duruyor onun ismi. Dedem... Belki de bu hikayede suçu olmayan tek kişi oydu. Evet, oydu. Ben, annem, hiç görmediğim ve beni terk eden babam, anneannem, akrabalarım. Hepimiz suçluyduk. Ben kabul ediyordum, onlar etmiyordu. Zaten suçlunun suçunu kabul ettiği nerede görülmüştü? Ancak elinde duran kanıtlarda ya da artık dışarıdan sıkılıp cezasını çekmeyi eğlenceli bulanlarda. Ben, her şeye razıydım. Yeter ki artık benim yüzümden birilerine zarar gelmesin, tırnağına zeval gelse kalbimin duracağı kocam, şimdi önümde elini kalbine koymuş tutuk bir şekilde nefes almaya çalışıyordu. Öğrendiğimiz gerçek, onu daha çok yakmış gibiydi. Yıkıma henüz gecmemistik, biz zaten enkazdaydik. Enkazdık. Daha az once yüzüne duygusuzca baktigi annemin suratına şimdi, büyük bir hayal kırıklığı ile bakıyordu. Dolan gözlerini gördüğümde tutulduğum yerden kaçmayı denedim, olmadı. Kollarındaki zincirler, beni kocama ulastiramiyordu. Ölmüş gibiydim, mezarımda, tabutumun içindeydim sanki. Birkan'a ulaşmak, ilk defa bu kadar zordu. Sanki onun halinin canımı yaktığını biliyor gibi, aniden burnunu çekerek gözlerindeki yaşları sildi. Onların hepsini goz hapsine alarak, işaret parmağını havaya kaldırdı. "Sırf yaşarken ölün diye, karıma ne yaptıysanız bin mislini yapacağım size." "Koskoca dünyaya karıncayı bile sığdırıp, sa
kandeli
Sözde zamanın yaraları iyileştirdiği söylenir. Oysa koca bir yalandır bu. Zaman yalnızca yüzleşilmiş yaraları iyileştirir; çözülmemiş olanları ise vakti geldiğinde yeniden kanatabilmek için kurutmaktan başka hiçbir işe yaramaz. Tıpkı Korkut Alp ve Yasemin'e yaptığı gibi... Kuleli Askerî Lisesi'nin o çelik gibi soğuk duvarları ile Kandilli Kız Lisesi'nin zarif koridorlarını birbirine bağlayan gizli bir patika... Kandeli... 17 yaşındaki Yasemin ve askeri lise öğrencisi Korkut Alp'in o patikada kendilerine kurdukları masum dünyada başka hiç kimseye yer yoktu. Ta ki Yasemin'in boynuna dolanan acımasız bir mecburiyet, Kandeli'de yeşeren o hayalleri tek bir günde paramparça edene kadar. Yasemin, babasının karanlık dünyasında hayatta kalabilmek için çabalarken, Korkut Alp'in göğsünde asla kapanmayacak o derin yarayı açmış ve ikisi de o yaranın içinde kaybolmuştu. Yıllar sonra kader yeniden ağlarını örerken; Yasemin ait olmadığı bir hayatın nişan yüzüğünü, Korkut Alp ise Pusat Timi'nin bordo beresini henüz yeni geçirmiştir üzerine. Ancak kader, kanatmaya doyamadığı o kabuğu bir kez daha soymaya kararlıdır. Korkut Alp, Pusat Timi ile omuz omuza çıktığı o ilk kritik görevin sonunda; geçmişinin ta kendisini bulmayı asla beklemiyordur. Üstelik karşısındaki kadın, o lise yıllarında bıraktığı ürkek kız değil, başka bir adamın nişanlısıdır. Bazı yaralar kapanmaz. Bazı hikâyeler yarım kalmaz. Sadece... kaldığı yerden kanamaya devam eder.
HÜZNÜN GEMİSİ
"Ben değil seninle evlenmek, aynı havayı bile solumam be!" Adam, karşısında durmuş, kendinden kısa olduğu halde üstten cesurca bakan kadının, uçurumun dibini andıran koyu gözlerine baktı. Karadeniz'in hırçın sularını andıran mavi gözlerini, kendini boğmak ister gibi bakan, her baktığında kendini bir uçurumun ucunda sallanıyormuş gibi hissettiği gözlerde gezdirdi. "Ben de sana meraklı değilim herhalde. Bir çözüm bulacağım. İki de bir kapıma gelip bana bağırma." Alkan, bunu söylerken her zamankinin aksine sakindi. Kadın ne kadar öfkeli olursa olsun hiç kimseye nefretle bakmadığını fark etmişti adam. Acaba bu zamana kadar kimseye sevgiyle baktı mı diye düşündü adam. Bu yersiz düşüncesi kaşlarını çatmasına neden olduğunda Hazan'ın da kaşlarını çatılmıştı. "O zaman annene söyle beni sıkıştırıp durmasın! Ben evlenmeyeceğim! Evlensem bile bu kişinin sen olmayacağı kesin!" Hazan, hayatında sinirlenmediği kadar sinirlendiğini hissediyordu. Sadece bir hafta önce kendini görmezden gelen bu adamla evliliği düşünecek kadar delirmemişti daha. Alkan'ın kaşları alayla havaya kalktığında Hazan, gücünün yeteceğini bilse karşısında ki adamı dövebileceğini düşündü. "Ha ben kabul ettim, senin etmen kaldı." "Kendini beğenmişin tekisin! Seninle evlenmek için zırdeli olmak lazım." Hazan, Alkan'ın karşısında kaldıkça sinirden renk değiştirdiğini bildiğinden son sözünü söyleyip, baktıkça boğulduğunu hissettiği mavi gözlere son kez bakıp arkasını dönüp hızla evine doğru yürüdü. "Arkasından ona bakan Alkan kendi kendine, "Zırdeli," dedi. "Büyük konuşuyorsun." İki inatçı delinin, birbirlerinde boğulmaktan korktukları gözlerde ve Karadeniz'in hırçın sularının taşıdığı Hüznün Gemisi'nde geçen büyük bir sevda hikayesi.
Ala&Savaş Biz mavi ve hakinin birleşimiydik. 🇹🇷 Komando, Türk Silahlı Kuvvetlerinin çelik bilekleri. Bazıları bir adama, bir akla, bir aşka kendini adar. Bizse kendimizi dağa, taşa, vatana adamış insanlardık. Herkes evinde huzurla gözlerini yumsun diye uyumayan, yüce gönüllü, gönüllerinde tek aşk olan insanlardık. Dağların aslanı, göklerin kartalıydı komandolar. Biz hem aslan hemde kartal olabilmiştik. 🇹🇷 "Sana fena aşığım," dedi beni kucağına alırken. Uyuyor muydum, uyanık mıydım bilmiyordum. "Sana," diye fısıldadım ve kendimi kollarına bıraktım. Güvenini taşıyan sıcaklığa teslim oldum. TELİF HAKKI KENDİME AİTTİR HERHANGİ BİR ÇALINMA DURUMUNDA ADLİ İŞLEMLERİMİ GERÇEKLEŞTİRECEĞİM. Yazılma: 10 Mayıs 2022 Yayımlanma: 22 Temmuz 2022
More detailsContent Guidelines