Sen Benim Nefesimsin #Raflarda

Sen Benim Nefesimsin #Raflarda

  • WpView
    Reads 3,229,366
  • WpVote
    Votes 101,546
  • WpPart
    Parts 66
WpMetadataReadComplete Mon, Oct 31, 2016
Havuzun dibine değen ayaklarımla yere oturdum. Bir anda beliren iki hayali gölgeye baktım. Burak ve Doğa'ya. Burak simsiyah bir şekilde sarmıştı mavi bedenimi. Yansımamın gözlerinde izlediğim korkuyla ürperdim. Siyah gölge hayali bedenimi tamamen sardı ve maviyi adeta yutup kendine kattı. Ne mavi ne de siyahtı oluşan kalıntı. Siyahın mavi tonuydu. Belkide en mavi tonu. Burak'ın gözlerinin rengiydi hızla bana doğru gelen renk. Dosdoğru kalbime çarptı. O an tamamen kanaat getirdim. Ölüm, bizim ulaşabileceğimiz tek zaferdi. Onun karanlığında yaşayamayacak kadar umut doluydum ben. Hayattım. Doğa'ydım. Maviydim. Yeniden doğmak için önce ölmeliydim. Bedenimi vahşice saran suyun o hoş tınısı ve ölen umutlarımın acı haykırışları kaybolurken can yakan bir sessizlik kapladı benliğimi. Gözlerim kapandı. Nefesim kesildi. Sustum... ***** ♡Başlangıç: 20.06. 2015 ♡
All Rights Reserved
#265
teenfiction
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • ZÉMAR
  • Meleğin Ateşi
  • Karanlık geceler
  • BENİ KALBİNE SOR(Tamamlandı)
  • BOZUK PARA (final oldu)
  • GİZLİ GÜNAH (Günah Serisi-1)
  • ❤SEVDAM SONBAHAR ❤🍂
  • ZÜLAL
  • İÇİMDEKİ AŞIK
  • İSTİSNA
ZÉMAR

Ölmenin yaşamaktan daha gerçek olması mi yoksa yaşamak sıfatını alıp ölü gibi olmak mı zor? Loran Kadıoğlu : Mutluluk yasak değil , mutluluğu kendine yasak eden sensin Ezman Agir Kılıçhan: Adalet istedim lakin o terazi hiç eşit değildi. Çekil," dedi Loran; sesi bir fısıltıdan çok, bir can çekişmeydi. Ezman burukça güldü, gözlerinde Diyarbakır'ın en karanlık sokağının hüznü vardı. "Yarın gidiyorsun," dedi; sesi kendi içinde bir idam hükmüydü. "Gidiyorum." "Kal dersem... Kalır mısın?" "Kalmam." "Her şeyi unutup yeniden başlasak? Kendi hikayemizin satırlarını bu kez biz yazsak?" Loran'ın gözlerinden süzülen bir damla yaş, o geçilmez boşluğa düştü. Sesi, sanki yüzyıllar öncesinden gelen bir yazgıyı fısıldıyordu: "Bizim hikayemiz... Başlamadan bitmeye mahkûm olanlardan. Biz, yazılmamış sayfaların mürekkebinde boğulduk Ezman. Bu duvarlar yıkılsa da, biz birbirimize ulaşıp bir cümle kuramayız artık." Ezman sustu. Şehrin tüm gizemi o sessizliğe gömüldü. Loran, ruhunun ağırlığıyla sırtını duvara daha da bastırdı; sessiz gözyaşları duvarın soğukluğuna karışırken, aralarındaki o dokunulmayan mesafe, dünyanın en uzak diyarı oldu. Yazar: soriyy_ E.Ö Kapak kendi tasarımdır Konu içeriği çalıntı gibi bir durumda yasal işlem Başlatılacak Kitabın eski adı LORAN ZÊMAR Wattpad platformunda adını alan tek kitaptır

More details
WpActionLinkContent Guidelines