Radzę sobie

Młodość i kobiecość, niezależność, samodzielności i dużo siły. Wkraczam w nowy rozdział, zamykam dawne sprawy i się od nich odcinam. Zaczynam o siebie dbać, skupiam się na sobie.
Piszę o samoakceptacji, kochaniu samego siebie, o tym, że życie naprawdę może być piękne, szczególnie codzienność, szczególnie te rutynowe czynności.
Traktuje to trochę jako mój dziennik, w którym zapisuje swoje postępy w stawaniu się *tą* dziewczyną.

Adresuję to do każdego, kto tylko ma ochotę to przeczytać, ale w szczególności do każdego, kto przechodzi podobną sytuację do mojej, takiej, kto boi się postawić wszystko na jedną kartę, zakończyć jeden etap i ruszyć na nieznane morze. Adresuję to też w szczególności do młodszych czytelników, czytelniczek jako pozytywną wizję dorastania, przyszłości i może też jako słuszną lekcję na przyszłość. Chcę pokazać, że życie wcale nie jest takie straszne z biegiem lat, że można wciąż się nim cieszyć. Chcę przekazać, że każdy z nas jest wystarczający i samowystarczalny, że do szczęścia absolutnie nie potrzeba drugiej osoby.

Dziękuję za poświęcony mi czas. Miłego dnia!