BENDEN MÜJGAN'A

BENDEN MÜJGAN'A

  • WpView
    Reads 910
  • WpVote
    Votes 139
  • WpPart
    Parts 5
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Aug 2, 2024
'Benden Müjgan'a' yazıyordu zarfın üzerinde. Bir mektup, yer yer mürekkebi akmış yine de okunan minik yazıları vardı. "2035 yılının Nisan ayından yazıyorum sana, bu ilk denemem. Bunu aldığın gün 16 Haziran 1996. Hayatını değiştirecek bir adamla tanıştın. Adı Kenan." Yutkunup okumaya devam ettim. "Kenan senden yıllar sonra Müjgan'ım diye bahsedecek. Seni ilk gördüğü anı bana anlatırken her seferinde ağlıyor, adının geçtiği her an ağlıyor. Sen beni hiç tanımıyorsun Müjgan ama ben seni çok iyi tanıyorum ve geçmişteki yaraları sarmak için bu mektubu yazarak başlıyorum..." ... 1996 yılının bir Haziran akşamı Müjgan yastığının altında bir mektup bulur. Mektupta 2035 yılından gönderildiği yazmaktadır. Merakla mektubu açan Müjgan'ın hayatı yeni tanıştığı Kenan'ın da girmesiyle bir daha eskisi gibi olmayacaktır. Müjgan, kimden geldiği bilinmeyen mektuplar ve Kenan'ın bağlantısını çözmeye çalışırken bir yandan da yakın arkadaşı Necmi'nin stüdyosunu kurtarmaya çalışır.
All Rights Reserved
#324
mektup
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Mafyaymısmıs
  • KORKUT / bxb
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • ALİN | Gerçek Aile

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines