ARAF

Asıl bizi yanıltan gerçekler değil gerçek sandıklarımızdır.

Kısık bir sesle "Lütfen, lütfen ölme" diyordu.

Doğru mu duymuştum bilmiyorum çok sessiz söylemişti belki de dudaklarını okumuştum. Kahverengi gözleri yalvarırcasına ve büyük bir korkuyla tüm bedenime hızlı bir şekilde bakıyordu. Neden bunları söylüyordu ya da neden bu kadar korktuğunu anlamamıştım ama gözlerim usulca kapanıyordu ve en son gördüğüm tek şey bir çift gözdü.