Veronica (Montemayor Series #2)
- LECTURAS 2,571
- Votos 34
- Partes 18
Contenido adultoContinúa1h 50m
Última publicación dom, may 28, 2023
I build my walls up and guarded my heart cause I'm tired of being the second best..but then you came. Sumugal ka sakin kahit walang sigurado pero isang beses ka lang natalo , umayaw ka na , matapos mo akong pahulugin at pasayahin?
*Cover photo not mine
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Even the Sky Cries
They say sadness comes just before happiness, like how pain is followed by relief, and hardship by joy. Pero sa akin, parang laging nauuna ang saya... bago ito palitan ng kalungkutang mas masakit pa, mas mabigat pa, parang tatlong ulit ng sakit na akala mong tapos na. Baka naman, kalungkutan talaga ang bisperas ng luha. I give my all to the people I love, even if it means losing myself, like a candle slowly melting away. Pero naniniwala akong kahit ang tunaw na kandila, may silbi pa rin. Kung may handang magbuo ulit nito, to give it a new wick, so it can burn again and shine, then maybe I can too. Pero hindi ko kaya mag-isa. It's true-humans need humans too. But fate always seems to pass me by. Palagi akong umiiyak mag-isa. Unan lang ang kayakap at kumot naman ang pumupunas sa bawat luhang pumapatak. Only God and I know how much I've held in. And still, I wait... umaasa pa rin ako na balang araw, may darating na handang umupo sa tabi ko habang ako'y umiiyak, yung hindi basta-bastang aalis. I want to believe I'll experience the reward after all this pain. Na darating din ang panahon na mamahalin ako ng taong mananatili. I thought I found it. I thought it was him. But just like the rest, I waited, waited for the one who promised to stay... only to lose another soul I could never get back. Oh God... am I really meant to cry alone?
Umbrella
Sa pag kamatay nang kapatid ni Aron Fajardo nag simula Ang lahat nang Hindi pangkaraniwang mga pangyayari. Mga pagkamatay, mga misteryosong pangyayari at mga babala Ang kanilang nasasalubong habang kinakaharap Ang mga pagsubok. Pulang payong. Pulang payong ang sumisimbulo sa kamatayan at dugo. Ngunit ano nga ba Ang tunay na kwento sa likod nang pulang payong na ito? Ano nga ba Ang dahilan kung bakit Hindi matapos tapos Ang sunod sunod na pag mumulto nang kaniyang kapatid? Ano nga ba Ang mga dahilan sa likod nang sunod sunod na pagka matay? Matutuklasan kaya nila Ang mga kasagutan? O Ang lahat ay matatapos lang sa kamatayan? ***** Created by: Lovelywintercat No plagiarism. Plagiarism is a Crime.Concluida
I Stayed but He grew Tired (WHEN WE WERE JUNIORS SERIES #3)
"Kaya mong mawalan ng anak para lang manatili ako sa tabi mo?" "Hindi... Pero kailangan dahil mahal kita e." Noong nakilala ko ang tao na bibihag sa aking puso ay doon naman kami hindi naging maayos ng kaibigan ko na si Autumn. Ako si Jamaica Shane H. Danan, lumaki ako sa isang pamilya ngunit hindi ko masasabi na masayang pamilya. Dahil araw-araw kong nakikita kung paano mag away ang aking mga magulang. Sa kabila ng lahat ay nandoon ang kaibigan ko na si Lei, he is my childhood best friend. Wala akong kamalay-malay na higit pa kaibigan ang nararamdaman niya sa akin, hindi ko intensyon na masaktan ko ang kanyang damdamin. Sean Joseph N. Valeroso, my first love and my first heartbreak. Nang maghiwalay ang mga magulang ko ay siya ang naging karamay ko, siya ang kasama ko sa lahat ng nangyayari sa buhay ko. Ngunit hindi ko alam na anak pala siya ng tao na sumira ng pamilya namin.Concluida
Scarlet Lies : The Girl Behind the Mask
Lahat iniisip na perfect si Scarlet Cruz-maganda, matalino, at parang wala nang hahanapin pa sa buhay. Pero sa likod ng flawless niyang maskara, may mga sikreto siyang kayang sirain ang buong mundo niya. At nang magsimulang mag-leak ang mga tinatago niyang katotohanan mula sa isang anonymous account, napilitan si Scarlet na pumasok sa isang delikadong laro ng lies, betrayal, at forbidden love. Sa mundong kung saan isang maling galaw lang ay puwedeng magwasak ng lahat, kaya pa ba niyang protektahan ang puso niya... nang hindi niya tuluyang mawala ang sarili niya?Concluida
Pano Nga Ba Mag-Move On?
Paano nga ba mag-move on? Hanggang kailan mo mararamdaman 'yung sakit na paulit-ulit mong tinatago sa bawat ngiti? Hanggang kailan mo tataglayin 'yung bigat na ayaw bitawan ng puso mo-kahit gusto mo na ring makalaya? Ang hirap, 'di ba? Hindi naman kasi madaling mag-move on, lalo na kung 'yung isa... masaya na, habang ikaw, naiwan pa rin sa gitna ng mga alaala. Para kang naglalakad sa ulap na puro "sana," "bakit," at "paano kung." Ako nga pala si Vince. At ito... ito ang kwento ng isang taong natutong maghilom, dahan-dahan. Isang taong muntik nang sumuko sa sakit ng pag-ibig, pero piniling bumangon pa rin. Tatlong taon na mula nang maghiwalay kami. Oo, tatlong taon-pero bakit parang kahapon lang? Samahan mo 'ko. Hindi para lang balikan ang nakaraan, kundi para maintindihan kung paano nga ba talaga magmahal, masaktan, at sa huli... matutong bumitaw.
Unexpectedly Falling
Sabi nila lahat may karapatang maging masaya. We all deserve to be happy. Pero bakit ako parang hindi? Hindi ba ako kasama sa mga taong deserving? Masama ba ako sa past life ko? Kada araw dala-dala ko ang sakit ng nakaraan. Nakaraang wala pa lang katotohanan, siguro meron naman, pero 'yong pinaniniwalaan ko ay malayo sa totoong nangyari. Pero araw-araw akong umaasa. Umaasa ako.. Umasa ako.. Tapos dumating siya. Unexpected lahat sa totoo lang pero sa dulo? Hindi ko rin inaasahan ang sakit. Marami akong natutunan sa kanya.. Natutunan na dapat kong alalahanin kasi kung hindi, baka mauwi na naman sa sakit. Baka umasa na naman ako. At 'yon ang pinakamasakit. I've learned a lot from him to the point that he became a lesson. Dumating lang siya para matuto ako. Umalis siya kasi hindi ako 'yong babaeng gusto n'yang ilaban, hindi ako 'yon. Kasi ako 'yong babae na gusto na n'yang isuko. Ang unfair ng mundo, 'no? Kung kailan gusto na kita saka naman bubuhos ang maraming dahilan upang ilayo kayo sa isa't isa. Upang hindi niyo tuluyang sirain ang bawat isa. Pero sirang-sira ako nang umalis siya.. But who would have thought that someone out there will choose to build me again? To catch me. To catch me in my unexpectedly falling. Unexpectedly Falling, a story of falling for someone in a complicated way. Having a feelings for someone that is uncertain. Would you be selfish for love?Concluida
After One Night
TAGLISH STORY | ONE Night | billionaire Edition | Isang gabi lang dapat... pero bakit parang lifetime na ang kapalit? Hindi inaasahan. Walang pangalan. Walang plano. Isang gabing pagkakamali na nag-iwan ng limang taon na sikreto... at isang batang hindi niya alam na kanya pala. Madison just wanted to forget her broken heart. Carson never expected na magiging tatay siya-lalo na sa isang batang hindi niya man lang nakilala. Pero ngayon, balik na siya. Mayaman, makapangyarihan, at handang ipaglaban ang karapatan niya bilang ama. Pero paano kung, sa gitna ng gulo, may mas malalim pa palang nabubuo? Paano kung hindi lang para sa bata ang laban... kundi pati sa damdamin nila para sa isa't isa? One night stand turned into a custody war... turned into something deeper. Will they end up together-or will one night be the only thing they'll ever share? AFTER ONE NIGHT GreenelleJelle 📌 Author's Reminder: Hi loves! 💚 This story is purely fictional and written from imagination, passion, and lots of kilig dreams. Any resemblance to real names, events, or personalities is purely coincidental. Please do not repost, copy, or distribute without permission. Let's support original content, okay? If you're enjoying the story, don't forget to vote, comment, and follow-super appreciated lahat ng love and support niyo! 🙏💕 Stay hydrated and ready for the emotions, kasi hindi to basta-bastang kwento. 💋 Love, GreenelleJelle 💚 ⸻ AFTER ONE NIGHT 112325 One night lang dapat... eh bakit parang forever na? #UnexpectedBaby #OneNightStandToLove #MisteryosoTatays #KapitLangSaKiligConcluida
Acrimonious Heart: The Last Bullet 🔞
Sa karagatan na punong-puno ng nakalalason na kagitingan, iisang isda ang may pangil sa mata, hindi sa ngipin-na sinusubukang galgalin ang pulot dulo ng pagkamatay ng kaniyang magulang. Pangungulila. Abandunado. Kasakiman. Sa mundo na kung saan puro piligro ang pinanghahawakan ng mga mahihirap, at tanging mayayaman ang may kontrol sa leeg ng mga nasa laylayan... pero hindi lang pala gano'n ang sitwasyon. Dalawang apelyido, nakikipagmalakihan sa iisang kadahilanan. Isang apelyido na alam ang sikreto ng isa, at isang apelyido na walang kamuwang-muwang sa ninuno ng kaniyang ina. Nasaan kaya sila? Hindi pala laban sa mahihirap, kundi labanan ng mga mapepera. Kung mas umaapoy ang ginto sa bangketa siyang may alalay sa baril na wala namang bala. Sabi-sabi sa mga kataga na kung ano ang puno ay siyang bunga, pero bakit sa pantasya ng dalawang pamilya, magkabaligtad ang naging eksena? Sa isang babaeng may mapait na puso, isang babaeng malaki ang hangarin, may matabang kaisipan, at may matinik na dala-dalang stratehiya, may nakatanim sa tadhana na susubok sa mga plano na inihanda niya. Fuentivas laban sa Parriño ba? Fuentivas at Parriño, laban sa isa pa? o Fuentivas laban sa isa pang Fuentivas? Acrimonious Heart: The Last BulletConcluida
They say sadness comes just before happiness, like how pain is followed by relief, and hardship by joy. Pero sa akin, parang laging nauuna ang saya... bago ito palitan ng kalungkutang mas masakit pa, mas mabigat pa, parang tatlong ulit ng sakit na akala mong tapos na. Baka naman, kalungkutan talaga ang bisperas ng luha. I give my all to the people I love, even if it means losing myself, like a candle slowly melting away. Pero naniniwala akong kahit ang tunaw na kandila, may silbi pa rin. Kung may handang magbuo ulit nito, to give it a new wick, so it can burn again and shine, then maybe I can too. Pero hindi ko kaya mag-isa. It's true-humans need humans too. But fate always seems to pass me by. Palagi akong umiiyak mag-isa. Unan lang ang kayakap at kumot naman ang pumupunas sa bawat luhang pumapatak. Only God and I know how much I've held in. And still, I wait... umaasa pa rin ako na balang araw, may darating na handang umupo sa tabi ko habang ako'y umiiyak, yung hindi basta-bastang aalis. I want to believe I'll experience the reward after all this pain. Na darating din ang panahon na mamahalin ako ng taong mananatili. I thought I found it. I thought it was him. But just like the rest, I waited, waited for the one who promised to stay... only to lose another soul I could never get back. Oh God... am I really meant to cry alone?
Más detallesPautas de Contenido