İnciler ve Kadınlar

Artık söylediklerini yarım yamalak duymaya başlamıştım. Bunun kaynağı boynumdaki her bir detayıyla ben buradayım diye bağıran inci kolyeydi. Son bir çaba göstererek boynumdaki kolyeyi çıkarmaya çalıştım. Fakat benimkisi yerimde debelenmekten başka bir şey değildi. Hoş, bu durum onu zerre etkilemedi. Aynı boş gözlerle, bu sefer bakışlarına biraz da neşe ekleyerek çabamı keyif alırcasına izledi.

Gözlerim yavaş yavaş isteğim dışında kapanırken kulağıma yaklaştığını hissettim. Nefesini artık çok rahat bir şekilde boynumda, şah damarımın üzerinde hissedebiliyordum. Gizli bir şey söylüyormuş gibi fısıldamaya başladı:

"Bu hikayenin kahramanı ben değilim asla da olmadım. Bu hikayenin kahramanı her hikayede olduğu ve olacağı gibi İnciler ve Kadınlar."