Akıl Gözü

Kurumuş çiçeklerin kokusunda buldum ben hep kendimi.
En güzel çiçeklerin koparılıp koyulduğu vazodan nefret ettim mesela.
Kim koyar ezilmiş bir çiçeği vazoya?
En güzeli olacak ki, o vazoya konsun.
O vazonun da kıymeti bilinsin...
Ama kimse demez ki bu güzel çiçek de elbet bir gün solacak.
En güzel çiçek de olsan
Solacaksın...

*

Kollarında ölen birini düşün. Yıllar önce, gözlerinin önünde nedenini bilmediğin şekilde hayatı son buluyor. Yaşanan güzel anılarınız , yaşanmış tüm sıkıntılarınız bir yana dursun. Elinden gelen sadece alışmak, onsuzluğa alışmak. Yıllar sonra alıştığını sandığın bir vakit , tüm sırlar aralansa peki...