We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
UMUTLU GECE

UMUTLU GECE

  • WpView
    Reads 21
  • WpVote
    Votes 3
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, May 15, 2021
WpInfo
Fiction
Romance
- Daha hızlı salla baba daha hızlı . Kahkahalarla gülen baba ve kıza baktım , zaman onlar için yavaş akıyordu . Ne güzel manzaraydı öyle bir kızın sahip olacağı tek hazineye uzun uzun baktım . Benim babam yoktu , olsaydı bu manzarayı yaşamak için her gün dua ederdim . Sonuçta bu anları yaşamak çocukluğu yaşamaktır . Çocuk olduğunu bilmektir . Yarım saattir izliyordum neredeyse buraya gelme sebebini unutuyordum . - Maviş hadi gidelim yengecim . Bana bakmadan ayağa kalkıp önden ilerledi . Ona yetişerek elini tuttum . - Neden böyle yapıyorsun Maviş , buraya eğlen diye getirdim sende benim gibi oturdun bankta . Maviş elimi bırakıp yüzüme baktı : " Yenge gördün mü onları ? " " Kimden bahsediyorsun anlamdım kuzum . " " Salıncakta sallanan kızı , benim babam ne zaman gelecek ona kızacağım gerçekten bir iş bu kadar uzun süremez . " Hiçbir cevabım yokken ne diyebilirim ki : - Maviş bir oyun oynayalım mı , cevabını beklemeden , çok özel bir oyun . " Aaa tabiki yenge nasıl bir oyun bu ? " Bu oyun zorlu geçecek senin için Maviş . Hazır olduğunda asıl oyun bitecek .
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • ALİN | Gerçek Aile
  • KORKUT / bxb
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Sirayet|Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines