YENİ HAYAT (+18)

"Yeni hayatının ilk günü Gece. Mutlu ol."

Kaderimi değiştiriyordum.

*

Aynadaki yansımama bakarken, elimdeki makası saçlarıma yaklaştırdım. Zihnim karanlık bir müze gibiydi. Eskimiş, solmuş binlerce kötü anı. Hepsi orada sergileniyordu, hergün tekrar onları yaşamam için. Banyonun kapısının ardından gelen kavga sesleri, annem ve babama aitti. Evliliklerinin ilk günü gibi devam ediyordu, nefretleri. Ya da bize yansıyan budur belki, diye teselli ediyordum kendimi her zaman.

"Olmaz dediysem olmaz!" Dolmuş gözlerime bakmaya devam ederken ruhsuz bakışlarım beni korkutuyordu. "Sana fikrini soran olmadı!"

Onları duymak istemiyordum. Gözlerimi sımsıkı yumdum, sanki onlardan kurtulacak gibi. Gözlerimden aynı anda fırlayan göz yaşlarım yanaklarımdan yuvarlanarak boynuma kadar ilerlerken gözlerimi açtım ve makası daha sağlam tutarak ikiye ayırdığım siyah saçlarımı boynumun hizasında kestim. Yere düşen her saç telim, sanki o karanlık müzeden bir anıyı da kendine doğru çekiyordu.

Ve işte tam o an bir karar verdim. Belki bütün hayatımı yönlendirecek olan kararımı. Hatta belkisi fazlaydı.