STITCHES

LECTURAS 88,100
Votos 4,926
Partes 37

LECTURAS 88,100
Votos 4,926
Partes 37

acı aile alp arkan arsıl ağ aşk bar beyaz dikiş dövme dövmeci hırs izmarit kira kısahikaye kız oğlan sert siyah texting yalan yara yarıtexting örümcek

Dikiş izlerinin bıraktığı o yaralar.
Bir neşter ve bıçakla hatırlanır. 
Ya da bir bakışla. 
Belki bir anıyla.Todos los derechos reservados

acı aile alp arkan arsıl ağ aşk bar beyaz dikiş dövme dövmeci hırs izmarit kira kısahikaye kız oğlan sert siyah texting yalan yara yarıtexting örümcek

Tabla de contenidos

37 partes

Regístrate para añadir STITCHES a tu biblioteca y recibir actualizaciones

#21ağ

Pautas de Contenido

Quizás también te guste

"Bana ocüymüş gibi bakmayı kes. İnsanım." Derin bir nefes aldıktan sonra dolunaya baktım. Bu gece beni aydınlatmak ona düşmüştü. "Ayrıca göbeğin sana pek yardımcı olmuyor. O ağaç senden birkaç beden daha küçük." Beklediğim gibi birkaç homurtu duyduğumda ağacın arkasına saklanan genç çocuk kendini açık etti. Titreyen bedenini gördüğümde sıkkın bir nefes bıraktım. "Şu gözlerini çek üzerimden velet."dişlerimi sıkarak söylediklerim onu daha da korkutmuş gibi titremesi arttığında kendimden bir kez daha iğrendim. Üzerimde üniformam ile birçok çocuğun hayalini süslerken başka bir çocuğu benliğimle korkutuyordum. "Korkacak bir şey yok. Bir tanıdık." Kaşlarımla arkamdaki mezarı işaret ettiğimde çocuk kalkan kaşları ile bana sanki bir hayaletmişim gibi bakmaya devam etti. "Ne var ulan?! Babamızın mezarına ziyarete geldik işte! Niye mezardaki benmişimde dirilmişim gibi bakıyorsun?" Sağ elinin işaret parmağı titrek bir şekilde havalanıp arkamdaki açık mezarı işaret ettiğinde "Babanın mezarını mı kazdın yani?"diye sordu. Sanki çok normal bir şeymiş gibi sakince omuzlarımı silktim. "Senin mezarını mı kazmalıydım?" "Hayır tabiki de!"diye cırladığında diğer eliyle hızlıca ağzına kapattı. "Abla Allah'ını kitabını seversen senin akşam akşam başka işin yok muydu ya?!" "Niye lan? Bu akşam müsait değil miydi?"

En büyük isteği iyi bir doktor olmakken bir adamın saplantısı yüzünden o adamla evlenmek zorunda kalan Bahar ve ona saplantılı olan Ozan

Runelya, geriye tek kişi kaldığı ailesinin büyük bir yalan üzerine kurulu olduğunu öğrenir. Dış dünyayla ilişkisini koparan ailesi öldüğünde, onların yaşattığı travmalarla baş ederken öğrendiği gerçekler onu gösterişli ama yalnız bir hayattan mütevazi fakat kalabalık bir hayata sürükleyecekti.. Hiç çocuk olmayan, hiç arkadaşı olmayan, aile kavramından korkan Runelya'nın 4 abi, 1 kardeşi ile Sardunya Çıkmazı sokağında yeniden hayata tutunuş hikayesi..

iki düşman ailenin arasında filizlenen bir sevda meselesi🌼

Hepimizin çok sevdiği kitabımızın devamı.. Bizimkiler bir günlük tutsa Ateş Hattı gibi olurdu muhtemelen.. İçerisi sıcacık, hadi gel.

BÖLÜMLER 10 ŞUBAT'TA DÜZENLİ BİR ŞEKİLDE YAYINLANACAKTIR! Seridir. Tek Bağlantıları; Yaşamın Ahengi kitabımın yan karakterleri olmaları bu kadar. Yani kafanıza göre okuyabilirsiniz. ____________________ Kör kuyudan su almak isteyen çiftçinin hevesi gibiydi girilen yol... Yıllar önce abisinin yaptığı şeyler yüzünden, hayatı, hayalleri, geleceği yok sayılmıştı. Abisi ölmüştü. Lakin abisinin ölümüne hiç üzülmüyordu. Çünkü hak ettiğini biliyordu. Ama üzülüyor, abisinin ölümüne değil de geleceğinin hiç sayılmasına. Yıllar önce abisinin, hayatını mahvettiği kızın abisine gelin olacaktı. O adam, Ahîr Zêrxânîr... Kız kardeşinin yaşadığı şeylerin bedelini Rojan'a ödetmez miydi? Hayatını dar etmez miydi? Abisinin yaşattıklarının hesabını o ödemez miydi? _________ UYARI: Kurgunun içinde, - Dram, Psikolojik & Cinsel ögeler - olacaktır. Dikkate alarak okuyunuz.

Gazeldi o Gazel... bir bayram günü şeytan çalmıştı kapısını . bir bayram günü şeytan aldı ruhunu bir bayram günü masumiyettini çaldı şeytan . bir bayram günü verdi tanrı ona bir armağan. Gazeldi o Gazel .... not! ; gerçek yaşanmış bir olaydır , şiddet , uygunsuz içerik, küfür unsurlarını bulundurur . okurken yanınıza mendil de alın göz yaşlarınızı silmek için.

-Kızımı al götür hem güzel hemde bakire Ağzım açık ona bakarken yirmili yaşlarındaki adam yanındakine işaret verip beni aldılar evden çıkmadan önce o adamın borcun kapandı bir daha karşıma çıkma dediğini duydum.Beni siyah bir arabaya bindirdiler çığlık atıp yardım istiyordum o sırada adam arabaya binip çenemden sertçe tutup yüzüme tokat yapıştırmıştı -Kes sesini o ağzını bir daha aç bakalım ne oluyor!! Kafamı cama döndürüp sessizce ağlamaya başladım gözlerimi açtığımda hayatımı cehenneme dönüştürücek olan o eve bakıyordum...

Abi kitapları kıtlığı çekiyorsanız doğru yerdesiniz. Sizden istediğim ana karakter olan kız ile empati kurmanız. Babasına olan düşkünlüğünü anlamanız. Bu kitapta önyargılı abiler yok, karışan bebekler yok. Alışılmış klasik abilerim hikayesi değildir. Dikkat! Bu kitabı okurken neden benim abim yok diye dert yanabilirsiniz :) "Onu istemiyorum." Nefret dolu bakışları bendeyken babamdan uzaklaştı. "Benim kızım değil o!" dedi ve üstüme atılmak için hamle yaptı. Fevri bir hareketle geriye kaçarken hemşirelerden biri annemin koluna enjektör sapladı. Sakinleştirici olduğunu tahmin ettiğim sıvı bedenine girdi, hareketleri yavaşça kesilirken hala sayıklıyordu. "Gerçekleri söyle ona Yılmaz." dedi uykuya dalmadan hemen önce. "Öz ailesini bulsun." Beni bitirecek kelimeler dudaklarından döküldü. Annem odaya alınırken babam da peşinden gitti. Bedenim titredi, vücudumu soğukluk kapladı. Bir insan narkozluyken asla yalan söyleyemezdi. Başlangıç: 12 Haziran 2022

"Bazı zincirler kanla kırılır. Bazı lanetler aşkla." Bin yıl önce tanrıların soyundan gelen bir savaş prensi, kardeşinin ihanetiyle lanetlendi. Gücünü değil, adını unuttular. Ama küllerin altındaki ateş, asla tamamen sönmezdi. Lyra, annesini kraliyet cellatlarına kurban vermiş genç bir cadı. Kaçarken sığındığı karanlık mağarada, kanıyla eski bir laneti uyandırdı. Uyandırdığı şey ise bir adam değildi , bir efsaneydi. Zincirlerle mühürlenmiş, gözleri külleri andıran bir tanrı: Azeron. Soyuna nefret kusan Lyra, bu adamdan tiksinmeli... Ama kalbi nefreti her zaman taşıyamaz.

Quizás también te guste

Slide 1 of 10

KOD ADI: GÜNEŞ

"Bana ocüymüş gibi bakmayı kes. İnsanım." Derin bir nefes aldıktan sonra dolunaya baktım. Bu gece beni aydınlatmak ona düşmüştü. "Ayrıca göbeğin sana pek yardımcı olmuyor. O ağaç senden birkaç beden daha küçük." Beklediğim gibi birkaç homurtu duyduğumda ağacın arkasına saklanan genç çocuk kendini açık etti. Titreyen bedenini gördüğümde sıkkın bir nefes bıraktım. "Şu gözlerini çek üzerimden velet."dişlerimi sıkarak söylediklerim onu daha da korkutmuş gibi titremesi arttığında kendimden bir kez daha iğrendim. Üzerimde üniformam ile birçok çocuğun hayalini süslerken başka bir çocuğu benliğimle korkutuyordum. "Korkacak bir şey yok. Bir tanıdık." Kaşlarımla arkamdaki mezarı işaret ettiğimde çocuk kalkan kaşları ile bana sanki bir hayaletmişim gibi bakmaya devam etti. "Ne var ulan?! Babamızın mezarına ziyarete geldik işte! Niye mezardaki benmişimde dirilmişim gibi bakıyorsun?" Sağ elinin işaret parmağı titrek bir şekilde havalanıp arkamdaki açık mezarı işaret ettiğinde "Babanın mezarını mı kazdın yani?"diye sordu. Sanki çok normal bir şeymiş gibi sakince omuzlarımı silktim. "Senin mezarını mı kazmalıydım?" "Hayır tabiki de!"diye cırladığında diğer eliyle hızlıca ağzına kapattı. "Abla Allah'ını kitabını seversen senin akşam akşam başka işin yok muydu ya?!" "Niye lan? Bu akşam müsait değil miydi?"

Más detalles