YILDIZLARA SÖZÜM VAR

Doğruluğunu savunduğum her şeyin koca bir yalan olduğunu öğrendim... Oysa ki bu yalanlar benim koca toz pembesi dünyama aitmiş, en kırıcısı buydu ya da en kırıcısı oydu...
Birini seversin, canın yanar oysa ki en güzel onu sen sevmişsindir. Ama bu sevgiyi körükleyen onun imkansızlığı ve senin de bir gün her şeyin güzel olacağına inanışın, hikayenin sonun da galiba en çok bu yakar canını.
Peki ya sonra bu kadar paramparça olmuşken, sevgisizliği iliklerine kadar hissetmişken hala ondasın çünkü ona çok alıştın onun yokluğuyla kafayı yiyecekmiş gibi hissettin... O senin bağlılığında asıl hikaye bizim için bundan sonrası...
Bu hikaye şimdi ve sonrası için...
Bu hikayede ki Ahsen, sensin... benim... biziz...
Bundan sonrasını ne olacağını bilemeyiz belki ama; güzel şeyler olacağını, mutlu olacağımızı bize belki de Ahsen inandırır ne dersiniz?
Bu hikaye de kendinizde bir parça da olsa bir şeyler bulmanız dileğiyle...