School Night
- LECTURI 14
- Voturi 4
- Capitole 1
ang istoryang ito ay katang isip lamg hah wag matatakot hah
isang haraw pumunta kami sa school nang madaling araw nang maga kaklasi ko at pag dating namen ay nakalak pa ang gate ang ginawa namen ay kumuha kame nang malakinng bato at sinira namen ang padlack pag pasok namen wlang kataotao pumasok kame at binuksan namen ang ilaw sa seken floor ay madilim namadilim sabe nang kaklaseng isa ay takbo daw kame hang gang dulo kung sino daw matapang edi sabi ko tra game ano tas sabe nila tara game pagkasabe ko nang tatlo takbo na edi tumakbo nakame sa dulo kase nang tatakbuhan nmn ay may cr nadapa yung isakong kaklase tumakbo parin kame pababa nang hagdan para lumabas na nang gate tapps naalala namen na nadapala yung isa namen na kaklase kina bukasan hinanap namen sya hindi nanamen sha nahanap trynay narin namen yung cctv wla talga.
the and oongapala limakameng mag ka kaklase
Toate drepturile rezervate
Alătură-te celei mai largi comunități de povestiri din lumePrimește recomandări personalizate de povești, salvează-ți favoritele în biblioteca ta și comentează și votează pentru a-ți dezvolta comunitatea.
S-ar putea să-ți placă și
DON'T LOOK BACK: School Of The Dead
Paano kung bigla ka na lang makakapasok sa isang paaralan na hindi mo naman alam kung paano o bakit ka napunta doon? Akala mo normal lang. Pero may mga patakaran na hindi mo maintindihan. "Don't look back," pahayag ng isang gurong hindi ko maaninag ang mukha. Hindi ko maintindihan. Bakit? Ano bang meron sa likod? Pero ramdam ko ang mga matang nakatitig sa akin. Hindi ko alam kung bakit, pero nakakakilabot. Parang bawat balahibo sa katawan ko, nakatayo. Isang hakbang pa lang palapit sa loob ng gusali, naramdaman ko na ang bigat ng hangin. Para bang may humihila sa'kin pabalik... isang malamig na presensya na ayaw akong papasukin. Pero mahigpit ang utos-huwag lilingon. Ang problema, pakiramdam ko... hindi lang isang pares ng mata ang nakatitig sa'kin. Parang daan-daan. At sa bawat segundo, palapit sila nang palapit. May narinig akong mahina, halos pabulong, diretso sa tainga ko- "Lumingon ka..." Napakagat ako sa labi ko, pinilit na wag gumalaw. Pinilit na wag magpatalo sa takot. Dahil ang sabi nila, sa oras na lumingon ka... hindi ka na makakabalik. Don't Look Back: The school of the dead coming soon... abangan.
Obsessive Desire (GXG)
"Shhh baby. Don't cry. I told you that escaping here is useless. See? Napagod lang tayong dalawa." malambing na sabi nito habang pinupunasan ang luhang di ko man lang namalayang umaagos na. Bahagya itong lumayo at pinalapit ang tauhan niya. "B-bitawan mo a-ako!" Sigaw ko nang bigla akong binuhat ng tauhan niya. "Hush now my love. I know that you're tired. You're very weak, and on top of that, you're not eating properly." Sabi nito ng may matamis at nakaka akit na ngiti sa labi. "P-please. Let me g-go. Iuwi mo na ako! Ayaw ko nang bumalik sa mansyon na yon. Please! Nag mamakaawa ako! " Pag susumamo ko sa kanya. Ang kaninang nakangiting maamong mukha ay biglang napalitan ng kailan man ay di mo gugustuhing makita. Nakakagulat ang bilis nito sa pag babago ng ekspresyon. "We'll have our conversation at the mansion." mahinahon ngunit kasing lamig pa sa yelong sabi nito. Naramdaman kong may itinurok sakin na injection na tiyak kong pampatulog ang laman. Hindi ito ang unang beses na naranasan ko ito kaya nakakasiguro akong pampatulog ito. Unti unting bumigat ang talukap ng aking mata ngunit bago ako panawan ng ulirat ay narinig ko pa ang sinabi ni Farah. "You're mine and mine alone." ___________________ Hello! I really want to use their TSOU character names but i might get in trouble if I do that. I need to change their names to avoid copyright. Thanks for understanding! A/N: Please read at your own risk.This is my first story. I'm not a professional writer so please do understand if I have mistakes or errors, you are free to correct me guys. Thanks. P.S. Please do not copy or steal my work. It took me a long time to make this.
Read and You'll die
Read and You'll die I'm warning you Yan ang nakasulat sa cover ng notebook. Napahagalpak ako ng tawa. Parang diary ata 'to. I'm not sure though. Di naman ganito yung mga cover ng nakasanayan kong diary. Mamamatay ako pagbinasa ko 'to? May namatay ba sa pagbabasa? Nabaliw guro baka maniwala pa ako. Kalokohan! Napahigpit ang hawak ko sa diary habang nagbabasa. Sana di ko nalang binasa. Sana di ko nalang pinakialaman. Pinagsisihan kong nagpailalim ako sa curiosity. Dahil sa unang pahina pa lang... Natatangang napatingin ako sa kisame. Ramdam ko ang panunubig ng mga mata ko. Ramdam ko ang pagsisikip ng dibdib ko. Kahit wala akong dibdib. Unang pahina pa lang...para na akong namatay sa nabasa. Sana nakinig ako sa warning mo. Sana! Apakapangit kabonding ng may ari ng diary! Saksak ko sa baga niya 'tong diary, eh! Read and You'll Die I'm warning you By: DearLoven
Sweet but Psycho
I'm Rui Hakimura, I'm a half-japanese-half-pinoy, young college boy who is shy, tahimik lang at hindi pala kaibigan dahil lumaki akong home-schooled dulot ng aking pagiging sakitin. My parents want me to over come my weakness and become more independent kaya ipinadala nila ako sa Pilipinas para mag-aral. Pero isang araw, paglapag na paglapag ko sa bansa ay isang krimen agad ang nasaksihan ko. "Sino ka? Bakit nakikiusyoso ka sa'min?? Gusto mo bang pati ikaw ay saksakin ko nito?! " sabi ng babae. Nanginig ang tuhod kong umatras ng paunti-unti habang siya ay palapit ng palapit sa akin. "Gomenasai.." yumuko ako. "I didn't see anything. Spare me please... " "Oh really? " tumawa siya. "Hindi ako tanga!!! Huwag mo akong gag*hin!!! " Dinakma niya ang kwelyo ko at tulayan na nga akong natumba sa takot. "Maganda ang mata mo.. " sabi niya. Tinutok niya sa akin ang kutsilyo. "Bakit naka-mask ka? Alisin mo nga 'yan!! " sabay hablot ng mask ko. "Anong pangalan mo?" "Ru-Rui.. " utal-utal kong sagot. "Rui! What a cute name!! Bagay sa 'yo. " tumayo na siya at binitawan ang kutsilyo, pagkatapos ay tinalikuran ako. Ang buong akala ko ay natapos na ang katakot-takot na eksenang iyon sa pagitan namin pero nagulat ako ng bigla na lang siyang humarap at sinampal ako ng ubod lakas!!! Napamura ako ng wala sa oras. "Ano ba?!!! " sigaw ko. "Baliw ka ba?!! Ang sakit non!! " Tumawa lang siya. Kasunod ay hinablot ako palapit sa kanya at hinalikan ako ng madiin sa labi. Sobrang diin na pati ang labi ko ay kinagat niya! WT H*LL?Complet
My Possessive Bully (REPOSTED) (NEW VERSION)
THE BOOK PHOTO IS NOT MINE, CREDITS TO THE RIGHTFUL OWNER SOURCE: Pinterest 𝐒𝐘𝐍𝐎𝐏𝐒𝐈𝐒 Isa lang naman ang pangarap ko. Nais ko lang naman makapagtapos ng pag aaral at tuparin ang mga mithiin ko sa buhay Kung sana nakinig ako kay mama, hindi ko sana mararanasan ang bagay na ito Wala nman akong ginagawa, naging mabait naman akong tao at estudyante ngunit bakit na inaapi ang tulad ko? Hanggang sa dumating sya, akala ko, pag nakilala ko sya, magiging ligtas ako... Pero mali, akala ko sya ang saviour ko ngunit hindi... Isa din pala syang bully na walang ibang ginawa kundi pahirapan din ako... Makakayanan ko pa ba? Kaya ko pa ba? O kakayanin ko ba? Bakit pakiramdam ko nanghihina ako pag nasa tapat o harapan ko sya? Bakit di ko man lang magawang iligtas ang sarili ko? Bakit ba nag paubaya ako? Ayan tuloy, nahulog ako. Nahulog ako sa kanya. At dahil dun ay minahal ko sya. Dapat sinabi nalang nya noong una para hindi ko na kailangan umasa pa. Ano bang dahilan kung bakit ako nahulog sa isang lalaking toh na walang ibang ginawa kundi pahirapan at saktan ang puso ko Pagod na ko! Gusto ko nang sumuko at lumayo nalang sa kanya, pero itong taksil kong puso, nasaktan na nga, kumabog pa! Nakakainis! Ang hirap mag move on sa lalaking toh! Pero bakit ba kase sa t'wing lalayo ako para sa katahimikan, hinahabol nya naman ako at pinapahirapan. (REPOSTED KASE NADELETE KO)Complet
The Baddest playlist
Love and sacrifice Pain and heartaches Dancing and rythm Kapag nagmahal tayo kapalit nito ay sakit Pero sabi nga nila nasaktan ka kasi nagmahal ka Iniwasan kung mahalin sya kasi ayaw kung masaktan We are enemy simula ng pumasok ako dito sa school nato Kahit kailan hindi kami magkakasundo Hes cold Gwapo Masungit Ayaw nya sa akin dahil daw masakit daw ako sa mata Edi wag syang tumingin problema ba yun I transferred this school because of my father Kahit ayaw ko masyado daw kasi akong sakit sa ulo Kaya kinuha nya akoComplet
THE SECRET SCHOOL OF VAMPIRES UNIVERSITY
Work of fiction This story is work of fiction Places or events is all from my imagination and sorry for many typographical errors because I'm not professional And I just wanted to you to know that I really inspired by story "HELL UNIVERSITY"so that's why I made it like that and hopefully you like my story and I hope no one bash me Ang kwentong Ito ay tungkol sa mga isinumpang bampira at matatagpuan mo sila sa eskwelahan na nag-ngangalang The Secret School Of Vampires University at kapag nakapasok ka sa eskwelahan na yan ay hinding hindi ka na makakabalik pa sa tahanan mo At sa isang lumang libro mo matatagpuan ang paaralan o lugar na yan At sa Paaralan na Ito ay may nabuong pag-ibig Kapag nakapasok ba sina Richelle kasama ang mga kaibigan niya sa paaralan na ito ay makakabalik pa kaya sila sa kanilang tahanan ng buhay?? Kung gusto niyo pong malaman lahat ng mga pangyayaring naganap o magaganap pa lang sa istoryang ito ay basahin niyo na po WHEN YOU READ THE TITLE OF THE OLD BOOK YOU WILL NEVER BE ABLE TO RETURN TO YOUR HOME WELCOME TO THE SECRET SCHOOL OF VAMPIRES UNIVERSITYComplet
Last Embrace (completed)
"Need talaga naming hiramin ang bahay mo. It's for our film in Rizal. Hindi kami magnanakaw o kung ano man. Just a few weeks would be fine!" dugtong pa nito. Hindi ko ulit pinansin. Dumiretso lang ako sa paglalakad. Abala ang lalaking ito. Kanina pa ito dada ng dada. Hindi ba ako titigilan ng nito? Malapit na ako sa bakuran ng bahay ko. Pero, napasadahan ko pa ng tingin ang isang itim na van na nakaparada sa kabilang kalsada ng mismong tapat pa ng bahay ko. May mga taong nakasandal at nakayukyok doon. Sa mga pustura nila ay nasisigurado kong kasamahan ito ng lalaking nangungulit sa akin. Pero ganoon na lamang naningkit ang mga mata ko ng mahagip ko ang dalawang bulto sa pinaka-hood ng Van.Ang lalaki ay walang puknat ang pagtugon sa halik ng babaeng kinukubabawan siya. Nakakakilabot ang kanilang ginagawa sa ganitong tirik ang araw at sa publikong lugar pa nila naisip maghasik ng kalaswaan. Nakaramdam ako ng malamig sa aking paanan kaya napatungo ako. Ang naka-plastic kong sinigang na baboy ay nakakalat na sa semento. Nabitawan ko pala ng hindi ko namamalayan. Nakakainis! Nasayang ang pinaghirapan kong hingiin sa isang handaan sa kabilang bayan. Wala na akong hapunan. "So, payag ka na?" Napatingala ako sa narinig. Nakangiti ng malaki ang lalaking katabi ko. Ilang kurap ang ginawa ko bago ako umiling. Pagkatapos kung makita na pinapakinabangan na ng semento ang dapat na hapunan kong ulam ay palagay ba niyang uunahin ko pa ang request niya? Sa tingin ko'y nagkakamali siya. Mabilis akong nagmartsa palapit sa gate ng bahay ko. Binuksan ko ito at mabilis na ini-lock ang gate. Ayoko silang naririto sa bakuran ko. Mabilis akong nagmartsa patungo sa pintuan. Pipihitin ko na sana ng may magtulak sa aking lingunin sila. Geez! Wrong move. A freaking wrong move. Kung baga sa larong chess ay checkmate ka na. Heto't napapasadahan ko na naman ang matatalim na titig niya. Wari'y ipinaparating ang linyang- no use even if you run. No use.Complet
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
I LOST IT
~PROLOGUE~ "Isa pa nga"sabi ko sa bartender Binigay naman agad sa akin ng bartender,takot cguro aba pag hindi nya binigay sapak abot na charr joke lang Teka asan na kaya ang mga bwisit kung mga kaibigan,o dba ang daming "MGA"ayon nakita ko cla na sumasayaw sa DF dto sa bar Yeah,you heard it right nandito kami sa bar naglalamay joke Ano ba to ihing-ihi na ako san ba ang cr dito.Tumayo ako sa kinauupuan ko at lumakad kahit na nahihilo ako basta makahanap lang ng cr Matapos kung mahanap ang cr at umihi naglalakad na ako pabalik sa pwesto ko sana kaso hilong hilo na talaga ako mawawalan na sana ako ng balanse ng may maramdaman akong bisig. Naaninag ko ang taong may tatlong ulo sa aking harapan,at bakit parang ang INIT my god bigla ko na lang naramdaman na parang may malambot sa labi ko at gumalaw eh ako namang c tangang walang alam pumikit na lang at dinama ang bagay na yon ,at hindi namalayan na sumasabay na pala ako tapos bigla syang tumigil at tumingin sa akin "Not here,lets go "hinila na nya ako hindi na ako nakaangal kasi naman hilong-hilo na ako at ang masasabi ko ay ang "INIT"gusto ko ng maghubad whooo Isinakay nya ako sa sport car kuno nya cguro at makalipas ang ilang minuto hininto na nya ang sasakyan nya,bumaba at hinila na naman ako,wala na bang katapusan tong hila portion na to,dahil sa pag-iisip ko hindi ko namalayang nandito na pala kami sa loob ng bahay o condo?? hay ewan ko at don nangyari ang hindi dapat mang yari Abangan ang kwento ng buhay ni Sefira Reyes sa "i lost it" ******************Complet
Paano kung bigla ka na lang makakapasok sa isang paaralan na hindi mo naman alam kung paano o bakit ka napunta doon? Akala mo normal lang. Pero may mga patakaran na hindi mo maintindihan. "Don't look back," pahayag ng isang gurong hindi ko maaninag ang mukha. Hindi ko maintindihan. Bakit? Ano bang meron sa likod? Pero ramdam ko ang mga matang nakatitig sa akin. Hindi ko alam kung bakit, pero nakakakilabot. Parang bawat balahibo sa katawan ko, nakatayo. Isang hakbang pa lang palapit sa loob ng gusali, naramdaman ko na ang bigat ng hangin. Para bang may humihila sa'kin pabalik... isang malamig na presensya na ayaw akong papasukin. Pero mahigpit ang utos-huwag lilingon. Ang problema, pakiramdam ko... hindi lang isang pares ng mata ang nakatitig sa'kin. Parang daan-daan. At sa bawat segundo, palapit sila nang palapit. May narinig akong mahina, halos pabulong, diretso sa tainga ko- "Lumingon ka..." Napakagat ako sa labi ko, pinilit na wag gumalaw. Pinilit na wag magpatalo sa takot. Dahil ang sabi nila, sa oras na lumingon ka... hindi ka na makakabalik. Don't Look Back: The school of the dead coming soon... abangan.
Mai multe detaliiLinii directoare referitoare la conținut