FİRUZE

"Asil bir kadındı Firuze, nazlıydı ancak şımarık değildi. Firuze aşk kadınıydı, aşkın ayak bulmuş hâli de olabilirdi bu mevzu tamamen meçhullükten ibaretti. Öyle bir kirpikleri vardı ki, insan ilk önce onlara tutuluyor sonra zarafetinde duraklıyordu. Kibardı, o konuşurken insan kendinden utanır lâl kesilirdi. Lafları kimine şifa, kimine zehir gibiydi." derin bir nefes aldı adam. Sonra önündeki kahveyi izledi. Fazlaca dalgındı. Eline kalemini son kez aldı ve kaldığı yerden yazmaya devam etti.

"Firuze, Firuze, Firuzem... Güzel Firuze, benim Firuzem."