Lihim na pagtingin

Lihim na pagtingin

  • WpView
    Reads 12
  • WpVote
    Votes 5
  • WpPart
    Parts 7
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Aug 14, 2021
Kwento ng dalawang binata na magkasin-edad lang at hindi nila namamalayang naiinlab na pala sila sa isa't-isa. Maraming taon ang nakalipas bago nila naintindihan na kong ano ba talaga sila, magkaibigan nga lang ba? o iba na? Hindi naman maintindihan ng isang binata kong ano ang gagawin niya, iiwas o lalaban para sa puso. " Tom, may ipagtatapat ako sayo?" tanong ko pa habang nanginginig na tuhod ko. " Ako rin may ipagtatapat sayo." sabi naman niya na palingon-lingon sa paligid. " Sabay nalang tayo." sabi ko. " Ok 1,2,3." pagsang-ayun pa niya. " Gusto kita." sabay naming sabi sa isa't-isa. Natulala nalang ako sa narinig ko at sinabi niyang gusto niya ko. Hindi ako makapaniwala na ang kaibigan kong matagal kunang kasama ay may pagtingin din pala sa akin. Nahihiya akong magsabi ng kung ano man. Hinintay ko nalang na siya ang unang magsalita.
All Rights Reserved
#4
boysoverload
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Sweetest Mistake
  • Jail Break (COMPLETE)  boyxboy- daichi_writes
  • Pawis at Katas (A Trilogy)
  • Blessing in Disguise (COMPLETED)
  • HANGGANG KAILAN? (gayxstraight) COMPLETE
  • Dorm of Mistakes
  • I'M PREGNANT (COMPLETED)
  • Pre, I love you
  • Kapitbahay
  • Uncontrolled Love❤

Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.

More details
WpActionLinkContent Guidelines