13 Kart

13 Kart

  • WpView
    Reads 15
  • WpVote
    Votes 2
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, May 30, 2021
Soluk soluğa kalırken bir elim ile ağzımı kapattım. Sırtımı duvara vermiş alnıma yapışan bir kaç soğuk ter damlası boynuma inmişti. "Hadi ama hiç canın sıkılmıyor mu?" İyice duvara sinmiş arkamda ki karanlık gölgeden saklanmaya çalışıyordum. O kadar gerilmiştim ki vücudumun her uzuvu uyuşmaya başlamıştı. "13. kartın sende olduğunu biliyorum." nefesim kesilmişti. "Ve şimdi hemen onu bana vermen gerekiyor." Elimde ki buruşmuş 13. karta baktım. Herkesin hayatını değiştirecek karta... o sırada gelen bi cesaret ile yerımden kalkmadan arkamda ki karanlığa seslendim. Ama bedenim hala zangır zangır titriyordu. "Eğer vermezsem?" titreyen sesime engel olamamıştım. onun da gülümsediğini hissetmiştim. "Buradan hiç kimse sağ çıkamayacak. kurallar bu."
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • KORKUT / bxb
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Mafyaymısmıs
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • ALİN | Gerçek Aile

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines