VUSLAT VAKTİ

Hayat yaşaması zor olan bir imtihandı.
Zaman denen kavram ne kadar hızlı geçsede bir gölgen kadar yakınında olan geçmişin seni asla bırakmazdı.

Yaralar asla geçmezdi. Kabuk bağlardı.
Ufacık bir bakışta,bir sözde,bir tebessüm de kabuk bağlayan yaran yine kanardı.

Ne geçmiş seni unuturdu ne de sen geçmişi unuturdun.Hayatta yazılmamış kurallar vardı.Buda onlardan biriydi.

Peki ya aşk?
Tenasüp olmak değildi yerinede sevebilmekti. Mübalağa sanatını içine katmaktı.
Ufacık bir bakışta yada bir tebessümde onu betimlemekti.
Olduğu gibi sevebilmekti.

Hizsizleşen iki kişi düşünün...
Yürekleri yanan iki kişinin kalpleriyle birbirlerini iyileştirmesini.
Kader ağlarını örmüştü.
10 Haziran...
İkisininde kabus sandığı o gece aslında kaderin yazdığı cilveli bir oyundan ibaretti.

Bir kadın düşünün geçmişini geride bırakmış,mutlu olmak için çabalamış,doğru sandığı kişinin yanlış olduğunu geç anlamış biri.
Güçlü kadınların hikâyesiydi bu.

Bir adam düşünün hayat onu ummadığı bir yere sürüklemiş,yalnızlığı sırtına yüklemiş,hayatındaki gizemleri çözmeye çalışan biri...
Umudunu yitirmeyen adamların hikâyesiydi bu.

Kader onları bir şekilde buluşturmuştu.
Peki onlar kavuşabilecekler mi?
Kaderin elinde olan bu hayatta onlara vuslat görünüyor mu?

Mavi,denize yakışan bir renkti.
Ama en çok geceye,karanlığa yakışırdı.
Siyahın içinde dans eden sihirli bir renkti Mavi.

Sizce gerçek hayatta mavi ile siyah yakışırmıydı?