KUZEY VE DERİN

-TANITIM

Ağlayarak,"Gitme, ne olur beni bırakma." sesim tiz
çıkmıştı.
"Yapamam, gerçekten yapamam." dedi hıçkırarak.
Ağlamama engel olamıyordum. Hıçkırıklarım peş peşe geliyordu.
"Peki," gözlerinin içine bakarak,"peki, nedeni ne Kuzey?
"Benden , bunu yapmamı isteme ne olur." gözlerini gözlerime iyice
dikti, " Gitmem gerek, yanlış kişiyim Derin, ben yanlış kişiyim."
Derin bir nefes aldım. Kekeleyerek," Hayır ha-yır Ateş, değilsin, sen
benim için varsın. Bizim için."
Bir adım daha yaklaştım, nefesi yüzüme değiyordu. Ellerinin ellerimi sıkıca
kavramasına izin verdim. Tek bir kelime çıktı ağzımdan, "Gitme."
Ellerini çekti, belimi kavradı, dudaklarını dudaklarımda hissetiğim an içimdeki
buzların yok olduğunu farkederek titredim.
Nefes alışverişlerimiz hızlandı.
"Gitmem, gerek."

-Arkadaşlar merhaba. Bu hikayenin başı evet, ama 1.bölümde konuya farkı açılardan girebilirm , ve tabiki konu aynı olacak. Umarım beğenirsiniz yorum ve oylarınızı bekliyorum :) :*