M A V İ

Lise de edebiyat öğretmenim ''İnadına yaşamak"adlı tiyatro oyununu önerdiğinde isminden çok etkilenmiş fakat ozamanlar bu iki kelimenin anlamını özümseyememiştim.Ta ki hikayemin başkahramanı Mavi'yle 3.5 yıl önce soğuk koyu gri bir şubat ayında tanışana dek! Zihnimin ve kalbimin kapılarını herkese kapattığım gibi O'na da kapatmıştım."İnadına yaşamak" kelimesi Mavi için yazılmış olsa gerek.Mavi inatla zihnimin kapılarını tek tek açtı.Suskunluğumu, kimi zaman gözlerini dikip kavga ederek kimi zaman da bir dedektif misali takip edip yakalayarak bozdu.Odanın kilitli kapısını sessizce kapatıp saatlerce bıkmadan "burdayım yanındayım"dedi.Yüreğimin dili lal olmuş susarken o da gözleriyle konuştu benimle.Çoğu zaman da ilgilenmiyormuş gibi yapıp zihnimdeki tozlu odamın pencerelerini açıp nefes almamı sağladı.İste ozaman gökyüzünün maviliklerinden gelen taze havanın kokusunu içime çektiğimde daha önceden farketmediğim pencereme konan "Müptela Kuşu'nun" hüznümü alıp uzaklara götürdüğünü gördüm.Mavi varlığı ile acımı hafifletmiş, içime huzur serpmeme yardım etmişti.Ne zaman ıssızlaşsam buna izin vermedi.İncitmeden benimle zİhnimin odalarında cevapsız suallerime cevap bulmak için sessizce bekledi.İşte ben Mavi'yi hayatımın tam orta yerinde zamansız mekanımda tanidim Tanıdıgım günden beri de benim ve tanıştığı herkesin gününü maviye çalmakta!
Bu hikayedeki karakterler ve olaylar gerçek hayattan esinlenerek kurgulanmıştır.Mavi bir çocugun gülümsemesinde,metroda size selam verip gülümseyen bir kadının gözlerinde,yorgun telaşlı adımlarla yokuş aşağı işe yetişmek için çabalayan bir şoförün küfründe,mavi her yerde!
Rastgele...