KAYIP PRENSES /TAMAMLANDI/
- Reads 34,405
- Votes 2,561
- Parts 23
Ben halkın aradığı kayıp prenses. Gündüzleri bir leydi, geceleri ise bir savaşçı oluyordum.
Annemin ölümünden önce bıraktığı sırları çözmek ve kraliçe olmaya hazırlanırken prenses olduğumu gizlemek zor olsa da bunu başarmak zorundayım. #Tamamlandı#
#1 kayıp prenses (2024)
#2 kraliçe (2024)
#1 kayıp prenses (2022)
#1 krallık (2022)
#1 kayıp prenses (2022)
#1 kraliçe (2022)
#1 krallık (2022)
#11 Fantastik (2022)
#1 Krallık (2022)
#2 tarihikurgu (2022)
#1 kayıp prenses (2021)
#1 krallık (2022)
#1 kraliçe (2021)
#1 ejderha (2022)
#1 ejderha (2021)
#6 prenses(2022)
#2 kayıp prenses (2021)
#3 kayıp prenses.(2021)
O kadar çok kategoride tekrar tekrar 1. oldunuz ki çok mutluyumm! Siz Catherina'nın ailesini görebilmek için baktığı ay ışığı, bu sizin birinciliğiniz. Tebrik ederim.
All Rights Reserved
#51
kraliçe
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Kalbimin Sesi (Asker Ve Doktorun Hikayesi)
⚠️Öncelikle her şey kurgudur⚠️ O beni bir uçuruma çekmişti, hiç tanımadığım biri? "Kimsin sen" Ellerimi tuttu "Kalbinin sesi sana kim olduğumu gösterecek" o uçurumdan beraber düşmeyede razıydım. O yabancı Ellerimi tuttu ve O benim Yuvam oldu. "O yuva benim başıma yıkıldı" Kalbimizin sesi hep doğrumu söyler? Sanmıyorum ama iyiki onu dinlemiştim. Vurulmuştum ama bu acı diğerlerinden daha farklıydı kalbimin tam içindeydi. Ellerimi bir kadın tuttu ve kimsesiz bir evden ibaretken beni bir Yuva yaptı, sokağımı mutlulukla doldurdu. Çıkmaz sokaklarımı açtı. O yollar Nereye gidiyordu bilmiyorum ama Hep onunla olucaktım Ne olursa olsun Yuvama dönecektim. Bu hikaye bizim hikayemiz, bu hikaye Kalbimizin sesi Şimdi Kalbimizi Dinlemenin zamanı ●İçerisindeki küfür vb. Sansürlenmiştir●Complete
GELİŞİGÜZEL
Sakin ve başarılı bir okul hayatına sahip olan Balım'ın yaşamı, sınıfında gerçekleşen bir kavgada diklendiği Özgür Hazar'ın etkisiyle tamamen değişir. Anlaşamayan ve birbirlerinden hazzetmeyen ikili bir müzik grubunun kurulmasıyla yakınlaşmaya başlarlar. Balım tüm bu; ders, grup, aşk ve arkadaşlık ilişkileriyle başa çıkabilecek midir?Complete
Kardan Adam
Elimi kaldırıp yanağına koydum ve derin bir iç çekerek okşadım "Farklı olman seni kötü biri yapmıyor Uraz." yerde dolanan kırmızı gözler benimkileri buldu "Farklı olmam kötü değil,ama bu lanet şey yüzünden herkes bana mesafeli." Başımı yana eğdim "Ben değilim,olmayacağım da çünkü senin mükemmel bir ruhun var ve ben o ruhu hiç bırakmak istemiyorum.Görünüşün umrumda değil,evet ilk başta alışmak zor oldu ama bence sen çok güzelsin." gözlerimi kaçırdım "Hatta biraz yakışıklı bile olabilirsin." Yanaklarımın kızardığını hissediyordum.Elimi yanağından çekip gözlerine baktım "Sen güzel ruhlu bir kardan Adamsın ve farklı olman seni mükemmel yapıyor."Complete
KOD ADI: GÜNEŞ
"Bana ocüymüş gibi bakmayı kes. İnsanım." Derin bir nefes aldıktan sonra dolunaya baktım. Bu gece beni aydınlatmak ona düşmüştü. "Ayrıca göbeğin sana pek yardımcı olmuyor. O ağaç senden birkaç beden daha küçük." Beklediğim gibi birkaç homurtu duyduğumda ağacın arkasına saklanan genç çocuk kendini açık etti. Titreyen bedenini gördüğümde sıkkın bir nefes bıraktım. "Şu gözlerini çek üzerimden velet."dişlerimi sıkarak söylediklerim onu daha da korkutmuş gibi titremesi arttığında kendimden bir kez daha iğrendim. Üzerimde üniformam ile birçok çocuğun hayalini süslerken başka bir çocuğu benliğimle korkutuyordum. "Korkacak bir şey yok. Bir tanıdık." Kaşlarımla arkamdaki mezarı işaret ettiğimde çocuk kalkan kaşları ile bana sanki bir hayaletmişim gibi bakmaya devam etti. "Ne var ulan?! Babamızın mezarına ziyarete geldik işte! Niye mezardaki benmişimde dirilmişim gibi bakıyorsun?" Sağ elinin işaret parmağı titrek bir şekilde havalanıp arkamdaki açık mezarı işaret ettiğinde "Babanın mezarını mı kazdın yani?"diye sordu. Sanki çok normal bir şeymiş gibi sakince omuzlarımı silktim. "Senin mezarını mı kazmalıydım?" "Hayır tabiki de!"diye cırladığında diğer eliyle hızlıca ağzına kapattı. "Abla Allah'ını kitabını seversen senin akşam akşam başka işin yok muydu ya?!" "Niye lan? Bu akşam müsait değil miydi?"
Dağların Asenası
Yüzbaşı Asena Yılmaz aylar önce içlerine sızdığı teröristlerin arasındayken esir düşen askerleri kurtarmak için ifşa olur. Yuvasına döndüğünde ise yeni timinin yanında görevine döner. ** "Yüzbaşım!" "Komutanım burayı temizledik" dediğimde derin bir nefes verdiğini duydum. "Sonunda yuvaya dönüyorsun" Samimi ve içten bir şekilde söylediği cümleyle üzerimden bir yük kalktığını hissettim. 6 aydan fazla bir süredir buradaydım ve artık evime dönüyorum. Dağların Asenası artık yuvasına dönüyor. •• Bu isimle olan ilk kitaptır.Complete
ÇEVİKÇİ BEY | Tamamlandı
Güneş: Polis ol, polisle birlikte ol ama asla polislik olma demişler ya Güneş: Halt etmişler Güneş: Tutuklayanım sen olacaksan polislik olmaya razıyım Çevikçi Bey çevrim içi (01.52) Görüldü (01.52)Complete
LAVİN
Lavin, 'babana bile güvenme' sözünü kulağına değil kalbinde sessizce çırpınan bir sızı gibi taşıyordu. Her atışında biraz daha derine işleyen, sustukça büyüyen, görünmeyen ama hep orada olan bir ağırlıktı bu... Çocukluğu, güvenin kırık aynasından süzülüp gelen keskin yansımalarla doluydu; neye elini uzatsa kesiliyor, kime sırtını yaslasa parçalanıyordu. Her anı, cam kırıklarının üzerinde yürüyormuşçasına ince bir acıyla örülmüştü. İnsanlara tutunmayı hiç öğrenememişti; ellerini uzattığında karşılaştığı hep soğukluk, hep boşluktu. Kalabalıklar içinde bile yapayalnız kalmanın ne demek olduğunu erken yaşta öğrenmişti. Tek sığınağı, annesinin sarılışında bulduğu o sessiz ve sıcak sevgiydi - fırtınanın ortasında soluk bir liman gibi... Onun kucağı, dünyanın tüm gürültüsünü susturabilen tek yerdi. Annesinin ölümüyle birlikte, Lavin'in içindeki son ışık da sönmüştü. Onu hayata bağlayan, karanlıkta yolunu bulmasını sağlayan tek parıltı yok olmuştu. Geriye sadece bir gölge kaldı-nefes alan, yürüyen ama yaşamayan bir gölge. Ta ki bir gün, griye boyanmış bir şehrin, unutulmuş bir kaldırım kenarında otururken... Bir yabancı, sessizce yanına yaklaştı. Hiçbir söz söylemeden, yalnızca elini uzattı ona. O an, Lavin'in donuk gözlerinde bir şey kıpırdadı-yıllardır kımıldamayan, kıpırdamaya cesaret edemeyen bir şey. O el, geçmişin tüm yükünü silip atmadı belki ama çok daha derin bir geleceğin ilk taşını döşedi. Lavin, ilk kez bir elin sadece uzatılmak için, sadece tutulsun diye var olduğunu fark etti. Ve belki de o anda, içindeki bütün duvarların çatladığını hissetti, birinin onu görmeye çalıştığını ilk kez o zaman anladı. Bazen insan, en çok unuttuğu yerde yeniden kendine rastlar...Complete
Yalanlarin Ötesinde
Alev'in hayatı, 18 yaşında bir gerçeği öğrenmesiyle tamamen değişir. Onu büyüten aile, onu hiç üzmemiştir. Ona hem güven hem sevgi vermiştir. Fakat Alev'in gerçek ailesi... öldüğü sanılan o insanlar... aslında yaşıyordur. Peki yıllar önce ne olmuştu? Alev neden onlardan kopmuştu? Ve şimdi geri döndüğünde, herkes aynı kalmayı başarabilecek miydi?
⚠️Öncelikle her şey kurgudur⚠️ O beni bir uçuruma çekmişti, hiç tanımadığım biri? "Kimsin sen" Ellerimi tuttu "Kalbinin sesi sana kim olduğumu gösterecek" o uçurumdan beraber düşmeyede razıydım. O yabancı Ellerimi tuttu ve O benim Yuvam oldu. "O yuva benim başıma yıkıldı" Kalbimizin sesi hep doğrumu söyler? Sanmıyorum ama iyiki onu dinlemiştim. Vurulmuştum ama bu acı diğerlerinden daha farklıydı kalbimin tam içindeydi. Ellerimi bir kadın tuttu ve kimsesiz bir evden ibaretken beni bir Yuva yaptı, sokağımı mutlulukla doldurdu. Çıkmaz sokaklarımı açtı. O yollar Nereye gidiyordu bilmiyorum ama Hep onunla olucaktım Ne olursa olsun Yuvama dönecektim. Bu hikaye bizim hikayemiz, bu hikaye Kalbimizin sesi Şimdi Kalbimizi Dinlemenin zamanı ●İçerisindeki küfür vb. Sansürlenmiştir●
More detailsContent Guidelines