from us, the older selves.

,,Powoli moja głowa wyłania się z pokoju, a ja się zastanawiam - co teraz mogę powiedzieć?
Widzę włosy.
Hej, dawno cię nie widziałam.
Odw­raca głowę w moją stronę.
Hej, nie sądziłam, że wybierzesz Yale.
Ten wzrok zatrzymuje się na mnie - i na otwartych na oścież drzwiach pokoju.
Hej, chyba trochę się zmieniło między nami.
- Haelyn - mówi. Nie wiem, czy to złość, zaskoczenie, czy coś pośrodku. Ale mój mózg rejestruje tylko to, że moje imię w ustach tej osoby brzmią jak echo z miejsca, w które już dawno nie chciałam wracać.
I wtedy dociera do mnie wszystko naraz.
I nie chodzi tylko o ten cały żal.
Ja po prostu już nie znam tej osoby."

#ricchi na Twitterze/TikToku