Read and You'll die
- Reads 1,576
- Votes 210
- Parts 14
MatureOngoing
Last published Wed, Oct 1, 2025
Read and You'll die
I'm warning you
Yan ang nakasulat sa cover ng notebook.
Napahagalpak ako ng tawa. Parang diary ata 'to. I'm not sure though. Di naman ganito yung mga cover ng nakasanayan kong diary.
Mamamatay ako pagbinasa ko 'to? May namatay ba sa pagbabasa? Nabaliw guro baka maniwala pa ako. Kalokohan!
Napahigpit ang hawak ko sa diary habang nagbabasa. Sana di ko nalang binasa. Sana di ko nalang pinakialaman. Pinagsisihan kong nagpailalim ako sa curiosity. Dahil sa unang pahina pa lang...
Natatangang napatingin ako sa kisame. Ramdam ko ang panunubig ng mga mata ko. Ramdam ko ang pagsisikip ng dibdib ko. Kahit wala akong dibdib.
Unang pahina pa lang...para na akong namatay sa nabasa.
Sana nakinig ako sa warning mo. Sana! Apakapangit kabonding ng may ari ng diary! Saksak ko sa baga niya 'tong diary, eh!
Read and You'll Die
I'm warning you
By: DearLoven
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
DON'T LOOK BACK: School Of The Dead
Paano kung bigla ka na lang makakapasok sa isang paaralan na hindi mo naman alam kung paano o bakit ka napunta doon? Akala mo normal lang. Pero may mga patakaran na hindi mo maintindihan. "Don't look back," pahayag ng isang gurong hindi ko maaninag ang mukha. Hindi ko maintindihan. Bakit? Ano bang meron sa likod? Pero ramdam ko ang mga matang nakatitig sa akin. Hindi ko alam kung bakit, pero nakakakilabot. Parang bawat balahibo sa katawan ko, nakatayo. Isang hakbang pa lang palapit sa loob ng gusali, naramdaman ko na ang bigat ng hangin. Para bang may humihila sa'kin pabalik... isang malamig na presensya na ayaw akong papasukin. Pero mahigpit ang utos-huwag lilingon. Ang problema, pakiramdam ko... hindi lang isang pares ng mata ang nakatitig sa'kin. Parang daan-daan. At sa bawat segundo, palapit sila nang palapit. May narinig akong mahina, halos pabulong, diretso sa tainga ko- "Lumingon ka..." Napakagat ako sa labi ko, pinilit na wag gumalaw. Pinilit na wag magpatalo sa takot. Dahil ang sabi nila, sa oras na lumingon ka... hindi ka na makakabalik. Don't Look Back: The school of the dead coming soon... abangan.
Captiva Decus
Magagawa mo bang mahalin ang taong alam mong kahit kailan ay hindi ka pinakitaan man lang ng pagpapahalaga? Paano kung bigla niyang yanigin ang Mundo mo? Anong gagawin mo? Uobra ba ang malaking agwat ng inyong mga edad? Susugal ka ba sa Bawal na Pag-ibig o hahayaan na lamang ito? Magagawa mo bang magtiwala at magpatawad? Paano kung ipaglaban ka niya, ipaglalaban mo din ba siya? O lalayo ka na lang para sa ikatatahimik ng lahat? ----------------------------- ⚠️ MATURED CONTENT ⚠️ 🔞BAWAL SA BATA🔞 Ang Kuwentong ito ay naglalaman ng maseselang eksena at tema na hindi angkop sa mga Minor de edad na Reader. Maging mapanuri at Responsableng mambabasa po sana tayo. Note : This is not Incest. They are not Blood Related. Ang pagkakapareha ng mga Pangalan, Lugar at Pangyayari ay hindi ko po sinasadya. Ito po ay Orihinal kong likha. Photos are not mine. Credit to the owner of the photo.Complete![Peer of Love (Memories) Second Part [COMPLETE]](https://img.wattpad.com/cover/4838494-256-k419193.jpg)
Peer of Love (Memories) Second Part [COMPLETE]
~~ Si Shana Miyuki Rivera... ayy hindi tulad ng ibang babae... Si Kean Lee.. ay hindi lang din ordinaryong lalake, ang landas nila'y pagtatagpuin lang dahil sa isang misyon.. Misyon.. para sa ikabubuhay ng isa. Di man nila ginustong mahulog sa isa't-isa.. ay nagawa pa din nilang mahulog sa pag-ibig na ito. pagibig na hindi alam kung hanggang saan.. pag-ibig na hindi alam.. kung hanggang kailan </3 http://missfairytalelover.tumblr.com/Charactersonmystory~~Pics. :) This is the second part of Peer of Love. to read the First part... here's the link http://www.wattpad.com/story/3955125-peer-of-love-soulmates-first-part or you may visit my page to know more about my stories. Thank you. (support,comment and vote :)) Thank you. First of the very very FIRST.. ano daw? Ayy ewan. Sorry po sa mga misspelled words at super spacing huh ~~ ^^. And sorry rin po kung trying hard ang author nyo sa pag-e-english. Hope you'll enjoy reading this guys. ILOVEYOU ALL :* Kung may mga nawawala pong parts ng story... report it to me agad huh!! Salamat :"> Quote: “I have learned that if you must leave a place that you have lived in and loved and where all your yesteryears are buried deep, leave it any way except a slow way, leave it the fastest way you can. Never turn back and never believe that an hour you remember is a better hour because it is dead. Passed years seem safe ones, vanquished ones, while the future lives in a cloud, formidable from a distance.” ~Beryl Markham ~~”It scares me how hard it is to remember life before you. I can't even make the comparisons anymore, because my memories of that time have all the depth of a photograph. It seems foolish to play games of better and worse. It's simply a matter of is and is no longer."~ David Levithan Enjoy ~~ <3Complete
Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
When Love Did Its All Duties (COMPLETED)
Hindi ko alam na ganito ang kahahantungan sa pag nanais kong wag siyang mag alala at masaktan, pero napakasakit isipin na ang lahat ng hangad kong iyon ang mangyayari ay kabaligtaran. All I want was to make her happy, not to get hurt... but what did I do? I caused her pain. I couldn't blame her because I understand what's she is pointing out. But it also pains me, knowing that all I want was to protect her and keep her unharmed but this things still happened. At kay Tyrone pa siya humingi ng pabor. Hindi ko alam ngayon kung ano pa ba ang iisipin at gagawin ko. Wala akong nagawa nang umalis sya... bagaman mahal na mahal ko ay hindi ko na nakuhang magmakaawang wag syang umalis dahil kitang kitang lubos ko syang nasasaktan. I heaved a deep sigh then closed my eye, remembering all the moments that we're together. Masakit isipin na yung taong pinakamamahal mo ay nagawa kang iwanan, na ang tanging hangad mo lang naman na maprotektahan siya pero yun pa yung naging dahilan. Pero hindi ko siya masisisi dahil naiintindihan ko. But when love did its all duties, every person who loves will be happy. No matter what the situations are. Whether you get back your love ones or not. ---Complete
Back to You
Yung paulit ulit nalang akong nasasaktan, it doesn't matter to me! If I love you, I will love you! Even if I hurted so many times, okay lang! Ganun naman talaga, masasaktan at masasaktan tayo! But in the end, love was so powerful thing in this world. We will be love and be loved! All people deserve to be love and be loved! Like me, I choose to love him over and over again, kahit may mga hadlang! Natibag man ako ng paulit-ulit sa sakit na dinanas ko, I always find myself running back to him! Running BACK TO YOU is my choice!Complete
Capturing His Promdi Girl
Life would be tragic if it weren't funny -- one of my motto in life, "Are you saying that I'm gay?" naiinis niyang tanong saakin, ngumisi ako at inirapan siya. Sinandal ako nito sa kanyang kotse at tinitigan ng mariin. Nakangisi ito at bago pa man ako makapalag ay hinalikan niya ako, matagal, gentle at higit sa lahat nakakawala ng ulirat. Lumayo ito saakin at inilapit ang mukha sa kaliwang tenga ko, halos halikan na nito ang tainga ko. "Hindi sana kita kayang halikan ng ganun kung bakla ako, mag iingat ka kasi minsan sa mga sinasabi mo miss. Di mo lang namamalayan nahuhulog ka na sa inaakala mong bakla." nakangising sabi nito habang ako naman ay tulala at inaalala ang paghalik niya saakin. Ang first kiss kooooooo!! ~•~•~•~•~• My first story! Sana basahin niyo at suportahan. Gawa lang po ito ng malikot kong kaisipan, hope you love this story. Dati akong reader at horaaaay nandito ako at nagsusulat ng kwentong sana magustuhan niyo. Nainspire talaga akong magsulat dahil sa story na nabasa ko sa isang pinaka magaling na writer please read their story too nila VentreCanard, Jonaxx, Maxinejiji at kay Cecelib o mas kilalang C.C. The cover is not mine, ako napo nag edit sa paglalagay ng title, yung gusto pong gumawa ng mga cover you can use WattpadCovers dahil yun po ang ginagamit ko. Byeeeee!!Complete
HE SACRIFICE HIMSELF TO MAKE ME HAPPY
Sei POV It's been a year since nanlamig si Kyst sakin. He's my long time boyfriend and we're together for 6 years and still counting.. But suddenly our relationship became my biggest tragedy in life.. He cheated on me. "Don't worry darling.. I don't love her and I will never be, I will make it sure for you. I'm just feel pity for her that's why hindi ko pa siya kayang iwan and also for my heirs. Once na makuha ko na ang mana ko we can finally live together." Patago akong nasasaktan sa mga sinabi niya. Alam ko naman mula nung umpisa eh. Niligawan niya ako hindi dahil sa may nararamdaman siya sakin kundi dahil sa pamanang iniwan ng lolo niya. It's a long story, but in general sabi ng lolo niya once ako ang magsign ng mga papers na yon makukuha ni Kyst ang mana niya. Pero... Hindi ko ginagawa dahil natatakot ako. Natatakot akong mawala siya sakin matapos niyang makuha ang gusto niya. Hindi ako handa at hindi ko kaya. Mahal ko siya. Sobrang mahal. Madalas yun ang bagay na pinag aawayan namin. H-hindi ko nga akalain na makakatiis ako sa kaniya ng 6 years. Yung 6 years na pahirap sakin. "Goodnight darling. See yah tomorrow. I love you." Nakangiti niyang binaba ang tawag. I love you.. Salitang pinangarap ko na sabihin niya sakin. Sana ako nalang Kyst. "What are you doing there? Nakikinig ka ba sa usapan namin?" Matalim ang tingin niya sakin at halatang hindi gustong makita ako. Tumikhim ako at pasimpleng pinunasan ang luha ko. Nagpilit ako ng ngiti at nilapitan siya. "A-ahh kararating ko lang. By the way, pwede ko bang hingin ang oras mo bukas? Kahit 5 hours lang please." Pagsusumamo ko. Kumunot ang noo niya "For what? Sorry may date kami ni Kelly bukas." "Please Kyst, nakikiusap ako..... I-it's my birthday tomorrow. Gusto ko lang magdate tayo." Mahina siyang natawa "Kelly is my priority, not you."Complete
Just Once my Lovely Luna
PROLOGUE "Please don't leave me... I'll grow up someday.... Diemoon... please..." she hug me like there's no tomorrow. Her eyes we're wet by her tears damn! Nagsusumamo si Luna. Pero hindi to pwede. Hindi pwedeng magkagusto ako sa isang batang tulad niya. For God sake! She's only Fourteen it's a f*cking 10years gap between us! "I'm sorry Luna... ikakasal na ako..." I saw her face... she was confused... she shook her head and run away... I know what I did was wrong... It's very impossible for us to survive loving each other with our gap....f*ck our age gap! Makakalimutan din ako ni Luna... She deserves to have a guy like her ages... and it's not me "Sorry..." ------------ PAALALA Ito po ay Orihinal kong likha ang pagkakatulad ng mga Pangalan, Lugar at Pangyayari ay hindi ko po sinasadya. Plagiarism is crime Copyright ©️Complete
Hey, I Love You!
Hey, I Love You! is under revision. Please bear with the characters' names being changed and some parts of the story's revised. PS. I've only revised the first few chaps of the story. Naaalala mo ba kung paano tayo unang nagkakilala? Sa school yon, first day of school. Kinatok-katok mo yung salamin ng kotse ko. Nagsigawan tayo non. Muntik na nga kita sagasaan. Ang galing lang eh. Inis na inis ako sayo. Pero magkaklase pala tayo. Seatmate pa nga di'ba? Naalala mo ba? Nung ilang pilit mo ako kinulit non about sa ex ko? Nasaktan pa nga kita non. Pero sa huli nalaman ko din ang totoo. Eh yung nung inalagaan mo kita? Kahit inis na inis ako sayo kase ang kulit-kulit mo nung may sakit. Pero hindi pa rin kita iniwan. Nung nawala ang lahat sa sa iyo, nandoon ako, ako yung lumaban, ako yung hindi sumuko. Ganun din ang ginawa mo. Nandyan ka lagi para sa akin. Ipinaglaban mo ako. Hindi mo ako sinukuan. Ginawa mo ang lahat. Pero bakit ganon? Ang unfair ng mundo. Bakit ikaw pa? Bakit ako?Complete
Paano kung bigla ka na lang makakapasok sa isang paaralan na hindi mo naman alam kung paano o bakit ka napunta doon? Akala mo normal lang. Pero may mga patakaran na hindi mo maintindihan. "Don't look back," pahayag ng isang gurong hindi ko maaninag ang mukha. Hindi ko maintindihan. Bakit? Ano bang meron sa likod? Pero ramdam ko ang mga matang nakatitig sa akin. Hindi ko alam kung bakit, pero nakakakilabot. Parang bawat balahibo sa katawan ko, nakatayo. Isang hakbang pa lang palapit sa loob ng gusali, naramdaman ko na ang bigat ng hangin. Para bang may humihila sa'kin pabalik... isang malamig na presensya na ayaw akong papasukin. Pero mahigpit ang utos-huwag lilingon. Ang problema, pakiramdam ko... hindi lang isang pares ng mata ang nakatitig sa'kin. Parang daan-daan. At sa bawat segundo, palapit sila nang palapit. May narinig akong mahina, halos pabulong, diretso sa tainga ko- "Lumingon ka..." Napakagat ako sa labi ko, pinilit na wag gumalaw. Pinilit na wag magpatalo sa takot. Dahil ang sabi nila, sa oras na lumingon ka... hindi ka na makakabalik. Don't Look Back: The school of the dead coming soon... abangan.
More detailsContent Guidelines