SAVCI

"Sen Ne Dediğinin Farkında Mısın?"Derken Yüzümde Oluşan Şaşkınlık ve Kızgınlık Apacık Ortadaydı."Farkındayım, Ben Seninle Olmak İstiyorum Bunu Anlamıycak Ne Var! Sende Beni Sev İstiyorum Kötü Bir Şey Mi Var Sanki Bunda"Dedi.

Evet, Söylediklerinde Kızılacak Hiç Bir Şey Yoktu.O Çok Yakışıklı, Sempatik Her Kızın Hayal Edebileceği Bir Tipte Erkekti.Üstüne Üstlük Zengin Bir Ailenin Tek Çoçuğuydu.Tek Kusuru Mafya Olmasıydı.

Ve Bu Sorun Her Şey Demekti.Henüz Beş Yaşlarındayken Annem Bir Mafya Tarafından Gözümün Önünde Canice Katledilmişti.Üstüne Üstlük Bu Cani , Benim Öz ve Öz Babamdı.

Bütün Olanları Gördüğümü Bilmeyen Babam , Önce Annemi Öldürdü Sonrada Beni Başından Bir Çöpmüşüm Gibi Savarak Yetimhaneye Bıraktı.

Yetimhanede Bana , Onun Bakabilme İhtimalinden Çok Daha İyi Baktılar..Annem Olsa Ancak Bu Kadar Bakabilirdi..Sevgi açlığımı , Karınımı Doyurdular..Ama Bir Şeyi İçimden Ne Alabildiler..Ne de Söktüler..

O Anı Ömrüm Boyunca Unutmadım..Her An , Her Gözümü Yumduğumda Nasıl Annemi Katletiğini Gördüm..Bunun Hırsıyla Ayakta Durdum Ben..Ve Beni Bırakmasından On Dokuz Yıl Sonra Cumhuriyet Savcısı Oldum.

"Ben Seni Sevemem!..Kimseyi Sevemem"Dedim Sakince Ve Yanından Uzaklaşarak Yolumda Devam Ettim.

Yıllarca Adalet İçin Okudum Ben , O Baba Dediğim Herif Önce Annemin Benim Çoçukluğumun Hesabını Verecek!..O Zamana Kadar Benim Bir Hayatım Yok!..