Notes for Annie

Notes for Annie

  • WpView
    Reads 24
  • WpVote
    Votes 1
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jun 20, 2021
Walang araw na hindi nakakahanap ng mga sulat, na nasa sa pirasong papel, si Annie sa mga bagay na pagmamay-ari niya--- mula sa bag, locker, ilalim ng mesa o kaya'y sa mismong bulsa pa niya. Ang may akda at pakana ng mga iyon, di pa niya kilala. Tila praning na nga siya sa kakalatag ng tingin niya bawat segundo mahuli lang ng kanyang paningin ang may gawa ng mga ito. ISANG ARAW nakatanggap na naman siya ng panibago ngunit kakaiba sa mga sulat na natatanggap niya," MAGKITA TAYO SA KYOSKO SA GITNA NG MAISAN MAMAYANG HAPON." Kumalabog ang dibdib ng dalaga sa di maipaliwanag na dahilan at hindi naman iyon dahil sa kaba. Pero disidido siyang pumunta. PERO handa na nga ba siyang buklatin ang bawat pahinang may nakakabaliw na twists na inihanda sa kanya ng TADHANA. Paano kung ito na pala ang sagot hindi lang sa tanong kung sino ang may akda ng mga sulat kundi sa mga tanong ding matagal nang dala-dala sa pagkatao niya. Pag-iibiga'y mabubuo ba o magtatapos lamang ito sa isa na namang trahedya? SAMAHAN SI ANNIE NA BUKLATIN ANG BAWAT PAHINA NG BUHAY AT PAGTUKLAS NG TUNAY NA PAG-IBIG NIYA...
All Rights Reserved
#46
twins
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • (Free) Finally Found You (Tagalog)
  • SWITCH
  • His Psychiatrist [COMPLETED]
  • WHO ARE YOU?
  • Unremembered Love (Completed)
  • When Forever Means Goodbye: Palacio Del Cafe Series
  • TOTGA (Candy Stories #4) (Published under Flutter Fic)
  • Akin Pa Rin Ang Kahapon [UNDER REVISION]

"NANDITO ka na naman. Lagi ka na lang bumabalik dito sa dati nating tagpuan. Hindi ka ba napapagod o nagsasawa man lang?" kausap ni Jerome kay Jenny habang nakaupo ang dalaga sa upuang inukit niya noon sa malaking puno ng mangga. Nasa ituktok iyon ng burol, hindi kalayuan sa unibersidad na pinapasukan nila. Madalas silang magpunta roon ng nobya tuwing break time upang mag-relax. "Bakit hindi mo maintindihan na tapos na tayo?" muling wika ng binata upang maipabatid dito ang nadarama. Gayunma'y hindi siya sinagot ni Jenny at sa halip ay tumulo lamang ang luha nito sa mata. Nakita niya pang malungkot itong ngumiti at tumingala sa kalangitan. "Nandito na naman ako mahal ko. Nahihirapan pa ring tanggapin ang pagkawala mo," bulong ng dalaga habang hindi nakikita si Jerome sa tabi nito. Nahihirapan ang loob na idinantay ni Jerome ang kamay sa balikat ng minamahal. Subalit tumagos lamang iyon sa katawan ng dalaga. Naikuyom niya ang kamao sa sakit na nadama. "Bakit hindi kita makausap, mahagkan o kahit mahawakan man lang? Paano ako matatahimik kung ika'y nahihirapan?" malungkot niyang sambit habang tahimik na sinusubaybayan ang babaeng minamahal. Lumipas pa ang mga araw na hindi pa rin iniiwan ni Jerome ang dalaga. Hindi matahimik ang binata habang nakikitang hindi masaya ang minamahal. "Jenny!" Sabay silang napalingon ng dalaga sa pinanggalingan ng tinig. Nasa loob sila ng mini garden ng paaralan ng mga sandaling iyon. "Oh, Joel?" tugon ng dalaga nang mapagsino ang dumating. Samantalang siya ay nanlaki ang mga mata nang matitigan ang kakilala ng nobya. Hindi siya maaaring magkamali, hinding-hindi niya malilimutan ang taong nasa harapan dahil ito mismo ang pumatay sa kaniya!

More details
WpActionLinkContent Guidelines