ELFİDA
  • WpView
    LECTURES 95,108
  • WpVote
    Votes 5,643
  • WpPart
    Chapitres 37
WpMetadataReadEn cours d'écriture
WpMetadataNoticeDernière publication jeu., août 25, 2022
Deniz kızı Ve Kara Prens'in Hikayesi.. § 12.04.2013 Karan'a ; Genç bir kızın, küçük yüreğinden dökülen bu satırlar genç bir adamın, koca yüreğine armağandır. Yani sana... Sana olan sevgimi, aşkımı artık içime sığdıramıyorum Karan. Her geçen gün daha da aşık uyanıyorum. Her geçen gün daha da bağlanıyorum sana. Biliyorum, imkansız. Hatta fazla imkansızsın sen. Ama vazgeçemiyorum. Ben ilk defa mavi ve siyahı bu kadar yakıştırıyorum. Bugün çarşıda birbirine değen gözlerimiz bir ömür boyu birbirine kenetlensin, hiç ayrılmasınlar istiyorum. Seninle yan yana bulunduğumuz an'ın donup kalmasını, zamanın hiç akmamasını istiyorum. En çok da senin beni sevmeni istiyorum. Saçlarımı okşamanı istiyorum. Ellerin ellerimin memleketi olsun istiyorum... Umarım bir gün bu isteklerim sadece birer istek olarak kalmaz ve gerçek olur, her bir zerresine aşık olduğum adam. -Elfida 🌌 | 14.06.2021 | ⚠️KİTABIMDAKİ KARAKTERLERİN VE OLAY ÖRGÜSÜNÜN GERÇEKLE BİR İLGİSİ YOKTUR. HEPSİ HAYAL ÜRÜNÜ OLMAKLA BERABER ŞAHSIMA AİTTİR. BENDEN İZİNSİZ (Ç)ALINMASI, KOPYALANMASI DURUMUNDA GEREĞİ YAPILACAKTIR.⚠️ Desinger By ; @zeynepkuter77
Tous Droits Réservés
#94
konak
WpChevronRight
Rejoignez la plus grande communauté de conteursObtiens des recommandations personnalisées d'histoires, enregistre tes préférées dans ta bibliothèque, commente et vote pour développer ta communauté.
Illustration

Vous aimerez aussi

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Vatan Uğruna
  • Sessiz Yemin
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Karven
  • Halısaha |texting
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabinda hem Gercek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım. ​Evden dışarıya çıktığım günleri toplasam bir ayı geçmez. "Peki nasıl okula gidiyorsun?" diye sorabilirsiniz. Mithat Yel çok zengin biriydi ve öğretmenleri buraya, bu dağ başındaki malikaneye getiriyordu. Doğduğumdan beri bu ıssız, gözlerden uzak yerde yaşıyordum. Bu altın kafesten kurtulmak için 15 yaşımdan bu yana tam üç kez kaçmaya çalıştım. Ve her yakaladığında, karşılığını misliyle, hatta fazlasıyla verdi. ​Ama bu dördüncü denememdi. Ve bu sefer, geri dönm

Plus d’Infos
WpActionLinkDirectives de Contenu