Tattooed On My Mind

Tattooed On My Mind

  • WpView
    Reads 1,325
  • WpVote
    Votes 41
  • WpPart
    Parts 24
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Feb 3, 2016
"Again, I let my guard down. I let you in. I let you see how miserable I am!! I let you know the real me. I allow myself to fall in love again. Hindi mo ba naiintindihan 'yun???!!! Sumugal ako.... para sa'yo. Sumugal ako.. I thought you won't do this. I thought all of these would be all worth it. But guess, I'm wrong. Bakit? Hindi ko ba deserve malaman ang dahilan mo? Kung bakit ginawa mo sa'kin 'to? Damn. Seb, even though you tore my heart into fucking million pieces. I'd still forgive you. I'd still fucking forgive you!! Mahal kita, e. Mahal na mahal." A series, and this is the first story. Hope you like it, guys. Enjoy reading! -LaizaMogol
All Rights Reserved
#29
sebastian
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Salamisim
  • BRIDE SERIES 1: Wife Of Faith (Completed)
  • When Forever Means Goodbye: Palacio Del Cafe Series
  • Lifeless Sea
  • HIDDEN DESIRE
  • The Taste of HER COMEBACK (The Tears of the Martyr Wife) Book 2
  • Sweetheart💗 (OnGoing)
  • He's part of my soul (R-18)
  • My Ex Boyfriend is my Boss! ✓
  • Without You
Salamisim

Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.

More details
WpActionLinkContent Guidelines