ATEŞ ORDUSU

ATEŞ ORDUSU

  • WpView
    Reads 275,523
  • WpVote
    Votes 23,308
  • WpPart
    Parts 52
WpMetadataReadComplete Sun, Jul 12, 2026
WpInfo
Fiction
Fantasy
© Tüm hakları saklıdır. Toprak sıcak, gökyüzü güneşsiz ve halk tedirgin. Yaşlı Orak'ın kehaneti kulağımda çınladı. Kuzgunların kanatları külden taşa dönüştü. Artık kurtuluş yok. Yeryüzü alev alacak. *** Geçmişte var olmuş ama asla doğruluğu teyit edilmemiş ve sadece basit kehanetlerde geçen büyü ve lanetler varlığını kanıtlamak adına bir anda meydana gelince insanlar son derece afallamış. Ne yapacaklarına dair çaresizce umut arayışı içine girmişler. Ama masallarda olur ya kehanet varsa, lanet varsa onu bozacak bir çözüm de vardır. Peki ya çözümler birden fazla ise, Ve sadece tek bir tanesi sonuç veriyorsa, İnsanlar tam olarak ne seçeceklerini, nasıl bileceklerdi? Tarih: 24.12.2020 & Kaos'un Çocukları Serisi 1. Kitap, Ateş Ordusu ------ KİTAPTAKİ TÜM OLAY VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEKLİKLE HİÇBİR ALAKASI YOKTUR.
All Rights Reserved
#222
epikfantastik
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • SUSKUN 2
  • PARAMPARÇA 1 | Kindar
  • KAÇAK
  • KIŞ ÖPÜCÜĞÜ |Düzenleniyor|
  • Yabancı Erkek Karakter Önerileri
  • Cennet Rüzgarı ريح الجنة
  • ÖLÜMÜN KORKAK FEDAİSİ
  • Yedi Saniye Virüsü | TAMAMLANDI
  • Kırmızı Lavinya-Beyaz Ölüm Çiçeği
  • KUM *[Tamamlandı]
SUSKUN 2

- Kumaştan bir kitap. Uçları tüm o hüznü çekmiş, sararmış bir kanser. Ruhu vücudunun hissetmeyeceği en ağrısız boşluğuna çekilmiş gibiydi. Yaralar onu hapsetmiş miydi? Yoksa bu onun kendisine ördüğü hapsi miydi? Çekilen son nefesten sonra dudaktan kopup soğuk kül tablasında boğulan duman, gri gözlerinde kurak bir ülke kurmuştu. Milletini kaybetmiş, toprağını, çiçeklerini, hatta kendisini. Söğütün altına sırtını değil, omurgasını yaslamış beş yaşında ki kız çocuğu, O bu hayatı bir kere, ama yıllarca yaşayıp beş yaşında ki mezarlığına gömülüvermişti. Taşı yoktu. Toprağı bir hiçliği kucaklıyormuşçasına dümdüzdü. Yalnızdı. Benim gibi. Yanına vardığımda acı çekiyordu. Benim gibi. Ayak altında ezdiğim yapraklardan sonra gelen bedene doğru gözleri bir takip başlatırken açığa çıkan o ufak yüzü, yüz hizama bir çerçeve gibi oturmuştu. Göz göze geldiğimiz ilk an, çekilen ilk fotoğraf karesiydi. İlk çerçeve. Söğüt Ağacı, Okyanus ve Bulut. Aytaşı Ve sonra bir Roman.

More details
WpActionLinkContent Guidelines