BİR NİLÜFER DEVRİ

Bir damla göz yaşı yanaklarından kirpiklerimden kurtulmak istercesine düşüyor. Güneş sönüyor,yıldızlar sönüyor söyle bana ben niye sonemiyorum? Gittin, ama burda enkaz bıraktın. Söyle sevgilim acın beni bırakmaya degdi mi .

O gözlere bakıyorum yine karşılaştık her zaman gözlerinden anladım .

Ama artık o gözler bana yabancı ,o beden o ruh niye sahibine yabancı.......

Kokun gitmemiş buna şaşırmadım .Ama sahip olduğum kokuya yabancı bir beden,yabancı bir koku daha eklenmiş.

Acıtıyor.

Hayır hayır

Dayandım,alıştım,

Ah Be sevgilim canım yanıyor içim enkaz ama bi o kadarda nefret dolu.

Sana değil o hayatına aldığın cennet kokunun yanına neden cehennem kokusu ekledin.

Yanındaki o beden bana sevgi dolu bakıyor.

Sana bakıyorum yabancı gözlere anlamıyorum,çozemiyorum,bakışlarını

Ama ben en anladığım duygu en bana karşı insanlardan gösterilen duyguyu çok iyi tanırım.

NEFRET.

Bir zamanlar kıyamadıgın için gözlerime bile bakmıyordun.Neden o gözlerde nefret var ?

Ah Be sevgilim biliyormusun?

Artık acıtmıyor.

Sen gittin o geldi,sen acıtın o sardı ,

Alıştım, dayandım, iyilestim, ama bunların hiçbirini bana sen vermedin. O geldi adını bilmiyorum sevgilim ,bana kendisini o diye tanıttı. O beni yaralarımı sardı.Neden bana nefret ile baktığında bile, beni bıraktığın halde bile gözlerim bakışı aynı sanada tanıdık geliyor değil mi?

Çünkü o bakışlar sana karşı hiç sygitmez hiç değişmez.

Ama sevgilim sen gittin , bakışların değişti.

Her zaman dediğimiz gibi ....

AŞK BİZİ YİNE BIRAKMIYOR.
AŞK YİNE GELDİ HİSSEDİYORSUN.
BİZİM KOKUMUZ BİRLEŞİYOR .
SEN BUNDAN KORKUYORSUN.