EROLOFS the Soluar Eclipse

"Hadi yapsana! En başından itibaren yaptığın gibi yine ruhumu okusana!" Ses tonumu artık ben bile kaldıramıyordum. " Öyle bir kenera çekilip ruhumu okumayı biliyorsun! HADİ OKUSANA!" Afallamıştı. Yakalanmış olmasını mı sorguluyordu yoksa başka bir şeyimi bilmiyordum.
" YAPAMAZSIN. Çünkü senin beynine çok zıt olan vicdanın bunu kaldıracak durumda değil. ÇÜNKÜ SENİN VİCDANIN İFLAS EDİYOR OSCAR RİMİN" Köprücük kemiklerini ellerimin infazına bırakmıştı . Artarda yumruklar indiriyordum arada geriliyordu ama yine de ses etmiyordu .
"Ya ben senden ne istedim!
Ya ben sana ne yaptım!
Ya da ben kime ne yaptım da böyle cezalandırılıyorum!" Hıçkırıklarımı bırak ben kaldırmayı Kingston bile kaldıramıyordu artık. "Ben senden ne istedim ha! *yumruklarım canını yakıyor muydu acaba? Yaksındı* BEN HAYATIMDA İLK DEFA BİRİNE BU KADAR BAĞLANDIM" Hıçkırıklarımın şiddeti bu cümleden sonra fazlası ile artmıştı. Artık sakinleşmem gerektiğini düşünmüş olmalı ki sarılmıştı. Kokusuna boğmuştu. Öyle bir sarılmıştı ki düşmekten korkmuştum.
Göz yaşlarım üstünü ıslatıyordu . Hıçkırıklarımı kaldırabilecek tek kişi oydu. Hala debeleniyordum hala eziyet ediyordum köprücük kemiklerine.

" Senden nefret etmemem için tek bir neden söyle " sesi mi ben bile zor duymuştum. "Sen nefret etmekten nefret edersin." soluğum kesilmişti . Gözlerim kararmıştı. Yer ayaklarımın altından çekilmişti.