Mask
- Reads 781
- Votes 22
- Parts 10
His eyes filled with fear, halos maluluha na ito dahil sa takot pero imbes na maawa ako ay mas lalo akong napangiti sa kanyang reaksiyon.
.
Itinapat ko sa kanya ang kutsilyo sa kanyang pisngi saka dahan-dahan ibinaon ito sa kanyang balat dahilan para mapasigaw siya at mapaiyak sa sakit, nang matapos ko ng sugatan ang kanyang pisngi ay nagsimula itong manginig. I tilted my head and looked at him in confusion.
.
"Why do you look so scared? It's not like I'm going to kill you" Nakanguso kong sabi. "Oh wait, I really am gonna kill you" Nakangisi kong sabi sa kanya.
.
Mas lalong ikinanginig nito at ikinapahagulgol dahil sa takot pero imbes na maawa ako ay mas natuwa lamang ako, this is so entertaining. The look on his face when he's scared, I love it. Napasigaw naman ito nang ibaon ko ang kutsilyo sa kanyang mata, I can't help but to be amazed especially how his blood fasten dripping out of his eyes, I took out his eyeballs while he still screams in pain, nang makuha kona ang kanyang mata niya ay ipinakita ko muna sa kanya saka dinilaan ito at ngumisi.
.
"I got your eye, now the other one" Nakangisi kong sabi.
.
"N-no.. NOOOOOOOO!! "
.
"HAHAHAHAHA! "
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
The Uncertain Life of Ronnie ( Book 1 )
Book 1 Hindi ko alintana ang malakas na pagbuhos ng ulan at malamig na hangin dala na siguro ng kaba kaya hindi ko na ito maramdaman pa. Kanina pa ako tumatakbo dahil sa may humahabol sa akin ang mga tauhan ng taong pumatay sa aking mga magulang. Hindi ko na ininda pa ang pagod basta makatakas lang ako sa mga taong iyon. '' Bang, Bang, Bang... '' Tatlong magkakasunod na putok ng baril ang narinig ko. Alam kong malapit lang sila sa akin kaya mas binilisan ko pa ang pagtakbo kahit sobrang sakit na ng katawan ko. I need to escape from those mens dahil kailangan kong makapaghiganti sa kanila. Hindi ko namalayan dahil sa lalim ng iniisip ko nakarating na pala ako sa isang kalsada. It's not really familiar sa akin ang lugar na ito kaya dahan dahan akong naglakad dahil baka maabutan pa ako ng mga taong humahabol sa akin. Habang binabagtas ang kahabaan Ng kalsada bigla nalang sumagi sa aking isipan ang pangyayaring kailan man hindi ko makakalimutan. Napahagulgol nalang ako dahil sa galit at sakit na aking nararamdaman ngayon habang iyak Lang ako ng iyak may naaaninag akong ilaw sa di kalayuan. Dali dali akong naglakad papunta doon upang humingi ng tulong. Pero naisip ko na huwag na lang baka sabihin lang nila isa akong baliw Lalo na ngayon sa ayos Kong Ito. Isa pa lang truck ang naabutan ko. Dahan dahan naman akong umakyat sa truck para makapagtago. " Bahala na Kung san ako dalhin ng truck na to ang mahalaga mailayo ko ang aking sarili sa Kanila. " Sambit ko sa aking sarili. Wala na akong magagawa kailangan kong makalayo sa lugar na ito lalo nat hahanapin ako ng mga Ronchuelo. I am so lucky na napunta ako sa truck na ito dahil puro prutas ang karga nito. Hindi ko na inintindi pa ang mga tao sa harapan at Dali daling kumuha ng saging para makakain na dahil gutom na gutom na ako.Complete
Uncontrolled Love❤
"Oo masakit, pero kailangan kong tanggapin" sabi nito habang pinipigilan niyang tumulo ang mga luhang namumuo sakanyang mga mata. "Kailangan kong tanggapin na kahit kailan alam kong wala akong space diyan sa puso mo." "Sinubukan kong pigilan, sinubukan kong ibaling ang atensyon ko sa ibang tao pero wala talaga, ikaw parin talaga ang laman nito." Pahabol na sabi nito. Dahan dahan naman akong lumapit sakanya hanggang sa halos isang daliri nalang ang pagitan namin. Iniangat ko ang mukha niyang kanina pa nakatingin sa baba. Nang magtama ang paningin naming dalawa ay hindi na nito napigilan pang pigilan ang pagpatak ng mga luhang kanina pa gustong pumatak. "Hindi mo na kailangan ng space sa puso ko, dahil sayong sayo na ako. Matagal mo nang nakuha ang puso ko at ang mga labi ko" dahan dahan ko din naman inilapit ang mga labi ko sa labi niya. ~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~ Warning! Warning! Warning! "Ang mga mababasa niyo sa mga susunod na pahina ay maaring hindi angkop sa mga edad 18 pababa, ito ay naglalaman ng maseselan, at hindi kanaisnais na lengwahe. Ang istoryang ito ay BXB kaya kung hindi mo trip wag mo basahin." Another Warning: This story is still unedited so read at your own risk. Please Support! Vote! And Comment! Thank you.Complete
why,ngano,bakit?(boyxboy)
Noong unang panahon ,panahon pa ng hapon wala pang kikay-charot hi mga sis it's me rj this is my story or namin hahahaha wag na kayong mainis Palagi kasi akong tumatawa 😂 What if ikaw ang bayad sa Utang nang pamilya mo sa isang lalaking ubod ng gwapo mayaman sweet at cute Pero dahil sa nakaraan nya magkakahiwalay kayo Pero pinapakita nya na Mahal namahal ka nya Bibigyan mo ba sya ng Chance Why not Nganong dili Bakit hindi .......????? Oh diba kaya read na Ang Di mag read walang lablyp at magiging single ....jk hahaha AN/ sana po subaybayan nyo ang new story ko nakahold po yung iba .uunahin ko to txn....always be pretty ,love your self and conquer the world with your heart ...God bless.....🖤🖤🖤Complete
Jail Break (COMPLETE) boyxboy- daichi_writes
INTRODUCTION JAIL BREAK. Dito kami nagkita muli ng taong labis kong minahal. Ang kaniyang mukhang guwapo at ugaling maginoo ngunit 'di lang naman ang kanyang mukha ang aking minahal kundi ang kanyang labis na pagmamahal para sa akin. Labis ko siyang hinangaan sa angking lakas at kisig pag dating sa verbal at pisikalan, lagi siya naikot sa isip ko at hindi ko na maitanggal pa? paano kung nalaman niya ang aking lihim na pag-tingin? magbabago ba ang aming pagsasama? lalo paba ako mapapasama? iingatan niya ba ang nararamdaman ko? o itataboy? na parang bula? Dito ko ba talaga siya nakilala at dito kami nagkita? Rito rin kaya kami, malalagutan ng hininga? Sa kulungan? at himpilan ng nga masasamang tao? ang totoo? Hindi ko alam ang totoo. Samahan ako at ang aking kasama sa kwento ko mula sa loob ng kulungan. Ako nga pala si Art. Kalimutan ang dati at magsimula sa ulit ang pinakahinangaan ko sayong salita. Napakalakas mo sa verbal at Pisikal? ngunit, ako ang iyong kahinaan.Complete
DANILO
"Asawa iready mo na sarili mo yayanig tong buong bahay sa gagawim natin" Binuksan niya ang pintuan ng kwarto nila at bumungad sa kanya ang mahimbing na natutulog si belle . Nag-hubad na ito ng suot niya at tumabi ito kay belle , binuhat niya ang magaan na katawan nito papatong sa maskuladong katawan ni danilo . "Pagod na naman ang asawa ko , dapat kasi sa akin ka lang pagod para masarapan ka din" Kinuha niya ang malambot na palad ni belle at pinahawak sa nanga-ngalit nitong sawa . "Uhmmm!~ ang lambot ng palad mo belle" --- Ctto. Eunoialess thank you sa maganda mong cover .Complete
Forbidden Desire
"S-stop... Ahh" Ungol at sinusubukan parin itong itulak papalayo saakin. We shouldn't be doing this. This is wrong, so wrong. We're twins, we shouldn't be doing this. "You're telling that but you're body telling me something else" He breathed. He held my c*ck and starts rubbing it, my breathe hitch. He pressed the tip that made me gasped sharply. Sinubukan kong pigilan ang kamay niya pero hinuli niya ang kamay ko, he rubs it much faster than before. "I-I'm.... Cu-cumming..... " I moaned. My body shuddered before I released my seed, bumagsak naman ako sa sahig at napaluhod sa tabi ni Raven. Iniangat ko ang ulo ko at nakita kong dinilaan nito ang kamay niya saka ngumisi saakin. "Keep pushing me away Dev but I know how much your body needs me, I'm just the only person who can make you like this" Seryoso niyang sabi saka iniwan akong mag isa.Complete
Amazing Grace
"Mas malinaw ang kinabukasan mo kaisa sa 'kin. Ako, kahit siguro pag-aralin, hindi na ako mag-aaral. Nakakatamad at sigurado akong walang papasok sa utak ko. Kaya pinapauwi na kita para maipagpatuloy mo ang pag-aaral mo. Wala kang mapapala dito . 'Wag mo na lang pansinin 'yong tatay mo, nabigla lang siguro 'yon kaya ka n'ya nasaktan." Sabi n'ya na pinakinggan ko namang mabuti. Sa tagal kasi naming magkasama eh, ngayon ko lang s'ya naringgan ng mga salitang may kabuluhan. Papalabas na ako ng pinto nang muli n'ya akong tawagin. "Win, ayos lang maging bakla." Sabi n'ya, na s'ya namang nagpangiti sa 'kin. Tuluyan na akong lumabas at hindi na lumingon pang muli. Diretso lang ang lakad, pero ipinangako ko sa sarili kong babalik ako dito, kahit anong mangyari.Complete
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
Book 1 Hindi ko alintana ang malakas na pagbuhos ng ulan at malamig na hangin dala na siguro ng kaba kaya hindi ko na ito maramdaman pa. Kanina pa ako tumatakbo dahil sa may humahabol sa akin ang mga tauhan ng taong pumatay sa aking mga magulang. Hindi ko na ininda pa ang pagod basta makatakas lang ako sa mga taong iyon. '' Bang, Bang, Bang... '' Tatlong magkakasunod na putok ng baril ang narinig ko. Alam kong malapit lang sila sa akin kaya mas binilisan ko pa ang pagtakbo kahit sobrang sakit na ng katawan ko. I need to escape from those mens dahil kailangan kong makapaghiganti sa kanila. Hindi ko namalayan dahil sa lalim ng iniisip ko nakarating na pala ako sa isang kalsada. It's not really familiar sa akin ang lugar na ito kaya dahan dahan akong naglakad dahil baka maabutan pa ako ng mga taong humahabol sa akin. Habang binabagtas ang kahabaan Ng kalsada bigla nalang sumagi sa aking isipan ang pangyayaring kailan man hindi ko makakalimutan. Napahagulgol nalang ako dahil sa galit at sakit na aking nararamdaman ngayon habang iyak Lang ako ng iyak may naaaninag akong ilaw sa di kalayuan. Dali dali akong naglakad papunta doon upang humingi ng tulong. Pero naisip ko na huwag na lang baka sabihin lang nila isa akong baliw Lalo na ngayon sa ayos Kong Ito. Isa pa lang truck ang naabutan ko. Dahan dahan naman akong umakyat sa truck para makapagtago. " Bahala na Kung san ako dalhin ng truck na to ang mahalaga mailayo ko ang aking sarili sa Kanila. " Sambit ko sa aking sarili. Wala na akong magagawa kailangan kong makalayo sa lugar na ito lalo nat hahanapin ako ng mga Ronchuelo. I am so lucky na napunta ako sa truck na ito dahil puro prutas ang karga nito. Hindi ko na inintindi pa ang mga tao sa harapan at Dali daling kumuha ng saging para makakain na dahil gutom na gutom na ako.
More detailsContent Guidelines