KARANLIĞIN RİTMİ

Normal hızda akan trafikte tıpkı diğer insanlar gibi motorumla ilerliyordum. Hız yapmayı sevsem de olası bir kazaya sebep olmamak adına yavaş kullanırdım hep. Ne kendi hayatımı ne de diğer insanların hayatlarını tehlikeye atmak istemezdim hiç bir zaman.

Trafik normal seyirde ilerlerken bir başka motor resmen uçarak yanımdan geçmişti, üstelik bana o kadar yakın bir şekilde geçmişti ki direksiyonu sağa kırmak ve dengemi toparlamak zorunda kalmıştım. Kaşlarım çatık bir şekilde ileride hala makas atarak ilerleyen magandaya baktım. İnsanların canını tehlikeye attığının farkında değil miydi bu salak herif.

Onu uyarmak için bende gaza yüklendim ve tıpkı onun gibi ancak daha dikkatli bir şekilde makas atarak ona yetişmeye çalıştım. Kısa sürede o kadar çok ilerlemişti ki yetişmem kolay olmamıştı. Önümde ki son arabayı da sollayarak tek yön şeritte tam yan tarafına yerleşmiştim.

Tek elimle direksiyonu tutup diğer elimle kaskımın camını indirdim. "Sen ne yaptığını sanıyorsun! Biraz daha yavaş kullan insanların canını tehlikeye atıyorsun, aksi takdirde polisi arayıp seni şikayet etmekten çekinmem!" diye bağırmıştım. Beni duyduğunu biliyordum çünkü dönüp bana bakmış ve sonrasında önüne dönmüştü.

Tam oda konuşmak için kaskına elini atmış indiriyordu ki bir siren sesi geldi. Anlaşılan birileri benden önce davranıp polisi aramıştı.

Hassiktir!

Sırf onu uyarmak için bende hız yapmıştım ve eğer şuan yakalanırsam hiç iyi şeyler olmayacağını biliyordum. Hızla kaskımın önünü indirip diğer motora döndüm, sanki anlaşmış gibi ikimizde gaza daha fazla yüklenip yağ gibi yolda akmaya başladık.

"3. B.. 58, 5. A.. 47 Hemen çekin sağa!"

Bu benim plakam olamazdı değil mi?

HADİ DAHA NE DURUYORSUN, KOŞ VE AİLEME KATIL!