Sen ve Ben ; "Biz"

Sen ve Ben ; "Biz"

  • WpView
    Reads 1,857
  • WpVote
    Votes 426
  • WpPart
    Parts 14
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Jul 13, 2016
Hayatı tanımak, hayatı yaşamak kadar zordur. Birde bu süreçte insanlara karşı olan güveninizi yitirdiyseniz.. İşte Esin o kişilerden, hayatı tanımaya çalışırken insanlara olan güvenini kaybedenlerden. Bunun bir sebebi var, yüzleşmek istemediği bir sebep. Kendini her türlü iletişimden soyutlasada onu yeniden hayata bağlayacak olan kişi, Doğa'dır. Doğa, Esin'in ona yardım etmesinden etkilenip onun hep yanında olmak isteyen kişidir. Doğa'nın çabaları işe yaramaya başlarken bir kapı zili her şeyi değiştirebilir mi? Elbette değiştirebilir, insanlara olan güvenini kaybettiren kişinin, Aras'ın, çıkıp gelmesiyle. Ergin ve Cenker yüzünden kafası iyice karışan Esin, kendini tuhaf duygular içinde bulacaktır, daha önce hissetmediği duygular.. Bu duygular Esin'in mantıklı düşünmesine engel olmaya başlayınca Esin duygularının önüne geçmek için savaşacaktır. Bu savaşta bir çok yara alacak olsa da, asla pes etmeyerek savaşacaktır; sonuna kadar..
All Rights Reserved
#177
güvensizlik
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Mafyaymısmıs
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Sirayet|Texting
  • KORKUT / bxb
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines