The Book of Tomorrow

The Book of Tomorrow

  • WpView
    Reads 59
  • WpVote
    Votes 3
  • WpPart
    Parts 9
WpMetadataReadMatureOngoing1h 24m
WpMetadataNoticeLast published Sat, Aug 14, 2021
Sa una akala ko kaibigan, pero bakit ako natamaan? Akala ko hindi ako mahuhulog kasi hindi mo naman naabot ang standards ko. Hindi ba pwede na mahalin ka kahit hindi ka pasok sa lahat? Pwede bang mahalin ko pati ang kadiliman mo? Sana tanggapin mo din ang mga liwanag na nakatutok sa akin.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Instinto de sangue (Yoonmin)
  • His Darkest Love ( His Darkest Series #3)
  • Entre nós três
  • Healing each other | MINSUNG | SKZ ffs
  • suas cores em mim | yoonkook
  • NOTRE 1903 (MINSUNG)
  • Folhas e Corações (misung)
  • What?! Marriage?!
  • El Lazo de el Monarca
  • The Mystery Behind The 'Kim' Family

Universo ABO | Alpha!Yoongi × Omega!Jimin Diziam que ele era um monstro. Frio como o inverno das Montanhas de Myeongwol. Implacável como a lâmina de guerra que carregava nas costas. Alfa. Líder da alcateia de Gwanak. Dono de olhos sombrios e de um silêncio que gelava até os ossos. Min Yoongi era temido até mesmo pelos seus. Seu cheiro? Um misto intenso e cortante de menta e hortelã, que denunciava sua presença a metros de distância - e ainda assim, ninguém ousava correr. A cicatriz abaixo do olho direito era um lembrete cruel de que ele já havia vencido a morte. Mais de uma vez. Naquela manhã, ele saiu sozinho. Caçar era o único momento em que se sentia livre. Longe dos conselheiros da alcateia, dos pedidos de guerra e das fronteiras em disputa. Mas naquela floresta, envolta por névoa e folhas molhadas, o destino trocou o sangue por algo mais. Yoongi parou subitamente. Ali, sob o tronco de uma árvore antiga, jazia um corpo pequeno, sujo e ferido. O cheiro doce de cerejas, misturado ao ferro do sangue seco, bateu em cheio contra seu olfato sensível. Um ômega. Yoongi se aproximou devagar, os olhos estreitos, o coração acelerando - não por medo, mas por algo que ele não sabia nomear. O garoto arfava, inconsciente, os lábios rachados. O pescoço exposto deixava visível a glândula marcada por arranhões. Alguém o havia caçado. E não com boas intenções. Min Yoongi nunca foi conhecido por se importar. Mas quando se abaixou para tocar o rosto do ômega, sentiu um estalo no fundo do peito. Um rugido antigo, ancestral, ecoou em sua mente: "Nosso."

More details
WpActionLinkContent Guidelines