long live the dragons

Patrząc wiele, wiele lat wstecz, świat wyglądał całkowicie inaczej, niż ten dzisiejszy. Ziemia była spaczona, nieprzystosowana do jakiegokolwiek użytku, zwierzęta była dziksze i groźniejsze, a słońce nigdy nie wschodziło. Ludzie rodzili się i umierali w jaskiniach, które były jedynym miejscem, jakie znali i jakiemu ufali. Byli bojaźliwi i słabi, tkwili na samym końcu łańcucha pokarmowego, nie widząc innej możliwości, jak pogodzić się ze swoim losem. Silniejsze rasy, jak elfy, czy krasnoludy słyszały o nich tylko w legendach. Nikt nie wierzył w ich słabe istnienie, nikt więc ich zatem nie poszukiwał.
Pewnego jednak dnia ktoś odważył się wyjść z mroku i zimna jaskini. Szczęśliwie natrafił na kogoś, kto mu pomógł - ofiarował strawę i odzienie. Ów istota pokazała małemu człowieczkowi słońce, którego nie znał. Pozwoliła smakować mu najlepszych dań, uczyła czytać i pisać, w zamian nie chcąc nic ponad pytań o jego pochodzeniu. Ta dwójka żyła wspólnie wiele dni, przywiązując się do siebie, poznając się po kawałku. Powoli stali się przyjaciółmi.
To był pierwszy raz, gdy ktokolwiek zaprzyjaźnił się ze smokiem.
Wracając do dni dzisiejszych - pięciu smoczych władców zasiadało na pięciu tronach Wielkiego Królestwa Ludzkiego. Byli dobrymi władcami, tak jak ich przodkowie przed laty. A jednak w ludzkich głowach zaczęła tworzyć się świadomość i cień myśli - że oni poradziliby sobie lepiej bez "smoków ciemiężycieli". Rebelia wybuchła nagle, tylko dwóch z pięciu władców udało się uciec. Piąty uciekł pomiędzy ludzi. Były smoczy władca, uwięziony w ludzkim ciele, próbuje uciec z miejsca, które dla niego i jego przodków od pokoleń było domem.
Na swej drodze spotyka jednak nietypową postać. Nieznana mu dziewczyna oferuje mu swoją pomoc. Razem postanawiają uciec z objętego wojną kraju.
Nic nie jest jednak łatwe,