ÇERÇEVEYE ASILAN RUHLAR
- Reads 33,743
- Votes 1,134
- Parts 1
MatureComplete Mon, Jun 28, 2021
Çerçeveye asılan ruhlar,
Yitirilen zihinler,
Kanayan Temmuzlar.
Senin uğruna senin göğsünde ağlamam, acı.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
KUĞULARIN DANSI
Sessizce çırpınan hatıralar, gölgelerin arasından gelen bir tablo ve onunla başlayan bir çözülmeyle, unutulmuş gibi görünen geçmiş bir gece ansızın geri döner. Hem de en savunmasız anda... Hayatını yeniden kurmaya çalışan bir ruh, hafızanın kırık camlarından sızan imgeler... Gecenin içinde yankılanan bir dansın adımları duyulur. Her adımda artan gerilim, her adımda yaklaşan bir yüzleşmedir. Kimin izlediği belli olmayan bakışlar, adı anılmayan bir suç ve çözülmeyi bekleyen bir bilmece... Karanlıkla örülü bu hikâyede, aşk bile kendini sorgular. Çünkü bazı kalpler sevmeyi değil, hayatta kalmayı öğrenmiştir. Geçmişin sessiz çığlıkları, kimliğin kırılganlığı ve tutkulu bir çöküş; yavaş yavaş yükselen bir fısıltı gibi içine çekiyor, boğuyor ve sonunda kendinle baş başa bırakıyor. - "İnsan kendisinin en dibinde, derinliklerindedir."
ZEHİR ÇİÇEĞİ
"Kız kulesine kaç saatte yüzerek varabilirsin?" Demişti Feraye ona, iri siyah gözleri eşliğinde. Asaf, geceden çok Feraye'nin karanlık gökyüzünü andıran gözlerini izlemeyi severdi. Avuç içlerini yerde geri yaslarken uzakta ki kız kulesine baktı. "Kız kulesine yüzmeye gerek yok, gemiler var." "Ama ya yüzmek istersem?" Diye merakla sordu, Feraye. Sorusunun cevabını istediği için başka yollarla Asaf'ı konuşturmaya çalışıyordu. "O zaman büyük ihtimalle salaksın." Hoşnutsuz ifadesiyle konuşurken yüzünü buruşturdu. "Kim neden onca gemi varken soğuk bir denizin içine dalmayı seçsin?" "Belki de denizleri seviyordur." Yanında oturan kız çocuğu alıngan bir tavırla çattı kaşlarını. "Denizi sevip, denize dokunmak istiyor olamaz mı?" "Yalnızca aptallık olur." Asaf sağ elini yerden çekti ve işaret parmağını denize doğrulttu. "Sen denize dokunmaktan bahsetmiyorsun ki, denizde boğulmaktan bahsediyorsun." Feraye'nin yüzü düştü gözlerini onun yüzüne dikti. "Sürekli negativ düşünmeyi keser misin? Boğulmak boğulmak deyip durmasana korkarım ben boğulmaktan!" "Boğulamana izin vermem." Kendinden emin bir sesle konuşurken yanında oturan kız çocuğunu izledi. Feraye'nin yüzünde beliren o tebessümü aklnına kazıdı. Bugün o tebessüm ağır bir gerçekten farksız gözleri önüne devrildi. Sahilin kenarında iki çocuğun hayali vardı. Biri küçücük kalmış, biri koca adam olmuş ama hiç yaş almamış. Hâlâ Feraye gelse onunla dalga geçecek, onunla oyunlar oynayacak kadar yaş almamış.
ÂHTERİN
"Sen masalarda kelime oyunu yapmaya alışkınsın diplomat," dedi üzerime doğru bir adım atarken. Sesindeki o tehlike aramızdaki mesafeyi yakıp geçiyordu. "Ama burası benim dünyam. Burada kuralları ben koyarım." Çenemi dikleştirip bir milim bile geri adım atmadım. "O kuralların bende geçmediğini sana çok yakında öğreteceğim."
GÖLGE
Avuç içi duvara değdiğinde zaman acıya karıştı. Elini duvara sürterken yavaş adımlar attı. En az tanık olduğu gece kadar siyaha boyanmış saçları, belinde sallandı ve gündüzü karaladı. Botlarının tanıdık sesi artık yabancılaşmıştı. Duvarların bittiği yerde basamaklar vardı. Soğuk duvardan çektiği eli, ölü bir ruhu resmetmek istermiş gibi zayıf bedeninin yanında sallandı. Basamaklardan inerken, ölen bir zamanı temsil eden çerçevelerde gözleri yerine elleri dolaştı. Son basamak aslında ilk basamaktı. Tamamen buz tutmuş şömineyi geçtiğinde, botlarının tabanları karla kaplı yerle buluştu. Artık kan kokusu bir silahın sesi kadar yakındı. Gözlerini yavaşça kapadığında, artık geriye dönüşü yoktu.Complete
PARAVAN +18
Kapısı kapalı çikolata dükkânının önünde durdum. Saate baktım; 12: 58 Son iki dakika kalmıştı. Elimi cebime götürüp son kalan çikolatamı da yemek için çıkardığımda, poşetin rengi ürpermeme sebep oldu. Pembe. Çikolatanın pembe poşetini açıp yemeye başladım. Gözlerim yukardaki tabelaya dikildiğinde, bu rengin son bir yıldır çokta masum gelmediğini anlamıştım. ... Damağımda kalan çikolatanın üzerinde dilimi gezdirip, içeri doğru kararsız adımlar atmaya başladım. Kapıdan içeri girip, onunla aramızda birkaç adım kala durdum. Bu sefer ben ona gözlerimi dikmeme rağmen o, ısrarla elindeki lanet şeye bakmaya devam ediyordu. Pembe renkten nefret etmemi sağlayan şeye... "A- Artık okul çıkışları çikolatacıda sana yardım edecekmişim ," dedim titreyen sesimle. Anında başını çevirmeden gözlerini gözlerime dikti. Tedirginlik işte şimdi gerçekten kanıma karışmaya başlamıştı. Elindeki o şeyi tezgâhın üzerindeki tabağın içine koyduğunda, oradaki bıçağı fark etmiştim. "Yaklaş," dedi, ruhsuz bir sesle. Yaklaştım. Artık aramızda sadece tezgâh vardı. Başını yavaşça bana doğru yaklaştırmaya çalıştığında kaçmalıydım o zaman. Ama öylece bana yaklaşıp, nefesini kulağımın çevresinde gezindiğini hissettirdiği ana kadar bekledim. Aptallık ettim! Fakat dudaklarını aralayıp kulağıma söylediği cümleyi sorgulamamakla en büyük hata ve aptallığı yapmıştım. "Hayatta gördüğümüz bazı şeyler bir paravandan ibarettir." Keşke sorgulasaydım.
Zemheri | Tamamlandı
Not: Bu kitap, 2020 senesinde basılmış olup artık tamamı bu platformda yayınlanacaktır. Hayatın yaptığımız seçimlerimizden ibaret olduğu söylenirdi. Eğer böyleyse herkes gerçekten hak ettiğini mi yaşardı? Yoksa bu sadece hak ettiğini sandığı hayatı kabullenmek miydi? Doğru ya da yanlış... İki seçenekten mi ibaretti hayat? Bunu henüz bilmiyordu kadın. Soğukta kalmak nedir, bilmiyordu. Hayatın dört mevsimle sınırlı olmadığını acı bir şekilde tecrübe edecekti. Zehra, bir gecede Zühre'ye dönüşürken kaybetmeyi iliklerine kadar hissedecekti. Bu hayatın ondan neler aldığını ve karşılığında ne verdiğini ise çok geç anlayacaktı. Asla yapmam dediği şeyleri birer birer yaparken büyüyecekti.Complete
YİRMİ SEKİZ.
Yirmi sekiz bıçak yarası, kanattı göğsümün tam ortasını. • Gök inledi feryat figan, Yirmi sekiz açık yara, Cehennem açtı kapısını, Cesetler kucaklandı, karanlık yola. Çalıntı durumdan gerekli yasal işlemler başlatılacaktır. |22.02.2022|
Amor
"Firuze var oldu, aşık oldu, bir oyun oynadı ve yedi dakika önce öldü."Complete
Portakallı Çikolata (KİTAP OLDU)
#gençkızedebiyatı 1 ***Basılı eser! Sadece ön okuma bölümleri bulunmaktadır. Ceylin ve Yiğit, yaşam tarzları, hayatları, kişilikleri tamamen farklı iki kişiydiler. O kadar ayrı dünyaların insanlarıydılar ki bir araya gelmeleri mucize sayılırdı. Ama aşk da bir çeşit mucize değil miydi? Hiç olmadık insanların kalplerini bir araya getirme konusunda işinin ehli bir yardımcısı bile vardı, kader! Kader, bu sefer Ceylin ve Yiğit için yardım edecekti aşka ve çok geçmeden ikisinin de ciddi anlamda farklı olan dünyaları, portakallı çikolata tadında birbirine karışacaktı. Biraz tatlı, biraz ekşi. Kalbinizde mayhoş bir tat bırakacak olan Yiğit ve Ceylin'in hikayesine hoş geldiniz...Complete
RUH PARÇALARI (AA)
Lora Asi Demir. Ben ya siyah ya da beyazdım. Hayatımda griye renk yoktu. Bunu söylediğimde o gün geleceğimi gösterselerdi , o hayatıma griyi getiren çocuğu hiç girmemesini isterdim. Hadi topla toplayabilirsen ruhumun parçalarını Viran Kor. İki kişi de oluşan ruh parçaları birbirine ait olabilir miydi? Onun ve benim parçalarım bizi oluşturur muydu? Gelecek bir o kadar onları daha parçalayacak ama bir o kadar yakınlaştıracak.
Sessizce çırpınan hatıralar, gölgelerin arasından gelen bir tablo ve onunla başlayan bir çözülmeyle, unutulmuş gibi görünen geçmiş bir gece ansızın geri döner. Hem de en savunmasız anda... Hayatını yeniden kurmaya çalışan bir ruh, hafızanın kırık camlarından sızan imgeler... Gecenin içinde yankılanan bir dansın adımları duyulur. Her adımda artan gerilim, her adımda yaklaşan bir yüzleşmedir. Kimin izlediği belli olmayan bakışlar, adı anılmayan bir suç ve çözülmeyi bekleyen bir bilmece... Karanlıkla örülü bu hikâyede, aşk bile kendini sorgular. Çünkü bazı kalpler sevmeyi değil, hayatta kalmayı öğrenmiştir. Geçmişin sessiz çığlıkları, kimliğin kırılganlığı ve tutkulu bir çöküş; yavaş yavaş yükselen bir fısıltı gibi içine çekiyor, boğuyor ve sonunda kendinle baş başa bırakıyor. - "İnsan kendisinin en dibinde, derinliklerindedir."
More detailsContent Guidelines