Sophie en Matthy horen gewoon bij elkaar. Niet ingewikkeld, niet groot uitgesproken - gewoon zo gegaan zoals het ging. Ze leven samen, lachen samen, en vinden hun plek in het leven zonder daar te veel over na te denken. Tot er iets gebeurt dat even alles stilzet: een miskraam. Het is er, het verandert dingen, maar het breekt hen niet uit elkaar. Ze blijven naast elkaar staan, ook als ze niet goed weten wat ze ermee moeten. En uiteindelijk gaat het leven weer verder, zoals het altijd doet. Tussen de gewone dagen door komt er weer licht terug. Kleine momenten, dezelfde rust tussen hen, dezelfde vanzelfsprekendheid die ze altijd al hadden. En dan verandert er opnieuw iets. Sophie is weer zwanger. Het komt niet gepland als een groot moment in hun hoofd, maar het is er gewoon. Echt. Stil in het begin, bijna alsof ze het nog niet durven zeggen tegen elkaar. Maar het groeit. En langzaam verandert hun wereld weer, zonder dat alles wat daarvoor is gebeurd verdwijnt. Want wat eerst verlies was... wordt nu iets nieuws dat ze samen dragen. En deze keer is het niet stil.
More details