OKYANUSUN KALBİ

"Bu ne lan?"

Aklımdan geçen kelimeler ağzımdan dışarı çıkarken kolundan tutup kabine soktum, etrafta onca insan vardı birde o personel olacak dingil utanmadan yakıştı diyor.

"Pijama dedin ama bu gecelik gibi bir şey. Değiştir şunu!"

"Okyanus Demirdağ, ben bunu istiyorum!"

Sinirle cırlayınca, ofladım. Kabin içinde kollarını birbirine dolamış, çıplak ayağı ile ritim tutuyordu.

"Almama izin vermezsen bende kabinden çıkmam!"

Cümlesi biter bitmez beni itekleyip kapıyı kilitledi. Ben bu kıza çocuk gibi demiştim değil mi hayır bu kız çocuk gibi değil, direkt çocuk.

"Antrenmana gitme de aklın başına gelsin.... okyanuslarda boğul Okyanus....hem sen kimsin ya... Sen bana karışamazsın...."

"Bak kızım yalandan da olsa kız arkadaşımsın ve ben sırf bunun için iç çamaşırı mağazasına girip sana pijama bakan insanım, bunu yapan ben sence bu halde o lavuklarla oturmana izin verir miyim, şimdi çık şuradan doğru düzgün bir şey al gidelim."

"Banane! Almazsak çıkmam."

Sinirle elimi kabine vurdum. Hay sana arkadaş edindireyim diyen aklımı si.......

***************************************

"Okyanus Bey! siz ne yaptığınızı sanıyorsunuz?" dedi kilitlediğim kapının koluyla uğraşırken. Kapının açılmayacağını anladığında bana döndü , "Okyanus Bey! " dedi uyarırcasına. Daha fazla dayanamayıp gözlerinin içine bakarak konuşmaya başladım "Başlatma Beyine! Daha ne kadar devam edeceksin beni görmemezlikten gelmeye? " cevap vermeyip başını eğdi ve parmaklarıyla oynamaya başladı. Elimi çenesine koyup yavaşça yukarıya doğru kaldırdım ve konuşmaya devam ettim " ben hafızamı kaybettiğimde sen demiştin ki 'ben beklerim evinin yolunu bulmanı' bak ben buldum evimin yolunu, seni buldum...." sinirli bir şekilde alayla güldü , başını geri çekip kurtardı ellerimin arasından ve titreyen sesiyle konuştu "evinin yolunu bulmanın bir önemi kalm