Dilara&Berk

Nicedir kaçıyordu çocuk.. Hayli çetin olmuştu bu kovalamaca ama artık atlattığını düşünüyordu peşinden gelenleri. Ama yine de korkuyordu durmaktan, zira bu kadar koşmuşken, kovalayanları arkasında bırakmışken yakalanmak istemiyordu arkasındakilere.

Köşeyi döndüğünde gördü kızı, çarpıştılar şiddetli bir şekilde. Hayır, bu o bilindik çarpışma sahneleri gibi olmadı. Ne kızın elindeki kitaplar yere düştü, ne çocuk onları toplamak için eğildi. Sadece şiddetli bir çarpışmaydı bu ve çocuğun tek kaygısı başkasının canını yakmış olmaktı. Nedense çok korkuyordu başkasının canının yanmasından, oysa ki daha kendi yaraları kapanmamıştı..

Kız çok sağlam durmuştu, belli ki güçlüydü. Çocuk da güçsüz sayılmazdı ama kız çocuğun gözünde çok güçlüydü artık. Bir şeyleri olup olmadığını sordular karşılıklı, özür dilediler birbirlerinden aynı anda, "yahu ne güzel" dedi çocuk kendi kendine "aynı şeyleri aynı anda düşünüyoruz sanki." Ortak payda aramadan konuşmaya başladılar, konu konuyu açtı, konuşmak ikis