KORA FISILDAMAK (RAFLARDA!)
- Reads 185,545
- Votes 3,121
- Parts 18
MatureOngoing
Last published Tue, Jul 14, 2026
Uyarı: Bu kitapta rahatsız edici ögeler bulunmaktadır. Yetişkin içerik, şiddet, kesici ve delici aletler, canına kast etmek ve argo gibi söylemler içerir. Kitap yazılırken hiçbir kurum ve kuruluşa karşı nefret söylemleri, eleştiri veya hakaret bulunmamaktadır. Yaşanan tüm olaylar hayal ürünüdür. Yetişkin bireyler için uygundur. Keyifli okumalar dilerim.
Yanmaya ne kadar hazırsan o kadar yanarsın. Yakmaya ne kadar hazırsın?
...
Sadist bir kadın. Acımasız bir katil. Narsist bir adam. Düşmanlıktan yükselen tutkular, acıdan doğan gerçekler ve arafta kalmış hisler...
Bir seri katil çetesi, tuzağa düşürülseydi ne olurdu?
Arafın cennet ve cehennem gibi katları yoktur. Bir yanı cennettir, bir yanı cehennem. Bu yüzden araftır. Bu yüzden anlamlandırılamayan her his arafta kalır.
Arafın hangi tarafındasın?
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
İNCİ ÇİÇEĞİ
O gece, kuru soğuğun bedenimi yaktığı o anda terk etti çocukluğum bedenimi. Cıvıl cıvıl renkleri olan o küçük kız öldü, gecenin karanlığına boyanan kadın doğdu küllerinden. Ve dudaklarımdan tek bir mırıltı döküldü benim bile kulağıma ilişmeyen: "Affet sevdiğim. İnci çiçeğinin dallarını kırdılar..." Beni yazanın elleri taştan, kalemi katrandı. Bahtıma düşen iki tutam ah'da beni yakmıştı. Bir mucize olmamış, bir ihtimal doğmamış ve bir ışık yanmamıştı geceden. Bahtımın karasına derman bulunamadı. Olmadı. Kalem tutan eller bana acımadı. 🖤 İnci Çiçeği kitabının şarkısı: Gülşen-Emrin Olur Yayınlanma tarihi: 15/08/2024 Yukarıdaki sahne kitabın alıntısıdır. Eğer sizler de bu macerada benimle olmak istiyorsanız satırlarda buluşalım🦋
Adı Konulmamış Renkler
Bayramlardan kaçan, herkesin kutladığı o özel günleri reddeden bir çocuk düşünün... Şekerin kokusu midesini bulandırırdı, çikolata bir çocukluk vaadi değil, kaçılması gereken bir hatıraydı onun için. "Sizin dört gözle beklediğiniz günlerde ben odama saklanırım, Leyla," derdi. "Bana neden bu kadar kendini kapattın deme. Ben zaten küflü odalarda büyümüş biriyim..." Bu, Türkiye'nin farkına geç vardığı bir ressamdı. Fırçası kadar suskun, renkleri kadar yaralı. Dostoyevski'yi yalnızca okuyan değil, onunla yaşayan bir adam... Yiğit ve Leyla, her gün başka bir yüzünü keşfederken şunu fark ederler: Bazı insanlar anlatıldıkça değil, çözüldükçe derinleşir. Ve bazı hikâyeler, mutluluktan değil, eksikliğinden doğar. Eğer bayramlardan kaçan bir çocuğun, karanlık odalarda büyüyen bir ruhun ve sanatla hayatta kalmaya çalışan bir adamın hikâyesini merak ediyorsan... Bu sayfayı çevir. Çünkü bu hikâye, okuyanı değil yakalayan türden.
İKİ CEPHANELİ KALP
Bazı insanlarla iki kere tanışırsınız. Ben az önce yıllardır ölü sandığım kocamla, ikinci kez tanışmıştım.
SAVGILAR VE YANILGILAR
"Kuzgunda, kargada aynıdır yalnızca birinin bahtı daha 𝑘𝑎𝓇𝑎𝒹ι𝓇." Ünlü balerin Leyla Savgı Onaran'ın evine düzenli olarak gelen bilinmeyen zarfların izi bir avukatın ofisinde sonlanmıştı. Ancak bu bilinmezlik perdesi, anneannesinin cinayetiyle birlikte tam bir kördüğüme dönüştü. Zarfların sahibini ararken geçmişin karanlık yüzüyle yüzleşen Leyla için artık tek bir soru vardı: Katil, zarfların sahibi miydi yoksa bir döneme damgasını vurmuş Belaruslu Anya Mirnova'nın aile soyundan biri mi?
SOLMUŞ MENEKŞELER RESİTALİ
Bazı menekşeler susuzluktan değil, yanlış ellerin dokunuşundan solarlar, ve sevgilim menekşeler solunca bir daha dirilemezler.
ALVARA: Kan ve Toprak (Askıya Alındı)
Daha sonra devam edecekk... Alvara kanla kuruldu, toprakla kök saldı ve bir gün... kendi kanıyla sulandı. Halk yok edildi, doğa sustu, toprak yetim kaldı. Kalanlar düzen kurdu. Kimi ışığın arkasına saklandı, kimi sessiz kaldı, kimi zulmü açıkça sahiplendi. Yıllar sonra, kalabalığın ortasında bir kız durdu. O seçilmiş değildi. Bir tahtın varisi değildi. Kaybetmeyi bilenlerin taşıdığı bir öfkesi vardı. Bu kurtuluş hikâyesi değil, masal da değil. Bu, adaletin unutulduğu bir dünyada susmamayı seçen birinin hikâyesi. Ve Alvara'da bazı topraklar hâlâ şunu hatırlıyor: Kan. Tüm hakları tarafımca saklıdır.
MORTEM
Başparmağı avucumdaki ince yaraların üzerinde dolaştı. Tırnaklarımla kendime açtığım izlerin üzerinden geçti. Soluğum kesildi. Yaralar yanmadı, ama içimde bir şeyler alev aldı. "Bırak." dedim, sesimden nefret akıyordu. Bırakmadı.
Çocuğumun Annesi Olur musun?
Romantizm #1 Hiçbir hasta inancını kaybetmiş bir insan kadar umutsuz vaka değildir. Umudumu ve sahip olduğum tüm inancımı kaybetmiş ve son olarak da kendimi de kaybetmemle bitiş noktasına ulaşmıştım. Her şeyin bittiğine, hayatın acımasızlığına karşın kesin mağlubiyetimi aldığıma kendimi artık tamamen inandırmıştım ki, hiç beklemediğim bir anda gelen birkaç kelimelik bir soru tüm hayatımı sil baştan yapmaya yetmişti. " Çocuğumun Annesi Olur musun? " Ansızın gelen bir soru bir insanın hayatını en fazla ne kadar değiştirebilirdi? Burcu BATUR Tüm Hakları Saklıdır! Bu isimde yayımlanan ilk ve tek hikayedir. Noter tasdikli olup, çalınması halinde yasal işlem başlatılacaktır.Complete
EFLATUNUN TACI
Küçüklüğünden beri eksik olan manevi yanlarıyla birlikte normal bir hayat sürdüğünü sanan Liva, can borcu olduğu arkadaşına yardım etmek için çıktığı yolun her bir adımında kendinden birer izler bulur. Aynı zamanda son sınıf moda tasarım ögrencisi olan Liva, İzmir'in sokaklarında hayatını altüst eden adamla tanıştığını düşünüyordur ancak henüz adamın İspanya'nın yeni yeraltı lideri olduğundan bir haberdir.
YARANIN İZİ +18
KİTAP +18 ögeler ve cinsel içerik içerip şiddet, cinayet sahneleri ve rahatsız edici sahneleri barındırmaktadır. 🔥 Bir silah tut. O silah senin sonun olsun. 🔥 Her yangın bir gün son bulur. Ardında sadece küllerinin parçaları kalana dek durmadan, harlanarak savaşır. Kunter Çevik'in iki seçeneği vardır. Bu seçenekler; İzgi Yıkım'a karşın ya mağlup ya da galip olmaktır. Fakat bu yangın durdurulmaz ise İzgi Yıkım en büyük yıkımınız olacaktır. Ben acılardan beslenen bir canavarın tekiydim. Bana Şeytan derlerdi.Benim herhangi bir korkum yoktu. Ben korkmazdım. Ben korkulan taraftım. O benzindi, ben ise yanıp tutuşan bir kibritten ibarettim. O beni yaktı, ben yandım. 🔥
O gece, kuru soğuğun bedenimi yaktığı o anda terk etti çocukluğum bedenimi. Cıvıl cıvıl renkleri olan o küçük kız öldü, gecenin karanlığına boyanan kadın doğdu küllerinden. Ve dudaklarımdan tek bir mırıltı döküldü benim bile kulağıma ilişmeyen: "Affet sevdiğim. İnci çiçeğinin dallarını kırdılar..." Beni yazanın elleri taştan, kalemi katrandı. Bahtıma düşen iki tutam ah'da beni yakmıştı. Bir mucize olmamış, bir ihtimal doğmamış ve bir ışık yanmamıştı geceden. Bahtımın karasına derman bulunamadı. Olmadı. Kalem tutan eller bana acımadı. 🖤 İnci Çiçeği kitabının şarkısı: Gülşen-Emrin Olur Yayınlanma tarihi: 15/08/2024 Yukarıdaki sahne kitabın alıntısıdır. Eğer sizler de bu macerada benimle olmak istiyorsanız satırlarda buluşalım🦋
More detailsContent Guidelines