Gün Batımı

Gün Batımı

  • WpView
    Reads 78,418
  • WpVote
    Votes 4,980
  • WpPart
    Parts 20
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Jun 22, 2024
Kırık bir kapıyı ittim ve açtım. Barlas yerde oturmuştu ve kendinde değildi adeta. Yanında bir sürü içki şisesi vardı. Bir çoğunu içmişti. Ve sanırım şuan şarhoştu. Kapıdan ses çıkması ile birlikte bayık gözleri beni odağına aldı ve yutkundu. Galiba sinirlenmişti. "Senin ne işin var burda?" "Seni merak ettim."dedim. "Evden çıkmaman gerekiyordu." derken mimikleri sertleşmişti. Gözlerimi yere indirdim. "Özür dilerim..." dedim ve ses çıkarmayınca ona baktım. Başını omzuna yatırmış beni izliyordu. "Ben nasıl dayandım sensizliğe?" diye sordu bana sorusuyla gözlerim doldu. Ufak adımlarla yanına ilerleyip yere çöküp kucağına oturdum ve ona sarıldım. Yoğun bir içki kokusu geliyordu. Midem bulansa da bu kokudan ses etmedim. Ve başımı boynunda sakladım. Bir eliyle içki şisesini alıp kafasına dikerken bir eliyle belimi sardı. Büyük bir yudum aldıktan sonra şişeyi yere koydu ve dudaklarını boynuma getirdi. Orada uzun bir süre bekledi. Kendimi yavaşca geri çektim ve gözlerinin içine baktım. Bir elimi saçlarına getirip okşadım. "Yanındayım..." ••• +18 sahneler olacaktır.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Sirayet|Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • KORKUT / bxb
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Mafyaymısmıs

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines