kimliksizler +18

kimliksizler +18

  • WpView
    LECTURES 1,540
  • WpVote
    Votes 284
  • WpPart
    Chapitres 23
WpMetadataReadTerminé ven., août 12, 2022
"Biz kimliksizlerin kimlikleriyiz" "Biz kimliksizlerin ta kendisiziyiz" "Biz karanlıkta kalanların gölgesiyiz" "Biz karanlığın ta kendisiyiz" "Karanlığın en dibine hep beraber batacağız" Bugün bir masal dinledim, her masalın aksine mutsuz sonlu bir masal.. Bir varmış bir yokmuş diye başlayan, gözlerinde ormanlar taşıyan bir adamın ruhunu kaybetmiş okyanus gözlü bir kadınla olan imkansız aşkıydı masalın konusu. Doğru ya bu bir masaldı iyiler ölmezdi ben bu masalın ne baş kahramanıydım ne de iyi karakteri.. bedenindeki prangalara rağmen ruhuna ulaşmaya çalışan en çokta kendinden geçmiş bir kadındım. Ne geleceği ne geçmişi ne de şimdisi umrunda olan, yandığı kadar yakacağına bir mezarlıkta ruhu katledilmesiyle yemin etmiş, ateşle yok olmuş yoluna inat ateşle anlaşma yaparak yeni bir yol yaratmış NEFES.. bir zamanlar kendi İsmine muhtaç nefes.. ölümle başlayan hikayesi bir ölümle son bulan nefes.. ve bu da kimliksizlerin içinde ki ruhunu kaybetmiş kızın hikayesi.
Tous Droits Réservés
#786
ajan
WpChevronRight
Rejoignez la plus grande communauté de conteursObtiens des recommandations personnalisées d'histoires, enregistre tes préférées dans ta bibliothèque, commente et vote pour développer ta communauté.
Illustration

Vous aimerez aussi

  • SİYAHIN BEYAZI
  • Sözleşme
  • Aile Sırları
  • Cemre Karadeniz'e Düşerse/GERÇEK AILEM
  • Savcının ailesi (Gerçek ailem)
  • HER KİMSEN
  • Kurbanlık Öküz
  • Derin(Gerçek ailem)❆
  •  ABİLERİM Mİ?
  • DELİ YÜZBAŞI (+21)

Miray Aras, hastanenin yoğun kokusu ve telaşlı kalabalığı arasında, beyaz önlüğünün eteklerini uçuşturarak odasına doğru ilerliyordu. Uzun bir nöbetin yorgunluğu omuzlarına binmişti ki, genç bir hemşire nefes nefese yanına yaklaştı. "Miray Hocam, Başhekim Murat Hoca sizi odasında bekliyor. Önemli olduğunu söyledi," dedi hemşire. Miray, yorgunluğunu bir kenara itip rotasını başhekimliğe çevirdi. Murat Bey disiplinli bir adamdı; eğer çağırıyorsa bu ya yeni bir vaka ya da ciddi bir durum demekti. Koridorun sonundaki kapının önüne geldiğinde duraksadı, üzerini düzeltti ve kapıyı sertçe çaldı. İçeri girdiğinde çalışma masasının önünde, her zamanki profesyonel duruşuyla dikildi. Gözleri masanın önündeki boş koltuklara kaydı, ardından Murat Bey'in koltuğuna baktı. Koltuk arkası dönük duruyordu. Murat Hoca'nın orada olduğunu düşünerek hafifçe boğazını temizledi: "Buyurun hocam, beni çağırmışsınız?" Koltuk yavaşça, gıcırdayarak öne doğru döndü. Ancak Miray'ın karşısında görmeyi beklediği babacan Başhekim yoktu. Onun yerine, pahalı takım elbisesi içinde oldukça genç, keskin hatlı ve fazlasıyla yakışıklı bir adam oturuyordu. Adamın yüzünde, zafer kazanmışçasına kibirli bir gülümseme yayıldı. Miray kaşlarını çatarak bir adım geri gitti. "Siz kimsiniz? Murat Hoca nerede?" Genç adam, sanki karşısındaki şaşkınlıktan keyif alıyormuş gibi arkasına yaslandı. Bakışları Miray'ı tepeden tırnağa süzdü. "Murat Hoca yok, ben varım," dedi sesi buz gibi bir özgüvenle. Ardından tek kaşını kaldırarak ekledi: "Abin Civan Mirhanoğlu. Sonunda tanıştık ha, kardeşim?" Miray olduğu yerde donup kaldı. Beyni bu cümleyi idrak etmekte zorlanıyor, hastanenin uğultusu kulaklarında kesiliyordu.

Plus d’Infos
WpActionLinkDirectives de Contenu